සාර්ව පෝෂක සහ ක්ෂුද්‍ර පෝෂක අතර වෙනස

සාර්ව පෝෂක සහ ක්ෂුද්‍ර පෝෂක අතර වෙනස

පෝෂණය යනු සෞඛ්‍ය හා පෝෂණ විද්‍යාවේ මූලික සංකල්පයක් වන අතර, ප්‍රශස්ත වර්ධනය, අලුත්වැඩියාව සහ ක්‍රියාකාරිත්වය සඳහා ශරීරයෙන් පෝෂ්‍ය පදාර්ථ ලබා ගැනීම සහ භාවිතය පිළිබඳව සාකච්ඡා කෙරේ. පෝෂණය පිළිබඳ අධ්‍යයනයේ දී, පෝෂ්‍ය පදාර්ථ ප්‍රධාන කාණ්ඩ දෙකක් ඇත: සාර්ව පෝෂක සහ ක්ෂුද්‍ර පෝෂක. දෙකම සෞඛ්‍යයට අත්‍යවශ්‍ය වුවද, ඒවාට වෙනස් භූමිකාවන් සහ ලක්ෂණ ඇත. මෙම ලිපිය සාර්ව පෝෂක සහ ක්ෂුද්‍ර පෝෂක අතර වෙනස්කම් ගැඹුරින් පැහැදිලි කරනු ඇත.

සාර්ව පෝෂක යනු මොනවාද?

සාර්ව පෝෂක යනු ශරීරයට විශාල වශයෙන් අවශ්‍ය වන පෝෂ්‍ය පදාර්ථ වේ. ඒවා ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම් සහ ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම් සඳහා අවශ්‍ය ශක්තිය සපයයි. සාර්ව පෝෂක ප්‍රධාන කාණ්ඩ තුන නම්:

1. කාබෝහයිඩ්‍රේට්: කාබෝහයිඩ්‍රේට් යනු ශරීරයේ ප්‍රධාන ශක්ති ප්‍රභවයයි. ඒවා සරල සහ සංකීර්ණ ලෙස වර්ග දෙකකට බෙදා ඇත. සීනි සහ ෆෲක්ටෝස් වැනි සරල කාබෝහයිඩ්‍රේට් ශරීරය විසින් ශක්තිය නිපදවීම සඳහා ඉක්මනින් බිඳ දමනු ලැබේ. පිෂ්ඨය සහ තන්තු වැනි සංකීර්ණ කාබෝහයිඩ්‍රේට් වඩාත් සෙමින් ජීර්ණය වන අතර එමඟින් තිරසාර ශක්තියක් ලබා දේ.

2. ප්‍රෝටීන්: මාංශ පේශි, සම සහ අවයව ඇතුළු ශරීර පටක ගොඩනැගීමට සහ අලුත්වැඩියා කිරීමට ප්‍රෝටීන් උපකාරී වේ. ශරීරයේ විවිධ ක්‍රියාවලීන් නියාමනය කරන එන්සයිම සහ හෝමෝන සෑදීම සඳහා ද ප්‍රෝටීන් අත්‍යවශ්‍ය වේ. ප්‍රෝටීන් වල ප්‍රධාන ප්‍රභවයන් වන්නේ මස්, මාළු, බිත්තර, කිරි, ඇට වර්ග සහ බීජ ය.

3. මේදය: ශක්තිය ගබඩා කිරීමට, අත්‍යවශ්‍ය අවයව ආරක්ෂා කිරීමට සහ මේද-ද්‍රාව්‍ය විටමින් අවශෝෂණයට සහාය වීමට මේදය අවශ්‍ය වේ. සෛල හා පටක ව්‍යුහය ගොඩනැගීමේදී මේදය ද කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. මේද ප්‍රධාන වර්ග තුනක් ඇත: ඒක අසංතෘප්ත මේදය, බහු අසංතෘප්ත මේදය සහ සංතෘප්ත මේදය. ඔලිව් තෙල්, සැමන්, අලිගැට පේර සහ මේද මස් මේද ප්‍රභවයන් සඳහා උදාහරණ වේ.

ක්ෂුද්‍ර පෝෂක යනු මොනවාද?

ක්ෂුද්‍ර පෝෂක යනු ශරීරයට කුඩා ප්‍රමාණවලින් අවශ්‍ය වන පෝෂ්‍ය පදාර්ථ වන නමුත් සාමාන්‍ය භෞතික විද්‍යාත්මක ක්‍රියාකාරිත්වය සඳහා තවමත් අත්‍යවශ්‍ය වේ. ක්ෂුද්‍ර පෝෂකවල ප්‍රධාන කාණ්ඩ දෙක වන්නේ විටමින් සහ ඛනිජ ලවණ ය:

කියවන්න  අස්ථි සෞඛ්‍යයට හිතකර ආහාර

1. විටමින්: විටමින් යනු විවිධ ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම් සඳහා අවශ්‍ය කාබනික සංයෝග වේ. අත්‍යවශ්‍ය විටමින් 13 ක් කාණ්ඩ දෙකකට බෙදා ඇත:
– ජලයේ ද්‍රාව්‍ය විටමින් (උදා: විටමින් B සහ C): මේවා ශරීරය තුළ විශාල ප්‍රමාණවලින් ගබඩා නොවන අතර නිතිපතා පරිභෝජනය කළ යුතුය.
– මේද-ද්‍රාව්‍ය විටමින් (උදා: විටමින් A, D, E සහ K): මේවා ශරීර මේදයේ ගබඩා කර අවශ්‍ය විට භාවිතා කරයි.

2. ඛනිජ: ඛනිජ යනු ශරීරයට අත්‍යවශ්‍ය කාර්යයන් ඉටු කිරීමට අවශ්‍ය අකාබනික රසායනික මූලද්‍රව්‍ය වේ. ඒවා කාණ්ඩ දෙකකට බෙදා ඇත:
– සාර්ව ඛනිජ (උදා: කැල්සියම්, පොස්පරස්, මැග්නීසියම්, සෝඩියම්, පොටෑසියම් සහ ක්ලෝරයිඩ්): විශාල ප්‍රමාණවලින් අවශ්‍ය වේ.
– ක්ෂුද්‍ර ඛනිජ හෝ අංශු මාත්‍ර මූලද්‍රව්‍ය (උදා: යකඩ, සින්ක්, තඹ, අයඩින් සහ සෙලේනියම්): ඉතා සුළු ප්‍රමාණවලින් අවශ්‍ය වේ.

සාර්ව පෝෂක සහ ක්ෂුද්‍ර පෝෂකවල කාර්යභාරය සහ ක්‍රියාකාරිත්වය

ශක්තිය සහ පරිවෘත්තීය

– සාර්ව පෝෂක: ප්‍රධාන ශක්ති ප්‍රභවය ලෙස, සාර්ව පෝෂක ශරීරයට දෛනික ක්‍රියාකාරකම් සිදු කිරීමට සහ හුස්ම ගැනීම, රුධිර සංසරණය සහ ශරීර උෂ්ණත්වය පවත්වා ගැනීම වැනි මූලික කාර්යයන් පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය කැලරි සපයයි.
– ක්ෂුද්‍ර පෝෂක: ඒවා ශක්තිය සපයන්නේ නැතත්, විවිධ පරිවෘත්තීය ප්‍රතික්‍රියා සඳහා ක්ෂුද්‍ර පෝෂක අත්‍යවශ්‍ය වේ. උදාහරණයක් ලෙස, බී-සංකීර්ණ විටමින්, කාබෝහයිඩ්‍රේට්, මේද සහ ප්‍රෝටීන වලින් ශක්තිය සැකසීමේදී කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි.

වර්ධනය සහ සංවර්ධනය

– සාර්ව පෝෂක: ශරීර පටක වර්ධනය හා අලුත්වැඩියාව සඳහා ප්‍රෝටීන් අත්‍යවශ්‍ය වන අතර, අත්‍යවශ්‍ය මේද මොළයේ වර්ධනයට සහ ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරිත්වයට දායක වේ.
– ක්ෂුද්‍ර පෝෂක: ළමා වර්ධනයට, අස්ථි සෞඛ්‍යයට (විටමින් D සහ කැල්සියම් වැනි) සහ ස්නායු ක්‍රියාකාරිත්වයට (විටමින් B12 වැනි) අත්‍යවශ්‍ය විටමින් සහ ඛනිජ ලවණ.

ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය සහ රෝග වැළැක්වීම

– සාර්ව පෝෂක: සාර්ව පෝෂක සමතුලිතව ලබා ගැනීම ශක්තිමත් ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතියක් පවත්වා ගැනීමට සහ මන්දපෝෂණය හා සම්බන්ධ රෝග වළක්වා ගැනීමට උපකාරී වේ.
– ක්ෂුද්‍ර පෝෂක: විටමින් C, E සහ සින්ක් වැනි නිශ්චිත විටමින් සහ ඛනිජ ලවණ ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය ශක්තිමත් කිරීම සහ ආසාදන වලට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා සැලකිය යුතු කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි.

කියවන්න  පෝෂණය පරිවෘත්තීය ක්‍රියාවලියට බලපාන ආකාරය

පෝෂණ සමතුලිතතාවයේ සංකේතවාදය

ආහාර වේලෙහි සාර්ව පෝෂක සහ ක්ෂුද්‍ර පෝෂක අතර සමතුලිතතාවයක් ප්‍රශස්ත සෞඛ්‍යයට යතුරයි. එක් කාණ්ඩයක් කෙරෙහි ඕනෑවට වඩා අවධානය යොමු කර අනෙක් කාණ්ඩය නොසලකා හරින ආහාර වේලක් ඌනතාවයන් හෝ අතිරික්තයන් ඇති කළ හැකි අතර, මේ දෙකම සෞඛ්‍යයට අහිතකර ලෙස බලපායි.

අඩුපාඩු සහ අතිරික්තයන්

– සාර්ව පෝෂක ඌනතා: ප්‍රෝටීන් ඌනතාවය ක්වාෂියෝකෝර් රෝගයට හේතු විය හැකි අතර, සාමාන්‍ය කැලරි ඌනතාවය මාරස්මස් රෝගයට හේතු විය හැක.
– ක්ෂුද්‍ර පෝෂක ඌනතා: විටමින් A ඌනතාවය රාත්‍රී අන්ධභාවයට හේතු විය හැක, විටමින් D ඌනතාවය රිකේට් වලට හේතු විය හැක, සහ යකඩ ඌනතාවය රක්තහීනතාවයට හේතු විය හැක.

– සාර්ව පෝෂක අතිරික්තය: සාර්ව පෝෂක, විශේෂයෙන් සංතෘප්ත මේද හා සරල කාබෝහයිඩ්‍රේට් අධික ලෙස පරිභෝජනය කිරීම තරබාරුකම, දෙවන වර්ගයේ දියවැඩියාව සහ හෘද වාහිනී රෝග වලට හේතු විය හැක.
– ක්ෂුද්‍ර පෝෂක අතිරික්තය: අධික ක්ෂුද්‍ර පෝෂක පරිභෝජනය හේතුවෙන් ඇති විය හැකි විෂ සහිත තත්වයන් සඳහා හයිපර්විටමිනොසිස් A සහ ​​යකඩ විෂ වීම උදාහරණ වේ.

සාර්ව හා ක්ෂුද්‍ර පෝෂක වලින් පොහොසත් ආහාර ප්‍රභවයන්

මෙම පෝෂක කාණ්ඩ දෙක ප්‍රමාණවත් ලෙස ලබා ගැනීම සහතික කිරීම සඳහා, විවිධ ආහාර අඩංගු සමබර ආහාර වේලක් ගැනීම වැදගත් වේ:

– සාර්ව පෝෂක:
- කාබෝහයිඩ්‍රේට්: පලතුරු, එළවළු, ධාන්‍ය වර්ග සහ කිරි නිෂ්පාදන කාබෝහයිඩ්‍රේට් වල හොඳ ප්‍රභවයන් වේ.
– ප්‍රෝටීන්: කෙට්ටු මස්, මාළු, බිත්තර, ටෝෆු, ඇට වර්ග සහ බීජ ඇතුළත් වේ.
– මේද: අලිගැට පේර, ඔලිව් තෙල්, ඇට වර්ග සහ මේද මාළු වලින් සෞඛ්‍ය සම්පන්න මේද තෝරන්න.

– ක්ෂුද්‍ර පෝෂක:
– විටමින්: විවිධ පලතුරු සහ එළවළු, කිරි නිෂ්පාදන සහ ශක්තිමත් කළ ධාන්‍ය වර්ග පරිභෝජනය කරන්න.
– ඛනිජ ලවණ: ඛනිජ ලවණවල හොඳ ප්‍රභවයන් අතර රතු මස්, ඇට වර්ග, කිරි නිෂ්පාදන, කොළ එළවළු සහ මුහුදු ආහාර ඇතුළත් වේ.

නිගමනය

මිනිස් සෞඛ්‍යයට සහාය වීම සඳහා සාර්ව පෝෂක සහ ක්ෂුද්‍ර පෝෂක යන දෙකටම අද්විතීය හා අත්‍යවශ්‍ය කාර්යභාරයක් ඇත. සාර්ව පෝෂක ශරීරයට ශක්තිය සහ මූලික ගොඩනැඟිලි කොටස් සපයන අතර, ක්ෂුද්‍ර පෝෂක පරිවෘත්තීය ක්‍රියාකාරිත්වය, ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය සහ රෝග වැළැක්වීම සඳහා කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. මේ දෙක අතර වෙනස්කම් තේරුම් ගැනීම සහ සමබර ආහාර වේලක් සහතික කිරීම සෞඛ්‍යය උපරිම කිරීමට සහ විවිධ ඌනතා තත්වයන් සහ නිදන්ගත රෝග වළක්වා ගැනීමට උපකාරී වේ. සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවිතයක් ගත කිරීම සඳහා, ඔබේ ශරීරයට අවශ්‍ය සියලුම පෝෂ්‍ය පදාර්ථ ඇතුළුව ඔබේ ආහාර වේල විවිධාකාර හා සමබර බව සහතික කර ගන්න.

අදහස අත්හැර