ප්‍රංශ විප්ලවය සහ එහි බලපෑම

ප්‍රංශ විප්ලවය සහ එහි බලපෑම

ප්‍රංශ විප්ලවය (1789–1799) නූතන ඉතිහාසයේ වඩාත්ම නිර්වචනාත්මක සිදුවීම්වලින් එකකි. මෙම නැගිටීම ප්‍රංශයේ දේශපාලන හා සමාජ ක්‍රමය සොලවා දැමුවා පමණක් නොව, නිදහස, සමානාත්මතාවය සහ ජනප්‍රිය ස්වෛරීභාවය පිළිබඳ නව අදහස් ලොව පුරා පැතිර ගියේය. විප්ලවය නිරපේක්ෂ රාජාණ්ඩුවේ අවසානය සහ පුරවැසියන්ගේ අයිතිවාසිකම් කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කළ නූතන රාජ්‍ය සංකල්පයේ උපත සනිටුහන් කළේය. කෙසේ වෙතත්, එහි පරමාදර්ශවාදය තිබියදීත්, ප්‍රංශ විප්ලවය ප්‍රචණ්ඩත්වය, අභ්‍යන්තර ගැටුම් සහ සැමවිටම සුමට නොවූ වෙනස්කම් ද ඉතිරි කළේය.

ප්‍රංශ විප්ලවයේ පසුබිම

විප්ලවයට පෙර, ප්‍රංශය පුරාණ පාලන ක්‍රමය ලෙස හැඳින්වෙන සමාජ ක්‍රමයක් යටතේ පැවතුනි. සමාජය පන්ති තුනකට (වතු) බෙදා තිබුණි: පළමු වතුයාය පූජක පක්ෂය (පල්ලිය), දෙවන වතුයාය වංශවත් අය වූ අතර, තුන්වන වතුයායට බහුතර ජනතාව ඇතුළත් විය - ගොවීන්, නාගරික කම්කරුවන් සහ ධනේශ්වරය (උගත් මධ්‍යම පන්තිය සහ වෙළඳුන්) පවා. අසමානතාවය පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබුණි: ඉහළම පන්ති දෙක බදු සහන ඇතුළු විවිධ වරප්‍රසාද භුක්ති විඳි අතර, තුන්වන වතුයාය ආර්ථික බරින් වැඩි කොටසක් දැරීය.

ආර්ථික අර්බුදය තවත් සමානව වැදගත් ප්‍රේරකයක් විය. යුද වියදම් හේතුවෙන් ප්‍රංශය අයවැය හිඟයකට මුහුණ දුන් අතර, එයට සත් අවුරුදු යුද්ධයට සම්බන්ධ වීම සහ ඇමරිකානු විප්ලවයට සහාය වීම ඇතුළත් විය. තවද, XVI වන ලුවී රජු සහ මාරි ඇන්ටොනෙට් රැජින යටතේ උසාවියේ සුඛෝපභෝගී ජීවන රටාව ජනතාවගේ ඇස් හමුවේ රාජාණ්ඩුවේ ප්‍රතිරූපය තවදුරටත් කැළැල් කළේය. බෝග අසාර්ථකත්වයන් සහ ප්‍රධාන ආහාරයක් වන පාන් මිල ඉහළ යාම පුළුල් සමාජ කෝපයට හේතු විය.

ආර්ථික හා සමාජීය සාධකවලට අමතරව, බුද්ධිමය සාධක ද ​​සැලකිය යුතු කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. වෝල්ටෙයාර්, මොන්ටෙස්කියු සහ රූසෝ වැනි පුද්ගලයින්ගේ ප්‍රබුද්ධ චින්තනය නිරපේක්ෂ බලය විවේචනය කළ අතර තාර්කිකත්වය, නීතිය සහ මානව හිමිකම් අවධාරණය කළේය. සමාජ ගිවිසුම සහ ජනප්‍රිය ස්වෛරීභාවය පිළිබඳ අදහස් බොහෝ දෙනෙකුට, විශේෂයෙන් ධනේශ්වරයට, දේශපාලන ක්‍රමයේ වෙනස්කම් ඉල්ලා සිටීමට පෙළඹුණි.

තව කියවන්න  කොරියානු යුද්ධය සහ ජාත්‍යන්තර සබඳතා කෙරෙහි එහි බලපෑම

විප්ලවයේ ගමන් මග: බලාපොරොත්තුවේ සිට අවුල් සහගත තත්ත්වය දක්වා

1789 මැයි මාසයේදී මූල්‍ය අර්බුදය විසඳීම සඳහා XVI වන ලුවී රජු වතු-ජනරාල් සභාව කැඳවූ විට විප්ලවය ශක්තිමත් වීමට පටන් ගත්තේය. කෙසේ වෙතත්, මෙම සැසිවාරය දේශපාලන අරගලය සඳහා වේදිකාවක් බවට පත්විය. තුන්වන වතුයාය වඩාත් සාධාරණ ඡන්ද ක්‍රමයක් ඉල්ලා සිටි අතර තමන් ජාතික සභාව ලෙස ප්‍රකාශ කළේය. 1789 ජූලි 14 වන දින රාජාණ්ඩු කෲරත්වයේ සංකේතයක් වන බැස්ටිලයට ජනතාව කඩා වැදීමත් සමඟ සැලකිය යුතු සිදුවීමක් සිදු විය. බැස්ටිලයට කඩා වැදීම විප්ලවයේ නිරූපකයක් බවට පත් වූ අතර රජුගේ බලය තවදුරටත් ස්පර්ශ කළ නොහැකි බව සංඥා කළේය.

මුල් අවධියේදී, බොහෝ ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. ජාතික සභාව වැඩවසම් ක්‍රමය අහෝසි කර, වංශවත් අයගේ වරප්‍රසාද අවලංගු කළ අතර, 1789 අගෝස්තු මාසයේදී මිනිසාගේ සහ පුරවැසියාගේ අයිතිවාසිකම් ප්‍රකාශනය නිකුත් කළේය. මෙම ලේඛනය ප්‍රකාශ කළේ සියලු මිනිසුන් නිදහසේ උපත ලබන බවත් අයිතිවාසිකම්වලින් සමාන බවත්, රජය ජනතාවගේ කැමැත්ත මත රැඳී සිටිය යුතු බවත්ය.

කෙසේ වෙතත්, විප්ලවය ඉක්මනින්ම වඩාත් රැඩිකල් අවධියකට පිවිසියේය. මධ්‍යස්ථවාදීන් සහ රැඩිකල්වාදීන් අතර අභ්‍යන්තර ගැටුම් ඇති විය. රාජාණ්ඩුවට රාජද්‍රෝහී චෝදනා එල්ල වී පලා යාමට උත්සාහ කළ විට (වරෙන්ස් සිද්ධිය, 1791), මහජන විශ්වාසය බිඳ වැටුණි. 1792 දී රාජාණ්ඩුව පෙරලා දමා ප්‍රංශය ජනරජයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 1793 ජනවාරි මාසයේදී XVI වන ලුවී ගිලටීනය මගින් ඝාතනය කරන ලද අතර, ඉන් ටික කලකට පසු මාරි ඇන්ටොනෙට් විසින් ඝාතනය කරන ලදී.

රජුගේ මරණ දඬුවම යුරෝපීය රාජාණ්ඩුවලින් දැඩි ප්‍රතිචාරයක් ඇති කළ අතර, විප්ලවය පැතිරෙනු ඇතැයි බිය විය. යුරෝපීය බලවතුන්ගේ සන්ධානයකට එරෙහිව ප්‍රංශය යුද්ධයට අවතීර්ණ විය. යුද්ධය සහ දේශපාලන ව්‍යාකූලත්වය මධ්‍යයේ, අඳුරුතම කාල පරිච්ඡේදය උදා විය: මහජන ආරක්ෂාව පිළිබඳ කමිටුව සහ මැක්සිමිලියන් රොබෙස්පියර් වැනි පුද්ගලයින් විසින් මෙහෙයවන ලද භීෂණ පාලනය (1793–1794). ප්‍රති-විප්ලවයේ චෝදනා මත දහස් ගණනක් මරණ දඬුවම නියම කරන ලදී. විප්ලවයේ පරමාදර්ශ ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ මර්දනය බවට පත් වූ අතර, දේශපාලන පරිවර්තනයේ බිඳෙනසුලු බව පෙන්නුම් කළේය.

තව කියවන්න  ජාවා ඉතිහාසයේ බුබාත් යුද්ධයේ වැදගත්කම

1794 දී රොබෙස්පියර්ගේ වැටීමෙන් පසුව, තත්වය ක්‍රමයෙන් ස්ථාවර වූ නමුත් ප්‍රංශයට තවමත් ශක්තිමත් රජයක් නොතිබුණි. නාමාවලි යුගය (1795–1799) දූෂණයෙන් හා අස්ථාවරත්වයෙන් සලකුණු විය. අවසානයේදී, නැපෝලියන් බොනපාට් නම් තරුණ ජෙනරාල්වරයෙක් 1799 දී කුමන්ත්‍රණයකින් බලය අල්ලා ගත් අතර, විප්ලවයේ පරිච්ඡේදය වසා දමා නව යුගයක් ආරම්භ කළේය.

ප්‍රංශ විප්ලවයේ දේශීය බලපෑම

ප්‍රංශ විප්ලවයේ ප්‍රධාන බලපෑම වූයේ දේශපාලන ව්‍යුහයේ මූලික වෙනසක්. නිරපේක්ෂ රාජාණ්ඩුව බිඳ වැටුණු අතර, බලය ජනතාවගෙන් ලැබෙන බවට වූ අදහස වැඩි වැඩියෙන් පිළිගැනීමට ලක් විය. පසුකාලීන කාලවලදී ප්‍රංශය රාජාණ්ඩුවකට නැවත පැමිණියද, නූතන රාජ්‍යයේ අත්තිවාරම් - ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව, පාර්ලිමේන්තුව සහ පුරවැසි සංකල්පය - දැනටමත් ක්‍රියාත්මක විය.

සමාජීය වශයෙන්, විප්ලවය වැඩවසම්වාදය අහෝසි කළ අතර රදළ පැලැන්තියේ ආධිපත්‍යය අඩු කළේය. නීතිය ඉදිරියේ සමානාත්මතාවය ප්‍රධාන මූලධර්මයක් බවට පත්විය, අවම වශයෙන් විධිමත් ලෙස. රජයේ සහ හමුදා තනතුරු පාරම්පරිකව නොව හැකියාව මත පදනම්ව විවෘතව ප්‍රදානය කරන විට ධනේශ්වරය සඳහා අවස්ථා වැඩි විය.

ආර්ථික වශයෙන්, විප්ලවය ඉඩම් හිමිකාරිත්වයේ වෙනස්කම් ඇති කළේය. පල්ලියේ ඉඩම් රාජසන්තක කර විකුණන ලද අතර, දේපළ හිමිකාරිත්වයේ නව ව්‍යාප්තියක් ඇති කරන ලදී - නමුත් බොහෝ විට දුප්පත් ගොවීන්ට වඩා මධ්‍යම පන්තියට වාසිදායක විය. තවද, බදු ක්‍රමයේ සහ රාජ්‍ය පරිපාලනයේ වෙනස්කම් නූතන නිලධාරිවාදයක් කරා යන වැදගත් පියවර විය.

විප්ලවය රාජ්‍යය සහ පල්ලිය අතර සම්බන්ධතාවය ද වෙනස් කළේය. කතෝලික පල්ලියට බොහෝ වරප්‍රසාද අහිමි වූ අතර, රාජ්‍යය ආගමික ආයතන පාලනය කිරීමට උත්සාහ කළේය. මෙම ප්‍රතිපත්තිය නව ගැටුම් ඇති කළේය, විශේෂයෙන් ආගමික විශ්වාසයන් ශක්තිමත්ව පැවති ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල.

ප්‍රංශ විප්ලවය ලෝකයට කළ බලපෑම

ප්‍රංශ විප්ලවයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම බලපෑම වූයේ ජාතිකවාදය, ලිබරල්වාදය, ජනරජවාදය සහ මානව හිමිකම් යන නූතන දේශපාලන අදහස් ලොව පුරා පැතිරීමයි. "නිදහස, සමානාත්මතාවය සහ සහෝදරත්වය" (liberté, égalité, fraternité) යන මූලධර්මය ජාතික සීමාවන් ඉක්මවා ගිය සටන් පාඨයක් බවට පත්විය.

යුරෝපයේ, විප්ලවයන් නිරපේක්ෂ රාජාණ්ඩු පිළිබඳ බිය ඇති කළ අතර, ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාර සහ අනෙකුත් විප්ලව සඳහා ද පෙළඹවීමක් ඇති කළේය. විශේෂයෙන් නැපෝලියන්ගේ හමුදා කලාපය පුරා ප්‍රංශ බලපෑම පතුරුවන විට ජාතිකවාදයේ රැල්ලක් වර්ධනය විය. බොහෝ රටවල් නිරපේක්ෂ රාජාණ්ඩුවල නීත්‍යානුකූලභාවය ප්‍රශ්න කිරීමට පටන් ගත් අතර, 19 වන සියවසේදී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සඳහා වූ ඉල්ලීම් ශක්තිමත් විය.

තව කියවන්න  ටයිටැනික් නෞකාවේ අතුරුදහන් වීමේ අභිරහස

ලතින් ඇමරිකාවේ, නිදහස සහ ජනප්‍රිය ස්වෛරීභාවය පිළිබඳ අදහස් යටත් විජිතවාදයෙන් නිදහස සඳහා වූ අරගලයට ආස්වාදයක් ලබා දුන්නේය. සයිමන් බොලිවර් සහ ජෝස් ද සැන් මාටින් වැනි නායකයින් ජීවත් වූයේ ප්‍රංශ විප්ලවය ඇතුළු ප්‍රධාන විප්ලවයන්ගෙන් බලපෑමට ලක් වූ ගෝලීය සන්දර්භයක ය. තත්වයන් කලාපයෙන් කලාපයට වෙනස් වුවද, ප්‍රංශ විප්ලවය ස්ථාපිත බලයට ජනප්‍රිය ව්‍යාපාර පෙරලා දැමීමේ හැකියාව නිරූපණය කළේය.

තවත් බලපෑමක් වූයේ නීති ප්‍රතිසංස්කරණයයි. නැපෝලියන්ගේ පාලන සමයේදී, නීතිය ඉදිරියේ සමානාත්මතාවය තහවුරු කරන සහ දේපළ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කරන නැපෝලියන් නීති සංග්‍රහය නිර්මාණය කරන ලදී. මෙම නීති සංග්‍රහය යුරෝපයේ සහ ලොව පුරා බොහෝ රටවල නීති පද්ධතිවලට බලපෑම් කළ අතර, කලින් ප්‍රංශ බලපෑමට ලක් වූ ප්‍රදේශ ද ඇතුළුව.

කෙසේ වෙතත්, ප්‍රංශ විප්ලවය සමාජ-දේශපාලන වෙනසෙහි අඳුරු පැත්ත ද පෙන්නුම් කළ බව සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත්ය. දේශපාලන ප්‍රචණ්ඩත්වය, ප්‍රචාරණය සහ ධ්‍රැවීකරණය, ආයතනික සහ සදාචාරාත්මක පාලනය අහිමි වුවහොත් විප්ලවයන් නව පීඩනයකට තුඩු දිය හැකි බවට වැදගත් පාඩම් ලබා දුන්නේය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සහ අධිකාරීවාදී යන දෙඅංශයෙන්ම පසුකාලීන බොහෝ රජයන් විප්ලවයේ සාර්ථකත්වයන් සහ අසාර්ථකත්වයන්ගෙන් ඉගෙන ගත්හ.

නිගමනය

ප්‍රංශ විප්ලවය මානව ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් විය. එය වැඩවසම් ක්‍රමය සහ නිරපේක්ෂ රාජාණ්ඩුව විනාශ කර, පුරවැසිභාවය සහ මානව හිමිකම් පිළිබඳ සංකල්පය හඳුන්වා දුන් අතර, ලොව පුරා වෙනසක ගිනි පුපුරක් දල්වා ඇත. තවද, සමාජයක් ප්‍රධාන සංක්‍රාන්තිවලට භාජනය වන විට අවුල් සහගත බව, අන්තවාදය සහ ප්‍රචණ්ඩත්වය මතුවිය හැකි ආකාරය ද විප්ලවය මගින් පෙන්නුම් කරන ලදී. එහි සංකීර්ණත්වය තිබියදීත්, ප්‍රංශ විප්ලවය අධ්‍යයනයට අදාළ වන්නේ එය බලය, යුක්තිය සහ ස්වයං නිර්ණය සඳහා ජනතාවගේ ආශාව අතර සදාකාලික අරගලය නිරූපණය කරන බැවිනි.

අදහස අත්හැර