නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් තුළ බහුලව දක්නට ලැබෙන මානසික ආබාධ

නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් තුළ බහුලව දක්නට ලැබෙන මානසික ආබාධ

නව යොවුන් විය යනු දැඩි ශාරීරික, චිත්තවේගීය සහ සංජානන වර්ධනයක් මගින් සලකුණු කරන ලද තීරණාත්මක සංවර්ධන කාල පරිච්ඡේදයකි. කෙසේ වෙතත්, එය බොහෝ මානසික සෞඛ්‍ය ගැටළු මතු වීමට පටන් ගන්නා කාලයකි. නව යොවුන් වියේ පසුවන අය තුළ ඇති පොදු මානසික ආබාධ තේරුම් ගැනීම දෙමාපියන්ට, අධ්‍යාපනඥයින්ට සහ සෞඛ්‍ය සේවා සපයන්නන්ට සුදුසු සහයෝගය සහ මැදිහත්වීම් ලබා දීම සඳහා ඉතා වැදගත් වේ. මෙම ලිපිය නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් මුහුණ දෙන වඩාත් ප්‍රචලිත මානසික සෞඛ්‍ය අභියෝග කිහිපයක් පිළිබඳව සොයා බලමින්, ඔවුන්ගේ රෝග ලක්ෂණ, හේතු සහ ලබා ගත හැකි ප්‍රතිකාර ඉස්මතු කරයි.

1. අවපාතය

රෝග ලක්ෂණ සහ රෝග විනිශ්චය

මානසික අවපීඩනය නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් අතර බහුලව දක්නට ලැබෙන මානසික සෞඛ්‍ය ආබාධයකි. එය බොහෝ විට නොනවතින දුක, වරක් විනෝදජනක වූ ක්‍රියාකාරකම් කෙරෙහි ඇති උනන්දුව නැතිවීම, ආහාර රුචිය සහ නින්දේ රටාවන්හි වෙනස්වීම් සහ අවධානය යොමු කිරීමේ අපහසුතාව ලෙස පෙන්නුම් කරයි. දරුණු අවස්ථාවල දී, ස්වයං-හානිකර ගැනීම හෝ සියදිවි නසා ගැනීම පිළිබඳ සිතුවිලි ද ඇති විය හැකිය. රෝග විනිශ්චය සාමාන්‍යයෙන් සිදු කරනු ලබන්නේ සායනික ඇගයීම සහ ස්වයං-වාර්තා කරන ලද රෝග ලක්ෂණ මත ය.

හේතූන්

ජානමය නැඹුරුතාව, හෝමෝන වෙනස්කම්, සමාජ පීඩන සහ පවුල් ගතිකත්වය ඇතුළු බහුවිධ සාධක නව යොවුන් වියේ මානසික අවපීඩනයට දායක වේ. හිරිහැර කිරීම, අපයෝජනය හෝ මානසික සෞඛ්‍ය ආබාධ පිළිබඳ පවුල් ඉතිහාසයක් වැනි කම්පන සහගත අත්දැකීම් අවදානම සැලකිය යුතු ලෙස වැඩි කළ හැකිය.

ප්රතිකාර

ප්‍රතිකාර සඳහා බොහෝ විට චිකිත්සාව සහ ඖෂධ සංයෝගයක් ඇතුළත් වේ. සංජානන-චර්යාත්මක චිකිත්සාව (CBT) මෙම වයස් කාණ්ඩය සඳහා විශේෂයෙන් ඵලදායී වේ. සමහර අවස්ථාවලදී, විෂාදනාශක ඖෂධ නියම කළ හැකි වුවද, නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් තුළ ඒවායේ භාවිතය විභව අතුරු ආබාධ නිසා ප්‍රවේශමෙන් නිරීක්ෂණය කිරීම අවශ්‍ය වේ.

2. කාංසා ආබාධ

රෝග ලක්ෂණ සහ රෝග විනිශ්චය

කාංසාව ආබාධ තවත් පොදු ගැටළුවක් වන අතර එය අධික කනස්සල්ල, නොසන්සුන්තාවය සහ ස්පන්දනය හෝ ආමාශ ආන්ත්‍රික ගැටළු වැනි ශාරීරික රෝග ලක්ෂණ ලෙස ප්‍රකාශ වේ. නව යොවුන් වියේ පසුවන කාංසාව ආබාධවල පොදු ආකාර අතර සාමාන්‍යකරණය වූ කාංසාව ආබාධය (GAD), සමාජ කාංසාව ආබාධය සහ භීතිකා ආබාධය ඇතුළත් වේ.

මෙයද බලන්න  අනන්‍යතා ගොඩනැගීමට බලපාන සාධක

හේතූන්

පාරිසරික හා ජානමය සාධක බොහෝ විට කාංසාව ආබාධ ඇති කිරීමට අන්තර්ක්‍රියා කරයි. ආතති සහගත ජීවිත සිදුවීම්, අධ්‍යයන පීඩන සහ හිරිහැර කිරීම වැනි සමාජීය ගැටළු මෙම තත්වයන් අවුලුවාලීමට හෝ උග්‍ර කිරීමට හේතු විය හැක. කනස්සල්ලට පත්වන දෙමාපියන් සිටින නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් ද කාංසාව අත්විඳීමට වැඩි ඉඩක් ඇති අතර, එය පාරම්පරික සංරචකයක් බව යෝජනා කරයි.

ප්රතිකාර

ප්‍රතිකාර විකල්ප අතර මනෝචිකිත්සාව, විශේෂයෙන් CBT ඇතුළත් වන අතර එමඟින් නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන්ට ඔවුන්ගේ කාංසාව කළමනාකරණය කිරීම සඳහා මුහුණ දීමේ කුසලතා වර්ධනය කර ගත හැකිය. චිකිත්සාව සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රතිකාරයේ පළමු පේළිය ලෙස සලකනු ලැබුවද, තෝරාගත් සෙරොටොනින් නැවත ලබා ගැනීමේ නිෂේධක (SSRIs) වැනි ඖෂධ ද භාවිතා කළ හැකිය.

3. අවධානය අඩුවීම/අධි ක්‍රියාකාරීත්වයේ ආබාධය (ADHD)

රෝග ලක්ෂණ සහ රෝග විනිශ්චය

ADHD යනු අවධානය නොමැතිකම, අධි ක්‍රියාකාරීත්වය සහ ආවේගශීලී බව මගින් සංලක්ෂිත වේ. රෝග ලක්ෂණ පුළුල් ලෙස වෙනස් විය හැකි නමුත් සාමාන්‍යයෙන් නව යොවුන් වියට පෙර ආරම්භ වේ, නමුත් වැඩිවන අධ්‍යයන හා සමාජීය ඉල්ලීම් හේතුවෙන් මෙම කාලය තුළ ඒවා බොහෝ විට වඩාත් කැපී පෙනේ.

හේතූන්

ADHD සඳහා නිශ්චිත හේතුව හොඳින් වටහාගෙන නැත, නමුත් එයට ජානමය, ස්නායු හා පාරිසරික සාධක සම්බන්ධ බව විශ්වාස කෙරේ. මොළයේ රූපකරණ අධ්‍යයනවලින් පෙනී යන්නේ ADHD ඇති පුද්ගලයින්ගේ මොළයේ ඇතැම් කලාපවල ව්‍යුහාත්මක හා ක්‍රියාකාරී වෙනස්කම් තිබිය හැකි බවයි.

ප්රතිකාර

ප්‍රතිකාර සඳහා බොහෝ විට ඖෂධ සහ හැසිරීම් චිකිත්සාවේ එකතුවක් ඇතුළත් වේ. මෙතිල්ෆෙනයිඩේට් වැනි උත්තේජක ඖෂධ සහ ඇටොමොක්සෙටීන් වැනි උත්තේජක නොවන ඖෂධ බහුලව භාවිතා වේ. හැසිරීම් මැදිහත්වීම් නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන්ට සංවිධානාත්මක කුසලතා සහ ඒවාට මුහුණ දීමේ උපාය මාර්ග වර්ධනය කිරීමට උපකාරී වේ.

4. ආහාර ගැනීමේ අක්රමිකතා

රෝග ලක්ෂණ සහ රෝග විනිශ්චය

ආහාර ගැනීමේ අක්‍රමිකතා, ඇනරෙක්සියා නර්වෝසා, බුලිමියා නර්වෝසා සහ අධික ලෙස ආහාර ගැනීමේ අක්‍රමිකතාව ඇතුළු ආහාර ගැනීමේ අක්‍රමිකතා, නව යොවුන් වියේදී බොහෝ විට ආරම්භ වන බරපතල මානසික සෞඛ්‍ය තත්වයන් වේ. රෝග ලක්ෂණ සීමා සහිත ආහාර ගැනීම සහ අධික ව්‍යායාමයේ සිට අධික ලෙස ආහාර ගැනීම සහ පිරිසිදු කිරීමේ හැසිරීම් දක්වා විහිදේ.

හේතූන්

ජානමය, මනෝවිද්‍යාත්මක සහ සමාජ සංස්කෘතික සාධකවල සංකීර්ණ අන්තර්ක්‍රියාවක් ආහාර ගැනීමේ අක්‍රමිකතා වර්ධනයට දායක වේ. යථාර්ථවාදී නොවන ශරීර ප්‍රමිතීන්ට අනුකූල වීමට සමාජ පීඩනය, පවුල් ගතිකත්වය සහ කම්පනය හෝ අපයෝජන ඉතිහාසය යන සියල්ල තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කළ හැකිය.

මෙයද බලන්න  ඵලදායිතාව වැඩි කිරීමේදී කාර්මික සහ ආයතනික මනෝවිද්‍යාව

ප්රතිකාර

ඵලදායී ප්‍රතිකාර සඳහා මුල් මැදිහත්වීම ඉතා වැදගත් වේ. වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර, පෝෂණ උපදේශනය සහ මනෝචිකිත්සාව ඇතුළත් බහුවිධ ප්‍රවේශයක් සාමාන්‍යයෙන් නිර්දේශ කෙරේ. පවුල පදනම් කරගත් චිකිත්සාව ද විශේෂයෙන් ඵලදායී විය හැකිය.

5. බයිපෝල අක්‍රමිකතාව

රෝග ලක්ෂණ සහ රෝග විනිශ්චය

නව යොවුන් වියේ පසුවන බයිපෝල අක්‍රමිකතාව, උන්මාද හෝ හයිපෝමේනික් කථාංගවල සිට මානසික අවපීඩන කථාංග දක්වා වූ අධික මනෝභාවයන් වෙනස්වීම් මගින් නිරූපණය වේ. උන්මාද අවධීන්හිදී, නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් ඉහළ මනෝභාවයක්, වැඩි ශක්තියක් සහ ආවේගශීලී හැසිරීම් පෙන්නුම් කළ හැකි අතර, අවපීඩන අවධීන් ප්‍රධාන මානසික අවපීඩනයට සමාන රෝග ලක්ෂණ ඇතුළත් වේ.

හේතූන්

ජානමය සාධක සැලකිය යුතු කාර්යභාරයක් ඉටු කරන අතර, බයිපෝල අක්‍රමිකතාවයේ පවුල් ඉතිහාසයක් ඇති නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් වැඩි අවදානමක් ඇත. කම්පන සහගත අත්දැකීම් වැනි ස්නායු ජීව විද්‍යාත්මක සහ පාරිසරික සාධක ද ​​දායක විය හැකිය.

ප්රතිකාර

ඵලදායී ප්‍රතිකාර සඳහා සාමාන්‍යයෙන් මනෝචිකිත්සාවට අමතරව, මනෝ ස්ථායීකාරක සහ ප්‍රති-සයිකෝටික ඖෂධ වැනි මනෝ චලන ස්ථාවර කිරීම සඳහා ඖෂධ ඇතුළත් වේ. නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් සහ ඔවුන්ගේ පවුලේ අය සඳහා මනෝ අධ්‍යාපනය මෙම තත්ත්වය කළමනාකරණය කිරීම සඳහා ඉතා වැදගත් වේ.

6. උමතු-සම්පීඩන ආබාධය (OCD)

රෝග ලක්ෂණ සහ රෝග විනිශ්චය

OCD යනු අනවශ්‍ය, ආක්‍රමණශීලී සිතුවිලි (උමතුකම්) සහ මෙම සිතුවිලි නිසා ඇතිවන කාංසාව සමනය කිරීම සඳහා සිදු කරන පුනරාවර්තන හැසිරීම් (බලකිරීම්) වේ. පොදු උමතුකම් අතර දූෂණය හෝ හානියක් පිළිබඳ බිය ඇතුළත් වන අතර, බලකිරීම් අතර අධික ලෙස පිරිසිදු කිරීම හෝ පරීක්ෂා කිරීම ඇතුළත් විය හැකිය.

හේතූන්

OCD සඳහා ජානමය සහ පාරිසරික සාධක දෙකම සම්බන්ධ වේ. ස්නායු ප්‍රතිරූපණ අධ්‍යයනයන් මගින් මොළයේ ඇතැම් පරිපථවල අසාමාන්‍යතා යෝජනා කරයි. ආතති සහගත ජීවිත සිදුවීම් සහ පවුල් ගතිකත්වයන් රෝග ලක්ෂණ උග්‍ර කළ හැකිය.

ප්රතිකාර

CBT වර්ගයක් වන නිරාවරණය සහ ප්‍රතිචාර වැළැක්වීම (ERP) යනු OCD සඳහා වඩාත් ඵලදායී ප්‍රතිකාරයයි. සමහර අවස්ථාවලදී, රෝග ලක්ෂණ කළමනාකරණය කිරීමට උපකාර කිරීම සඳහා SSRIs නියම කළ හැකිය.

7. හැසිරීම් අක්‍රමිකතාව

රෝග ලක්ෂණ සහ රෝග විනිශ්චය

හැසිරීම් අක්‍රමිකතාව යනු සමාජ සම්මතයන් සහ අන් අයගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කරන අඛණ්ඩ හැසිරීම් රටාවක් මගින් සංලක්ෂිත වේ. රෝග ලක්ෂණ අතරට මිනිසුන් හෝ සතුන් කෙරෙහි ආක්‍රමණශීලී වීම, දේපළ විනාශ කිරීම, වංචාව හෝ සොරකම් කිරීම සහ බරපතල නීති උල්ලංඝනය කිරීම් ඇතුළත් වේ.

මෙයද බලන්න  ළදරු වියේදී බැඳීමේ වැදගත්කම

හේතූන්

මෙම ආබාධය බොහෝ විට ජානමය, පාරිසරික සහ සමාජීය සාධකවල සංකීර්ණ අන්තර් ක්‍රියාකාරිත්වයකින් ඇතිවේ. ප්‍රචණ්ඩත්වයට නිරාවරණය වීම, නොගැලපෙන දෙමාපියන් වීම සහ මානසික සෞඛ්‍ය ගැටළු පිළිබඳ පවුල් ඉතිහාසයක් තිබීම අවදානම වැඩි කළ හැකිය.

ප්රතිකාර

ප්‍රතිකාර සඳහා සාමාන්‍යයෙන් සමාජීය සහ ගැටළු විසඳීමේ කුසලතා වැඩිදියුණු කිරීම අරමුණු කරගත් හැසිරීම් චිකිත්සාව ඇතුළත් වේ. පවුල් චිකිත්සාව ද ප්‍රයෝජනවත් විය හැකිය. දරුණු අවස්ථාවල දී, නිශ්චිත රෝග ලක්ෂණ කළමනාකරණය කිරීම සඳහා ඖෂධ භාවිතා කළ හැකිය.

මුල් මැදිහත්වීමේ වැදගත්කම

නව යොවුන් වියේ මානසික සෞඛ්‍ය ආබාධ ඵලදායී ලෙස කළමනාකරණය කිරීමේදී මුල් මැදිහත්වීම ඉතා වැදගත් වේ. ප්‍රතිකාර නොකළහොත්, මෙම තත්වයන් අධ්‍යයන අසමත්වීම, මත්ද්‍රව්‍ය අනිසි භාවිතය සහ සියදිවි නසාගැනීම් ඇතුළු දිගුකාලීන සංකූලතා වලට හේතු විය හැක. රෝග ලක්ෂණ හඳුනා ගැනීම සහ මුල් ප්‍රතිකාර සඳහා පහසුකම් සැලසීම සඳහා දෙමාපියන්, අධ්‍යාපනඥයින් සහ සෞඛ්‍ය සේවා සපයන්නන් ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි.

නිගමනය

කාලෝචිත හා ඵලදායී සත්කාර ලබා දීම සඳහා නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් තුළ බහුලව දක්නට ලැබෙන මානසික ආබාධ තේරුම් ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. මානසික අවපීඩනය, කාංසාව ආබාධ, ADHD, ආහාර ගැනීමේ අක්‍රමිකතා, ද්විධ්‍රැව ආබාධ, OCD සහ හැසිරීම් අක්‍රමිකතා අද තරුණයින් මුහුණ දෙන වඩාත් ප්‍රචලිත ගැටළු අතර වේ. සුදුසු මැදිහත්වීමකින්, බොහෝ යෞවනයන්ට ඔවුන්ගේ රෝග ලක්ෂණ කළමනාකරණය කර තෘප්තිමත් ජීවිත ගත කළ හැකිය. මෙම අවදානමට ලක්විය හැකි ජනගහනයේ මානසික සෞඛ්‍ය අවශ්‍යතා සපුරාලීම සඳහා දැනුවත්භාවය, අධ්‍යාපනය සහ දයානුකම්පිත සහයෝගය අත්‍යවශ්‍ය වේ.

ඒ ප්රකාශය කරන්නේ මාරයාය