மாக்ஸ் வெபரின் சமூகச் செயல்பாட்டுக் கோட்பாடு
மாக்ஸ் வெபர் (1864–1920) நவீன சமூகவியலின் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க ஆளுமைகளில் ஒருவர். அவரது பங்களிப்புகள் அதிகாரத்துவம், மதம் மற்றும் பொருளாதாரம் குறித்த அவரது ஆய்வுகளில் மட்டுமல்லாமல், சமூக வாழ்வில் மனிதச் செயல்பாடு குறித்த அவரது புரிதலிலும் அடங்கியுள்ளன. வெபரின் முக்கியக் கருத்துக்களில் ஒன்று சமூகச் செயல்பாட்டுக் கோட்பாடு ஆகும். இது, மற்றவர்கள் மீதான அகநிலை அர்த்தங்களையும் நோக்குநிலைகளையும் கருத்தில் கொண்டு, தனிநபர்கள் எவ்வாறு செயல்படுகிறார்கள் என்பதை விளக்குவதற்கான ஒரு கட்டமைப்பாகும். இந்தக் கோட்பாட்டின் மூலம், சமூகக் கட்டமைப்புகளை வெறுமனே விவரிப்பதிலிருந்து மனிதச் செயல்களுக்குப் பின்னால் உள்ள நோக்கங்களையும் அர்த்தங்களையும் புரிந்துகொள்ளும் நிலைக்கு சமூகவியல் முன்னேற வெபர் உதவினார்.
சமூகச் செயல்பாடு: வெபரின் சிந்தனையின் மையம்
வெபரின் கூற்றுப்படி, எல்லா மனிதச் செயல்களையும் 'சமூகச் செயல்' என்று அழைக்க முடியாது. ஒரு செயல், அதைச் செய்பவருக்கு அகநிலை அர்த்தத்தைக் கொண்டிருப்பதோடு, அது உண்மையானதாகவோ அல்லது கற்பனையானதாகவோ மற்றவர்களை நோக்கியதாக இருந்தால் மட்டுமே சமூகச் செயலாகிறது. இதன் பொருள், சமூகச் செயல் என்பது வெறும் உடல்ரீதியான இயக்கம், ஒரு தானியங்கிப் பழக்கம் அல்லது ஒரு உள்ளுணர்வு எதிர்வினை மட்டுமல்ல என்பதை வெபர் வலியுறுத்தினார். செய்பவர் தனது செயல்களுக்கு எவ்வாறு அர்த்தம் கொடுக்கிறார் என்பதும், மற்றவர்களின் செயல்களையோ அல்லது எதிர்பார்ப்புகளையோ அவர் எவ்வாறு கருத்தில் கொள்கிறார் என்பதுமே இங்கு முக்கியமானது.
உதாரணமாக, மழையில் ஒருவர் குடையைத் திறப்பது என்பது, நனைவதைத் தவிர்ப்பதற்கான ஒரு நடைமுறைச் செயலாக இருக்கலாம்—அது ஒரு சாதாரண தனிப்பட்ட நடவடிக்கையாக இருக்கக்கூடும். இருப்பினும், அவர்கள் தங்கள் சக ஊழியர்களிடம் கண்ணியமாகத் தோன்றுவதற்காகவோ அல்லது தங்கள் மேலதிகாரிகளிடம் தொழில்முறையாகத் தோன்றுவதற்காகவோ குடையைத் திறந்தால், அவர்களின் செயலுக்கு ஒரு தெளிவான சமூக நோக்கு உள்ளது. எனவே, வெபரின் கவனம் வெறுமனே "என்ன செய்யப்பட்டது" என்பதில் இல்லை, மாறாக "அந்தச் செயல் ஏன், யாருக்காகச் செய்யப்பட்டது" என்பதில் உள்ளது.
Verstehen: உள்ளிருந்து அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளுதல்
வெபரின் அணுகுமுறை பெரும்பாலும் வெர்ஸ்டெஹன் (ஜெர்மன்: "புரிந்துகொள்ளுதல்") என்ற கருத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. வெர்ஸ்டெஹன் என்பது, சமூகச் செயல்களில் ஈடுபடுவோர் நோக்கமாகக் கொண்ட பொருளை உள்வாங்க முயற்சிப்பதன் மூலம், அச்செயல்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு விளக்கமுறை ஆகும். இயற்கை அறிவியல்களைப் போல, புள்ளிவிவரத் தரவுகளைச் சேகரிப்பதற்கோ அல்லது பொது விதிகளின் மூலம் மனித நடத்தையை விளக்குவதற்கோ மட்டும் சமூகவியல் போதுமானதல்ல என்று வெபர் வாதிட்டார். சமூகவியலானது, தனிநபர்களின் நோக்கங்கள், குறிக்கோள்கள் மற்றும் அவர்கள் தங்கள் சமூக உலகத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் வழிகளை விளக்கக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.
இருப்பினும், வெபரின் புரிதல் வெறும் ஊகம் அல்ல. உதாரணமாக, சமூகச் சூழல், ஆவணங்கள், நேர்காணல்கள் மற்றும் நம்பத்தகுந்த காரண-காரியத் தொடர்புகளின் அடிப்படையில் நோக்கங்களைப் புனரமைப்பதன் மூலம், பகுத்தறிவு சார்ந்த மற்றும் பொறுப்புக்கூறக்கூடிய விளக்கங்களின் அவசியத்தை அவர் வலியுறுத்தினார். இவ்வாறு, வெர்ஸ்டெஹன் (Verstehen) என்பது பொருளின் விளக்கத்தையும் அறிவியல் பகுப்பாய்வையும் ஒருங்கிணைக்கிறது.
வெபர், டர்க்கைம் மற்றும் மார்க்ஸ் ஆகியோருக்கு இடையிலான வேறுபாடுகள்
வெபரின் நிலைப்பாட்டைப் புரிந்துகொள்ள, மற்ற சிந்தனையாளர்களிடமிருந்து அவர் வேறுபடுவதைக் கவனிப்பது அவசியம். எமில் டர்க்கைம், தனிநபர்களுக்குப் புறம்பாக இருந்து அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தும் 'சமூக உண்மைகளுக்கு' (நெறிமுறைகள், சட்டங்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள் போன்றவை) முக்கியத்துவம் கொடுத்தார். கார்ல் மார்க்ஸ், வர்க்கப் போராட்டத்தையும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பையுமே சமூக மாற்றத்தின் முதன்மைக் காரணிகளாக வலியுறுத்தினார். வெபர் கட்டமைப்பை நிராகரிக்கவில்லை, ஆனால் தனிநபர்களின் செயல்களையும், அந்தச் செயல்களுக்குத் தனிநபர்கள் அளிக்கும் அர்த்தங்களையும் கருத்தில் கொள்ளாமல் சமூகக் கட்டமைப்பைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.
வேறுவிதமாகக் கூறினால், வெபர் தனிநபரை பகுப்பாய்வின் தொடக்கப் புள்ளியாகக் குறிப்பிடுகிறார்; ஆனால் அவர் ஒரு தனித்த தனிநபராக அல்லாமல், சமூக உறவுகள், மரபுகள், விழுமியங்கள் மற்றும் அதிகாரம் ஆகியவற்றின் வலையமைப்பில் எப்போதும் இணைந்திருக்கும் ஒரு தனிநபராகவே கருதுகிறார்.
சமூக நடவடிக்கையின் நான்கு சிறந்த வகைகள்
வெபரின் மிகச்சிறந்த பங்களிப்புகளில் ஒன்று, அவர் நான்கு வகையான சமூகச் செயல்களை வகைப்படுத்தியதாகும். வெபர் இவற்றை “கருத்தியல் வகைகள்” என்று அழைத்தார்; இவை யதார்த்தத்தை விளக்க உதவும் கருத்தியல் மாதிரிகள் ஆகும், இருப்பினும் நிஜ வாழ்க்கையில், மனிதச் செயல்பாடு பெரும்பாலும் பல வகைகளின் கலவையாகவே உள்ளது.
1. கருவிசார் பகுத்தறிவுச் செயல் (Zweckrational)
இது, இலக்குகள் மற்றும் அவற்றை அடைவதற்கான மிகவும் திறமையான வழி ஆகியவற்றைப் பற்றிய பகுத்தறிவு சார்ந்த கணக்கீடுகளின் அடிப்படையிலான ஒரு செயலாகும். இதில் ஈடுபடுபவர் பல்வேறு தெரிவுகளைக் கருத்தில் கொண்டு, அவற்றின் நன்மை தீமைகளைக் கணக்கிட்டு, மிகவும் பயனுள்ள உத்தியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்.
உதாரணம்: ஒரு தொழில்முனைவோர், விற்பனையை அதிகரிப்பதற்காக சந்தை ஆராய்ச்சியின் அடிப்படையில் ஒரு சந்தைப்படுத்தல் உத்தியை உருவாக்குகிறார். அவர் மிகவும் இலாபகரமானது மற்றும் குறைந்த இடர்பாடுள்ளது என்று கருதும் முறையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்.
2. மதிப்பு சார்ந்த பகுத்தறிவுச் செயல் (வெர்ட்ரேஷனல்)
இந்தச் செயல் பகுத்தறிவுள்ளதாகவே உள்ளது, ஆனால் அதன் உந்துதல் செயல்திறன் அல்ல, மாறாக உண்மையானவை, புனிதமானவை அல்லது அர்த்தமுள்ளவை எனக் கருதப்படும் விழுமியங்களின் மீதான அர்ப்பணிப்பாகும். அதன் விளைவு பொருள்ரீதியாகப் பாதகமாக அமையக்கூடும் என்றாலும், குற்றவாளி தனது உறுதியான நம்பிக்கையின் காரணமாகவே செயல்படுகிறார்.
உதாரணம்: ஒருவர் தனிப்பட்ட ஆதாயத்திற்காக அல்லாமல், மற்றவர்களுக்கு உதவுவது ஒரு தார்மீகக் கடமை என்று உணர்வதால் பேரிடர் பாதிப்புள்ள பகுதியில் தன்னார்வலராகச் சேர்கிறார்.
3. உணர்ச்சிபூர்வமான செயல் (Affectual)
கோபம், அன்பு, பயம் அல்லது சோகம் போன்ற தன்னிச்சையான உணர்ச்சிகளால் உணர்ச்சிப்பூர்வமான செயல்கள் தூண்டப்படுகின்றன. செயல்கள் உணர்ச்சிகளின் வெடிப்பிலிருந்து உருவாவதால், கணக்கிடப்பட்ட பகுத்தறிவு பெரும்பாலும் பலவீனமாக இருக்கும்.
உதாரணம்: ஒருவர் மிகுந்த மன அழுத்தத்தில் இருப்பதால் பணியிடத்தில் கத்துகிறார். அவர் நீண்டகால இலக்குகளின் அடிப்படையில் செயல்படாமல், உணர்ச்சிவசப்பட்டு செயல்படுகிறார்.
4. பாரம்பரிய நடவடிக்கைகள்
பாரம்பரியச் செயல்கள் ஆழமாக வேரூன்றிய வழக்கத்தின் காரணமாக மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. அச்செயலைச் செய்பவர், ஆழ்ந்து சிந்திக்காமல், வழக்கம், அன்றாட நடைமுறை அல்லது பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தின்படி செயல்படுகிறார்.
உதாரணமாக: சிலருக்கு அதன் உண்மையான காரணங்கள் இப்போது புரியாமல் போனாலும், “அது எப்போதுமே அப்படித்தான் இருந்து வருகிறது” என்ற காரணத்தால் மக்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சில சடங்குகளைச் செய்கிறார்கள்.
இந்த நான்கு வகைகள் சமூக நடத்தையை இன்னும் கூர்மையாகப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உதவுகின்றன: அந்தச் செயல் வியூகரீதியாகத் திட்டமிடப்பட்டதா, தார்மீக விழுமியங்களால் உந்தப்பட்டதா, உணர்ச்சியால் தூண்டப்பட்டதா, அல்லது வெறுமனே மரபைப் பின்பற்றுகிறதா?
பகுத்தறிவும் நவீனத்துவமும்
வெபரின் சமூகச் செயல் கோட்பாடு, நவீன சமூகத்தில் காணப்படும் அவரது பகுத்தறிவுமயமாக்கல் கருத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. பொருளாதாரம், சட்டம், நிர்வாகம், கல்வி மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கை போன்ற பல்வேறு துறைகளில் பகுத்தறிவு-கருவிசார் செயல்பாட்டின் ஆதிக்கம் அதிகரித்து வரும் ஒரு செயல்முறையாகவே வெபர் நவீனத்துவத்தைக் கண்டார். முதலாளித்துவம், அதிகாரத்துவம் மற்றும் அறிவியலின் வளர்ச்சி, செயல்திறன், முன்கணிக்கக்கூடிய தன்மை மற்றும் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் உலகத்தை மதிப்பிடுமாறு மனிதர்களை ஊக்குவித்தது.
இருப்பினும், வெபர் நவீனத்துவத்தின் "இரும்புக் கூண்டு" குறித்தும் எச்சரித்தார்: கருவிசார் பகுத்தறிவு மேலோங்கும்போது, சுதந்திரத்தையும் அர்த்தத்தையும் குறைக்கும் விதிகள், நடைமுறைகள் மற்றும் செயல்திறனுக்கான கோரிக்கைகளில் சிக்கிக்கொண்டு, மனித வாழ்க்கை வறண்டுபோகும் அபாயத்தை எதிர்கொள்கிறது. இந்தச் சூழலில், மனிதச் செயலின் நோக்கு விழுமியங்கள் மற்றும் மரபுகளிலிருந்து தொழில்நுட்பக் கணக்கீடுகளுக்கு எவ்வாறு மாறக்கூடும் என்பதை சமூகச் செயல் கோட்பாடு விளக்குகிறது.
இன்றைய வாழ்வில் சமூகச் செயல் கோட்பாட்டின் பொருத்தப்பாடு
சமகால நிகழ்வுகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கு வெபரின் கோட்பாடு இன்றும் பொருத்தமானதாக உள்ளது. உதாரணமாக, நவீன பணியிடங்களில், பல செயல்பாடுகள் இலக்குகள், செயல்திறன் குறிகாட்டிகள் மற்றும் மதிப்பீட்டு அமைப்புகளால் வழிநடத்தப்படுகின்றன—இது கருவிசார் பகுத்தறிவுக்கு ஒரு வலுவான எடுத்துக்காட்டாகும். இதற்கு மாறாக, சமூக இயக்கங்கள், சுற்றுச்சூழல் செயல்பாடுகள் மற்றும் மனிதாபிமான நடவடிக்கைகள் ஆகியவை மதிப்பு சார்ந்த செயல்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. சமூக ஊடகங்களும் பல்வேறு வகையான செயல்களின் கலவையைக் காட்டுகின்றன: மக்கள் ஒரு தனிப்பட்ட அடையாள உத்தியாக (கருவிசார்), தார்மீக உறுதியின் காரணமாக (மதிப்புசார்), தற்காலிக உணர்ச்சியின் காரணமாக (உணர்ச்சிசார்), அல்லது வெறுமனே போக்குகளைப் பின்பற்றி (பாரம்பரிய டிஜிட்டல் பழக்கங்கள்) பதிவிடலாம்.
சமூக மோதல்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் இந்தக் கோட்பாடு பயனுள்ளதாக இருக்கிறது: வேறுபாடுகள் பெரும்பாலும் பொருள்சார் நலன்களைப் பற்றியவை மட்டுமல்ல, மாறாக அர்த்தங்கள், விழுமியங்கள் மற்றும் உலகத்தைப் பார்க்கும் முறைகள் ஆகியவற்றின் மோதல்களாகவும் இருக்கின்றன. செயல்களுக்கான நோக்கங்களைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், சமூக உரையாடல் அதிக பச்சாதாபம் கொண்டதாகவும், தீர்வுகள் அதிக யதார்த்தமானதாகவும் அமையக்கூடும்.
மூடுகிறது
மாக்ஸ் வெபரின் சமூகச் செயல் கோட்பாடு, சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு அகநிலை அர்த்தத்தையும் சமூக நோக்குநிலையையும் முக்கியமாகக் கருதுகிறது. வெர்ஸ்டெஹன் முறையைப் பயன்படுத்தி, அறிவியல் பகுப்பாய்வைக் கைவிடாமல், செயல்படுபவரின் கண்ணோட்டத்தில் இருந்து மனிதச் செயலை விளக்குமாறு வெபர் சமூகவியலை ஊக்குவித்தார். கருவிசார் பகுத்தறிவு, மதிப்பு சார்ந்த பகுத்தறிவு, உணர்வுசார் பகுத்தறிவு மற்றும் பாரம்பரியப் பகுத்தறிவு என அவர் வகைப்படுத்திய நான்கு வகையான சமூகச் செயல்கள், பல்வேறு சூழல்களில் சமூக நடத்தையை விளக்குவதற்கு ஒரு சக்திவாய்ந்த கருவியாக அமைகின்றன.
இன்றைய பெருகிவரும் பகுத்தறிவு மற்றும் நிதானமான நவீன உலகில், மனிதச் செயல்பாடு ஒருபோதும் தனித்தன்மை வாய்ந்தது அல்ல என்பதை வெபரின் சிந்தனை நினைவூட்டுகிறது: முடிவுகள், பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் எதிர்வினைகளுக்குப் பின்னால், நாம் எவ்வாறு ஒன்றாக வாழ்கிறோம் என்பதை வடிவமைக்கும் அர்த்தங்கள் எப்போதும் உள்ளன. சமூகச் செயல் கோட்பாடு என்பது ஒரு கல்விசார் கருத்து மட்டுமல்ல, அன்றாட வாழ்வில் இலக்குகள், விழுமியங்கள், உணர்ச்சிகள் மற்றும் மரபுகளைத் தொடர்ந்து கையாளும் சமூக உயிரினங்களாக நம்மைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு கண்ணோட்டமும் ஆகும்.