திராட்சை சாகுபடி
திராட்சை சாகுபடி அதன் அதிக பொருளாதார மதிப்பு மற்றும் புதிய நுகர்வு மற்றும் சாறு, உலர் திராட்சை, புளிக்கவைக்கப்பட்ட பொருட்கள் போன்ற பதப்படுத்தப்பட்ட பொருட்களுக்கான நிலையான தேவை காரணமாக பிரபலமடைந்து வருகிறது. மேலும், இந்தோனேசியாவின் பல்வேறு பிராந்தியங்களில் திராட்சை சாகுபடிக்கு ஒப்பீட்டளவில் ஏற்றதாக உள்ளது, குறிப்பாக விவசாயிகள் சூரிய ஒளி, பந்தல் அமைப்புகள், கத்தரித்தல், நீர் மற்றும் ஊட்டச்சத்து மேலாண்மை போன்ற முக்கிய காரணிகளை நிர்வகிக்க முடிந்தால் இது சாத்தியமாகும். இந்தக் கட்டுரை, தயாரிப்பு முதல் அறுவடை மற்றும் அறுவடைக்குப் பிந்தைய நிலை வரையிலான திராட்சை சாகுபடியின் அத்தியாவசியப் படிகளைப் பற்றி விவாதிக்கிறது.
1. திராட்சைக்கான வளரும் தேவைகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்
திராட்சை (வைடிஸ் வினிஃபெரா மற்றும் சில கலப்பின வகைகள்) முழு சூரிய ஒளி உள்ள பகுதிகளில் சிறப்பாக வளரும். இந்தத் தாவரங்கள் நல்ல காற்றோட்டத்துடன் கூடிய வெப்பமான சூழலை விரும்புகின்றன. இந்தோனேசியாவில், திராட்சையை குறைந்த மற்றும் நடுத்தர உயரங்களில் பயிரிடலாம், ஆனால் பழத்தின் தரம் ஒளியின் செறிவு மற்றும் ஈரப்பதத்தின் அளவைப் பொறுத்து பெரிதும் அமைகிறது.
கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய சில வளரும் சூழ்நிலைகள்:
– ஒளி: பூக்கள் உருவாகுவதற்கும் பழங்களில் சர்க்கரைச் சத்து சேர்வதற்கும், ஒரு நாளைக்குக் குறைந்தபட்சம் 6–8 மணி நேர நேரடி சூரிய ஒளி தேவை.
– நடவு ஊடகம்: தளர்வான, கரிமச்சத்து நிறைந்த மற்றும் நீர் நன்கு வடியக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். ஈரமான மண் எளிதில் வேர் அழுகலை ஏற்படுத்தி, நோய்களுக்கு வழிவகுக்கும்.
– மண்ணின் pH அளவு: பொதுவாக 5,5–7,0 என்ற pH வரம்பில் இருப்பது உகந்தது.
– மழைப்பொழிவு/ஈரப்பதம்: திராட்சைச் செடிகள், பூக்கும் பருவத்தில் இருந்து அறுவடை வரை அதிகப்படியான ஈரப்பதத்தை விரும்புவதில்லை. ஏனெனில் அது இலைகளிலும் பழங்களிலும் பூஞ்சைத் தொற்று ஏற்படும் அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது.
2. ரகத் தேர்வு
வெற்றிகரமான சாகுபடி என்பது, நோக்கத்திற்கும் இடத்தின் சூழலுக்கும் ஏற்ற ஒரு இரகத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதைப் பொறுத்தே பெரும்பாலும் அமைகிறது. பச்சையாக உண்பதற்கு, இனிப்புச் சுவையும் மெல்லிய தோலும் கொண்ட இரகங்கள் பொதுவாக விரும்பப்படுகின்றன. சில பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளுக்கு, வலுவான நறுமணம் அல்லது சர்க்கரை மற்றும் அமிலத்தின் நல்ல சமநிலையைக் கொண்ட இரகங்கள் விரும்பப்படுகின்றன.
இந்தோனேசியாவில் அடிக்கடி பயிரிடப்படும் சில ரகங்கள் பின்வருமாறு:
புத்துணர்ச்சியும் இனிப்பும் நிறைந்த சுவையுடைய பச்சை திராட்சை.
– சிவப்பு/ஊதா திராட்சைகள் பொதுவாக வலுவான நறுமணத்தைக் கொண்டிருக்கும்.
– ஈரப்பதம் அல்லது சில நோய்களை எதிர்க்கும் திறன் கொண்ட, சூழலுக்கு ஏற்ப தகவமைத்துக் கொள்ளும் உள்ளூர் இரகங்கள்.
நம்பகமான மூலத்திலிருந்து விதைகளை வாங்குவது சிறந்தது, ஏனெனில் ஆரோக்கியமான விதைகள் ஆரம்பத்திலிருந்தே பயிர் சேதம் ஏற்படும் அபாயத்தைக் குறைக்கும்.
3. நிலம் தயாரித்தல் மற்றும் நடவு ஊடகம்
திராட்சையைத் தோட்டங்களிலோ அல்லது பெரிய தொட்டிகளிலோ பயிரிடலாம். தோட்ட அளவில் நடுவதற்கு, நிலத்தைக் களைகள் இல்லாமல் சுத்தம் செய்து, வடிகால் வாய்க்கால்களை அமைத்து, நடவு செய்வதற்கான குழிகளைத் தயார் செய்ய வேண்டும். தொட்டியில் நடும்போது, வேர்கள் நன்கு வளர்வதற்குப் போதுமான இடம் கிடைப்பதற்காக, குறைந்தபட்சம் 50–60 செ.மீ விட்டம் கொண்ட தொட்டியைப் பயன்படுத்தவும்.
நிலம் தயாரிப்பு நடவடிக்கைகள்:
1. மண்ணைத் தளர்வாக்குவதற்காக உழுது, பின்னர், அந்த இடம் வெள்ளப்பெருக்குக்கு ஆளாகக்கூடியதாக இருந்தால், பாத்திகளை அமைக்கவும்.
2. கனமான மண்ணுக்கு, சுமார் 40×40×40 செ.மீ அல்லது அதற்கும் பெரிய அளவில் நடவு குழி தோண்டவும்.
3. தோண்டிய மண்ணை மக்கிய எருவுடன் கலக்கவும். தேவைப்பட்டால், காற்றோட்டத்தை மேம்படுத்த எரிந்த நெல் உமி அல்லது மணலைச் சேர்க்கவும்.
4. ஊடகம் நிலைபெறுவதற்காக, துளையை சில நாட்களுக்கு அப்படியே விட்டுவிடவும்.
தோட்டத்தில் செடிகளை நடுவதற்கான இடைவெளி, பந்தல் அமைப்பைப் பொறுத்து மாறுபடும். ஆனால், கொடிகள் வளர்வதற்கும் காற்றோட்டத்திற்கும் இடமளிக்கும் வகையில், பொதுவாக செடிகளுக்கு இடையே சுமார் 2-3 மீட்டர் இடைவெளி இருக்கும்.
4. நடவு மற்றும் ஆரம்பக்கட்ட பராமரிப்பு
வானிலை கடுமையாக இல்லாதபோது நடவு செய்ய வேண்டும். உறுதியான தண்டுகள், புதிய இலைகள் மற்றும் நோய் அறிகுறிகள் இல்லாத நாற்றுகளைத் தேர்ந்தெடுக்கவும். நடவு செய்யும்போது, நாற்றுகளை நேராக நிமிர்த்தி வைத்து, மண்ணை மென்மையாக மூடி, அது சரிந்துவிடாமல் இருக்கப் போதுமான அளவு இறுக்கவும். அதன் பிறகு, அளவாகத் தண்ணீர் ஊற்றவும்.
ஆரம்ப கட்டத்தில், தாவரம் வேர்களையும் பிரதான தண்டையும் உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்துகிறது. பின்வரும் பராமரிப்பு தேவைப்படுகிறது:
மண்ணில் போதுமான ஈரப்பதம் இருக்க வேண்டும், ஆனால் அதிகப்படியாக இருக்கக்கூடாது.
தண்டு வளர்ச்சியை வழிநடத்த தற்காலிக முட்டுக்களை நடவும்.
செடிகள் ஊட்டச்சத்துக்களுக்காகப் போட்டியிடாதவாறு, அவற்றைச் சுற்றியுள்ள களைகளை அகற்றவும்.
5. பரவல் அமைப்பு மற்றும் தலைப்பு உருவாக்கம்
திராட்சை கொடி வகையைச் சேர்ந்தது, எனவே அவற்றுக்கு பந்தல் அல்லது பந்தல் அமைப்பு தேவைப்படுகிறது. பந்தல் அமைப்பானது தோட்டத்தின் செயல்திறன், கத்தரிப்பதன் எளிமை மற்றும் பழத்தின் தரம் ஆகியவற்றைத் தீர்மானிக்கிறது. பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் மாதிரிகள் பின்வருமாறு:
– பெர்கோலா/பாரா-பாரா: இது ஒரு கூரையைப் போல மேலே படர்ந்து வளரும் விதானம், இது முற்றங்கள் மற்றும் சுற்றுலாத் தோட்டங்களுக்கு ஏற்றது.
– கிடைமட்ட/செங்குத்து பின்னல் அமைப்பு: வரிசை மேலாண்மைக்கும் தீவிர சிகிச்சைக்கும் உதவுகிறது.
முதன்மைத் தண்டு பந்தல் உயரத்தை அடைந்தவுடன், தாவரத்தின் மேற்பகுதியைச் சமநிலைப்படுத்த, முதன்மைக் கிளைகளை (புயங்களை) இடது மற்றும் வலதுபுறமாக வடிவமைக்கவும். வலுவான மற்றும் அதிக விளைச்சல் தரும் தாவரக் கட்டமைப்பை நிறுவுவதற்கு, ஆரம்பத்திலேயே வடிவமைப்பது அவசியமாகும்.
6. உரமிடுதல் மற்றும் நீர்ப்பாசனம்
திராட்சைச் செடிகளின் தழை வளர்ச்சிக்கும் இனப்பெருக்க வளர்ச்சிக்கும் சமச்சீரான ஊட்டச்சத்து தேவைப்படுகிறது. அங்கக உரங்கள் மண்ணை மேம்படுத்த உதவுகின்றன, அதே சமயம் குறிப்பிட்ட ஊட்டச்சத்துத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய கனிம உரங்களைச் சரியான அளவில் பயன்படுத்தலாம்.
கருத்தரித்தல் கொள்கைகள்:
தாவர வளர்ச்சிப் பருவத்தில் இலை மற்றும் தண்டு வளர்ச்சிக்கு அதிக நைட்ரஜன் தேவைப்படுகிறது.
– பூப்பதற்கும் காய்ப்பதற்கும் முன்பு, பூக்கள் உருவாகுவதற்கும், பழங்கள் உருவாவதற்கும், சுவைக்கும் பாஸ்பரஸ் மற்றும் பொட்டாசியம் தேவைப்படுகின்றன.
– தேவைப்பட்டால், குறிப்பாக திசுக்களின் வலிமை மற்றும் பழத்தின் தரத்திற்காக, கால்சியம் மற்றும் மெக்னீசியத்தைச் சேர்க்கவும்.
நீர்ப்பாசனம் சீராக இருக்க வேண்டும், ஆனால் அதிகமாக இருக்கக்கூடாது. பல விவசாயிகள், இலைகள் அதிகமாக வளர்வதையும் பழங்கள் குறைவாக உற்பத்தியாவதையும் தடுக்க, நீர்ப்பாசனத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். செடிக்கு குறிப்பிடத்தக்க அழுத்தம் இல்லாத பட்சத்தில், அறுவடைக்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் இனிப்புச் சுவையை அதிகரிக்க நீர்ப்பாசனத்தைக் குறைக்கலாம்.
7. கத்தரித்தல்: திராட்சை உற்பத்தித்திறனுக்கான திறவுகோல்
திராட்சை சாகுபடியில் கவாத்து செய்தல் ஒரு முக்கிய நுட்பமாகும். கவாத்து செய்யாவிட்டால், செடிகள் அதிகப்படியாக வளர்ந்து, ஈரப்பதமாகி, பழ உற்பத்தி குறையும். கவாத்து செய்தல் பின்வருமாறு பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:
வடிவமைப்பு கத்தரித்தல்: இளம் செடிகளுக்கு ஒரு கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்காக இது செய்யப்படுகிறது.
உற்பத்தி கத்தரித்தல்: பூக்களையும் பழங்களையும் தரக்கூடிய புதிய தளிர்கள் தோன்றுவதைத் தூண்டுவதற்காகச் செய்யப்படுகிறது.
– பராமரிப்புக் கத்தரித்தல்: நோயுற்ற கிளைகள், அளவுக்கு அதிகமாக வளர்ந்த இலைகள் அல்லது கட்டுப்பாடற்ற தளிர்களை அகற்றுதல்.
பொதுவாக, திராட்சைகள் குறிப்பிட்ட கிளைகளிலிருந்து வளரும் புதிய தளிர்களில் காய்க்கின்றன, எனவே முறையான கத்தரித்தல், காய்க்கும் தளிர்களின் எண்ணிக்கையை ஒழுங்குபடுத்தி, திராட்சைக் கொத்துகளின் தரத்தை அதிகரிக்கும்.
8. பூச்சி மற்றும் நோய் கட்டுப்பாடு
ஈரப்பதம் மிகுந்த பகுதிகளில் திராட்சைக்கு ஏற்படும் முக்கியப் பிரச்சனை பூஞ்சை நோயாகும். அதுமட்டுமின்றி, இலைகள் அல்லது பழங்களைத் தாக்கும் பூச்சிகளும் உள்ளன. சுகாதாரப் பாதுகாப்பு, நோய்த்தடுப்பு மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகளின் விவேகமான பயன்பாட்டிற்கு முன்னுரிமை அளித்து, ஒருங்கிணைந்த பூச்சி மேலாண்மை (IPM) கொள்கைகளைக் கொண்டு கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.
தடுப்பு முயற்சிகள்:
– கத்தரித்தல் மற்றும் உகந்த நடவு இடைவெளி மூலம் காற்றோட்டத்தைப் பராமரிக்கவும்.
இலைகளுக்கு அடிக்கடி தண்ணீர் ஊற்றுவதைத் தவிர்க்கவும்.
– அழுகிய அல்லது நோயுற்ற இலைகள்/பழங்களைச் சுத்தம் செய்து, பின்னர் அவற்றை அழித்துவிடவும்.
அடிக்கடி தோன்றும் சில கோளாறுகள்:
– ஈரப்பதம் அதிகமாக இருக்கும்போது இலைகளிலும் பழங்களிலும் தூள் பூஞ்சணம்/கீழ்ப்பூஞ்சை நோய் ஏற்படும்.
– அறுவடைக்கு முன்பே பழங்கள் அழுகிவிடுகின்றன.
– இலைகளைச் சேதப்படுத்தி, வளர்ச்சி குன்றச் செய்யும் கம்பளிப்புழுக்கள், திரிப்ஸ் மற்றும் அசுவினிப் பூச்சிகள்.
பூச்சிக்கொல்லிகள் அல்லது பூஞ்சைக்கொல்லிகளைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருந்தால், பொருத்தமானவற்றைத் தேர்ந்தெடுங்கள், மருந்தளவைக் கவனத்தில் கொள்ளுங்கள், எதிர்ப்புத்திறனைத் தடுக்க செயல்படும் மூலப்பொருட்களை சுழற்சி முறையில் பயன்படுத்துங்கள், மற்றும் அறுவடைக்கு முந்தைய கால இடைவெளியைக் கடைப்பிடியுங்கள்.
9. பூத்தல், மெலிதாக்குதல் மற்றும் பழப் பராமரிப்பு
செடிகள் பூக்கத் தொடங்கும் போது, தோட்டத்தைச் சுத்தமாகவும், அதிக ஈரப்பதம் இல்லாமலும் வைத்திருக்க வேண்டும். சில விவசாயிகள், பழங்கள் பெரிதாகவும் சீராகவும் பழுப்பதை உறுதி செய்வதற்காக, குலைகளைப் பிரிக்கிறார்கள் அல்லது ஒரு குலையில் உள்ள பழங்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கிறார்கள். மேலும், குலைகளைச் சுற்றியுள்ள இலைகளைப் பிரிப்பது சூரிய ஒளி ஊடுருவ அனுமதிக்கும், ஆனால் அதை மிகையாகச் செய்வதைத் தவிர்க்கவும், ஏனெனில் ஒளிச்சேர்க்கைக்கு இலைகள் இன்னும் தேவைப்படுகின்றன.
சில தீவிர சாகுபடி முறைகளில், குறிப்பாக அறுவடை நெருங்கும் வேளையில், பூச்சிகள் மற்றும் தூசியைத் தடுக்கவும், நோய் அபாயத்தைக் குறைக்கவும் பழங்கள் சுற்றப்படுகின்றன.
10. அறுவடை மற்றும் அறுவடைக்குப் பின்
திராட்சைப் பழத்தின் நிறம் சீராகவும், அதன் வகைக்கேற்ற இனிப்புச் சுவை எட்டப்பட்ட நிலையிலும் பொதுவாக அறுவடை செய்யப்படுகிறது. சில கிளைமேக்டெரிக் பழங்களைப் போலல்லாமல், திராட்சை பறித்த பிறகு அதன் இனிப்புச் சுவை அதிகம் அதிகரிப்பதில்லை. எனவே, சரியான பழுத்த நிலையில் அறுவடை செய்வது அவசியமாகும்.
அறுவடைக்குத் தயாரான பழங்களின் பண்புகள்:
– அந்த ரகத்தின் தனித்துவமான நிறம் சீராகக் காணப்படுகிறது.
– இந்தப் பழம் மெல்லக்கூடிய தன்மையையும் இனிப்புச் சுவையையும் கொண்டுள்ளது.
– குலைகளின் தண்டுகள் வலுப்பெறத் தொடங்குகின்றன, மேலும் பழங்கள் எளிதில் உதிர்வதில்லை.
சுத்தமான கத்தரிக்கோலைப் பயன்படுத்தி, குலையையும் சிறிதளவு தண்டையும் வெட்டி அறுவடை செய்யவும். பழங்கள் நசுங்குவதைத் தவிர்க்க, அவற்றை மிகவும் இறுக்கமாகக் கையாள வேண்டாம். அறுவடைக்குப் பிறகு, குளிர்ச்சியான, உலர்ந்த மற்றும் நன்கு காற்றோட்டமுள்ள இடத்தில் சேமித்து வைக்கவும். சந்தைப்படுத்துதலுக்காக, அளவு, குலை அடர்த்தி மற்றும் தோலின் நிலை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பிரிப்பது விற்பனை விலையை அதிகரிக்கும்.
மூடுகிறது
திராட்சை சாகுபடிக்கு, குறிப்பாக வேர்க்கிழங்கு உருவாக்கம், கத்தரித்தல், மற்றும் நீர், ஊட்டச்சத்து மேலாண்மை ஆகியவற்றில் மிகுந்த கவனம் தேவைப்படுகிறது. நல்ல வெளிச்சம், அதிக ஈரப்பதம் இல்லாத நிலை, மற்றும் நல்ல காற்றோட்டம் உள்ள ஒரு தோட்டத்தை உருவாக்குவதே இதன் வெற்றிக்கு முக்கியமாகும். முறையாக நிர்வகிக்கப்படும்போது, திராட்சையானது வீட்டுத் தோட்டங்களுக்கும், உற்பத்தித் திறன் கொண்ட தோட்டக்கலை வணிகங்களுக்கும் அதிக லாபம் தரும் ஒரு பொருளாக விளங்குகிறது. தொடக்கத்திலிருந்தே சரியான சாகுபடி நுட்பங்களைச் செயல்படுத்துவதன் மூலம், உயர்தரமான மற்றும் நீடித்த அறுவடைக்கான வாய்ப்புகள் பெருமளவில் அதிகரிக்கின்றன.