පන්ති අන්තරවලට දත්ත කාණ්ඩ කරන්නේ කෙසේද?

පන්ති අන්තරවලට දත්ත කාණ්ඩ කරන්නේ කෙසේද?

විස්තරාත්මක සංඛ්‍යාලේඛනවල තීරණාත්මක පියවරක් වන්නේ පන්ති කාල පරතරයන්ට දත්ත කාණ්ඩගත කිරීමයි. සංඛ්‍යාත ව්‍යාප්ති වගු හෝ හිස්ටෝග්‍රෑම් වල කියවීම, විශ්ලේෂණය කිරීම සහ ඉදිරිපත් කිරීම පහසු කිරීම සඳහා අමු දත්ත විශාල ප්‍රමාණයක් සරල කිරීමයි ඉලක්කය. දත්ත ඕනෑවට වඩා විවිධාකාර හා විසිරී ඇති විට, රටා හඳුනා ගැනීම බොහෝ විට දුෂ්කර ය. පන්ති කාල පරතරයන් දත්ත නිශ්චිත අගය කණ්ඩායම් වලට සංවිධානය කරයි, එමඟින් දත්ත ව්‍යාප්තිය, නිතර සිදුවන අගයන් සහ මධ්‍යම ප්‍රවණතාවය පවා වඩාත් පැහැදිලිව තේරුම් ගැනීමට අපට ඉඩ සලසයි.

පන්ති කාල පරතරයන් අවශ්‍ය වූ විට ඒවායේ අර්ථය මෙන්ම යෙදුම් උදාහරණ සමඟ සම්පූර්ණ පන්ති කාල පරතරයන්ට දත්ත කාණ්ඩගත කිරීම සඳහා ප්‍රායෝගික පියවර මෙම ලිපියෙන් සාකච්ඡා කෙරේ.

1. පන්ති පරතරයන් තේරුම් ගැනීම

පන්ති පරතරයක් යනු සංඛ්‍යාත ව්‍යාප්තියක දත්ත කාණ්ඩගත කිරීමට භාවිතා කරන අගයන් පරාසයකි. සෑම පරතරයකටම සාමාන්‍යයෙන් පහළ සහ ඉහළ සීමාවක් ඇත. උදාහරණයක් ලෙස, 10–19 පරතරයෙන් දැක්වෙන්නේ 10 සහ 19 අතර අගයන් සහිත සියලුම දත්ත එම පන්තියට අයත් බවයි.

සංඛ්‍යාත ව්‍යාප්ති වගුවක, පන්ති අන්තරයන් සමාන අගයන් සඳහා "බහාලුම්" ලෙස ක්‍රියා කරයි. මෙය සියලු අගයන් වෙන වෙනම ලැයිස්තුගත කිරීමට වඩා දත්ත වඩාත් සංක්ෂිප්ත කරයි. හිස්ටෝග්‍රෑම් සහ සංඛ්‍යාත බහුඅස්‍ර වැනි ප්‍රස්ථාර නිර්මාණය කිරීම සඳහා පන්ති අන්තරයන් ද පදනම සාදයි.

2. දත්ත කාණ්ඩගත කළ යුත්තේ කවදාද?

සියලුම දත්ත පන්ති පරතරයන්ට බෙදීම අවශ්‍ය නොවේ. සාමාන්‍යයෙන් කාණ්ඩගත කිරීම අවශ්‍ය වන්නේ:

1. විශාල දත්ත ප්‍රමාණයක්, උදාහරණයක් ලෙස නිරීක්ෂණ 30ක් හෝ 50කට වඩා.
2. දත්ත පරාසය පුළුල් බැවින්, අගයන් විසිරී ඇති අතර කියවීමට අපහසු වේ.
3. අපට බෙදාහැරීමේ රටාව දැකීමට අවශ්‍යයි, උදාහරණයක් ලෙස දත්ත සාමාන්‍යද, ඇලවූද, නැතහොත් ද්විත්ව මුදුන් තිබේද යන්න සොයා බැලීමට.
4. හිස්ටෝග්‍රෑම් එකකට අන්තරාල පන්ති අවශ්‍ය වන බැවින්, දත්ත හිස්ටෝග්‍රෑම් එකක ඉදිරිපත් කෙරේ.

දත්ත කුඩා නම් (උදා: අගයන් 10), බොහෝ විට විරාම නොමැතිව තනි සංඛ්‍යාත වගුවක් ප්‍රමාණවත් වේ.

කියවන්න  සංඛ්‍යාලේඛනවල වෙනස්කම් විශ්ලේෂණය

3. පන්ති අන්තරයන්ට දත්ත කාණ්ඩගත කිරීම සඳහා පියවර

පන්ති පරතරයන් සෑදීම සඳහා බහුලව භාවිතා වන පියවර පහත දැක්වේ.

පියවර 1: අවම සහ උපරිම දත්ත තීරණය කරන්න

පළමුව, දත්තවල කුඩාම (අවම) සහ විශාලතම (උපරිම) අගයන් හඳුනා ගන්න.

– අවම අගය = \( x_{\මිනිත්} \)
– උපරිම අගය = \( x_{\max} \)

දත්ත පරාසය ගණනය කිරීමට මෙම අගය භාවිතා කරනු ඇත.

පියවර 2: පරාසය ගණනය කරන්න

පරාසය යනු උපරිම සහ අවම අගයන් අතර වෙනසයි:

\[
R = x_{\උපරිම} – x_{\මිනිත්}
\]

පරාසය දත්ත ව්‍යාප්තියේ පළල පිළිබඳ අදහසක් ලබා දෙයි.

පියවර 3: පන්ති ගණන (k) තීරණය කරන්න.

පන්ති ගණන ක්‍රම කිහිපයකින් තීරණය කළ හැකිය. වඩාත්ම ජනප්‍රිය ක්‍රමය වන්නේ ස්ටර්ජස් රීතිය භාවිතා කිරීමයි:

\[
k = 1 + 3{,}3 \log_{10}(n)
\]

මෙහි \( n \) යනු දත්ත ප්‍රමාණයයි.

ගණනය කිරීමේ ප්‍රතිඵල සාමාන්‍යයෙන් ආසන්නතම පූර්ණ සංඛ්‍යාවට (හෝ ඉහළට) වට කර ඇති බැවින් පන්ති ගණන ඉතා කුඩා නොවේ.

Sturges වලට අමතරව, පොදු පුරුද්දක් තිබේ: ඔබේ සංදර්ශක අවශ්‍යතා සහ නියැදි ප්‍රමාණය අනුව, 5 සහ 12 අතර පන්ති ප්‍රමාණයක් තෝරන්න. කෙසේ වෙතත්, Sturges කුඩා දත්ත කට්ටල සඳහා තරමක් හොඳයි.

පියවර 4: පන්ති පළල ගණනය කරන්න (i)

පන්ති පළල යනු එක් එක් පන්ති පරතරයේ දිග වේ. සූත්‍රය:

\[
i = \frac{R}{k}
\]

පන්ති පළල භාවිතා කිරීමට පහසු විය යුතු නිසා, ඒවා සාමාන්‍යයෙන් “පිරිසිදු” අංකයකට වට කර ඇත (උදා: 5, 10, 2, හෝ 0,5, දත්තවල සන්දර්භය අනුව). අන්තරයන් කියවීමට පහසු බව සහතික කිරීමට සහ ව්‍යාකූලත්වය වළක්වා ගැනීමට මෙම වට කිරීම වැදගත් වේ.

වටකුරු ප්‍රතිඵල මඟින් සියලුම දත්ත ඇතුළත් කිරීම වළක්වන්නේ නම්, පන්ති පළල තරමක් වැඩි කළ හැක.

පියවර 5: පන්ති සීමාවන් තීරණය කරන්න

පළමු පන්තියේ පහළ සීමාව ලෙස අවම අගයෙන් ආරම්භ කරන්න. ඉන්පසු ඒවා උපරිම අගය ආවරණය වන තෙක් අනුක්‍රමික කාල පරතරයන් සාදන්න.

උදාහරණයක් ලෙස, අවම අගය 32 සහ පන්තියේ පළල 5 නම්, පන්තිය නිර්මාණය කළ හැකිය:

කියවන්න  සහවිචල්‍යතාවය විශ්ලේෂණය කිරීමේ මූලික කරුණු

– 32–36
– 37–41
– 42–46
- ආදිය.

වැදගත්: පන්ති අතර හිඩැස් හෝ අතිච්ඡාදන නොමැති බවට වග බලා ගන්න. සියලුම දත්ත අගයන් හරියටම එක් පන්තියකට අයත් විය යුතුය.

පියවර 6: (විකල්ප) පන්ති මායිම් සාදන්න

දත්ත පූර්ණ සංඛ්‍යා නම් (උදා: පරීක්ෂණ ලකුණු), පන්තිය අඛණ්ඩව පවත්වා ගැනීම සඳහා බොහෝ විට පන්ති සීමාවන් නිර්මාණය වේ. මෙය සිදු කරනු ලබන්නේ ඉහළ සීමාවට 0,5 ක් එකතු කිරීමෙන් සහ පහළ සීමාවෙන් 0,5 ක් අඩු කිරීමෙනි.

උදාහරණයක් ලෙස, 32–36 පන්තිය සඳහා, පන්ති දාරය පහත පරිදි වේ:
– 31,5–36,5

මෙය හිස්ටෝග්‍රෑම් සඳහා ප්‍රයෝජනවත් වන අතර එමඟින් තීරු හිඩැස් නොමැතිව සම්බන්ධ වේ.

පියවර 7: එක් එක් පන්තියේ සංඛ්‍යාතය ගණනය කරන්න

පන්ති ප්‍රාන්තර තීරණය කළ පසු, එක් එක් ප්‍රාන්තරයට කොපමණ දත්ත ලක්ෂ්‍ය ප්‍රමාණයක් වැටේදැයි ගණන් කරන්න. ප්‍රතිඵල සංඛ්‍යාත තීරුවේ (f) ලියා ඇත.

විශාල දත්ත සඳහා, වේගවත් වීමට සහ දෝෂ අවම කිරීමට ටැලි ක්‍රමය භාවිතා කරන්න.

පියවර 8: සංඛ්‍යාත ව්‍යාප්ති වගුවක් සාදන්න

අවම සංඛ්‍යාත ව්‍යාප්ති වගුවේ අඩංගු වන්නේ:

– පන්ති පරතරය
– සංඛ්‍යාතය (f)

ඔබට වෙනත් තීරු එකතු කළ හැකිය:

– පන්තියේ මධ්‍ය ලක්ෂ්‍යය (xi)
- සමුච්චිත සංඛ්‍යාතය
– සාපේක්ෂ සංඛ්‍යාතය (ප්‍රතිශතය)

4. දත්ත සමූහගත කිරීමේ උදාහරණය

උදාහරණයක් ලෙස, අවම ලකුණු 42ක් සහ උපරිම ලකුණු 94ක් සහිත සිසුන් 40 දෙනෙකුගෙන් ලබාගත් පරීක්ෂණ ලකුණු දත්ත තිබේ.

1. අවම = 42 , උපරිම = 94
2. පරාසය:
\[
ආර් = 94 – 42 = 52
\]
3. පන්ති ගණන (ස්ටර්ජස්):
\[
k = 1 + 3{,}3 \log(40)
\ආසන්න වශයෙන් 1 + 3{,}3(1{,}602)
\ආසන්න වශයෙන් 6{,}29
\]
පන්ති 6ක් හෝ 7ක් දක්වා වට කර ඇත. වැඩි විස්තර සඳහා අපි පන්ති 7ක් තෝරා ගත්තෙමු.
4. පන්ති පළල:
\[
i = \frac{52}{7} \ආසන්න වශයෙන් 7{,}43
\]
8 දක්වා වට කර ඇත.
5. 42 සිට 8 පළල දක්වා ආරම්භ වන පෝරම අන්තරයන්:
– 42–49
– 50–57
– 58–65
– 66–73
– 74–81
– 82–89
– 90–97

අවසාන පරතරය 97 දක්වා ළඟා වූ බැවින්, උපරිම අගය වන 94 තවමත් ලබා ගත හැකි විය.

කියවන්න  නිතර දිස්වන අගය තීරණය කිරීමට මාදිලිය භාවිතා කිරීම

6. ඊළඟට, දත්ත මත පදනම්ව එක් එක් කාල පරතරයේ සංඛ්‍යාතය ගණනය කරන්න (උදාහරණයක් ලෙස, රේඛාවක් භාවිතා කිරීම). අවසාන වගුව මඟින් යම් ලකුණු පරාසයක් තුළට කොපමණ සිසුන් සංඛ්‍යාවක් වැටෙනවාද යන්න පෙන්වනු ඇති අතර, එමඟින් කාර්ය සාධනය ඉක්මනින් තක්සේරු කිරීමට අපට ඉඩ සලසයි.

5. පන්ති පරතරයන් වඩාත් ඵලදායී කිරීම සඳහා උපදෙස්

1. වගු සංසන්දනය කිරීම පහසු කිරීම සඳහා ස්ථාවර පන්ති පළල භාවිතා කරන්න.
2. වැඩිපුර පන්ති පවත්වන්න එපා, මොකද මේසය දිගු වන අතර කියවීමට අපහසු වනු ඇත.
3. ඉතා අඩු පන්ති පවත්වන්න එපා, මන්ද වැදගත් තොරතුරු "නැති වී" යා හැකි අතර බෙදා හැරීම ඉතා රළු ලෙස පෙනෙන්නට පුළුවන.
4. දත්තවල සන්දර්භයට ගැලපෙන පරිදි පන්ති පළලෙහි වටකුරු කිරීම සකසන්න. උෂ්ණත්වයන් සඳහා, 1 හෝ 0,5 සුදුසු විය හැකිය; පරීක්ෂණ ලකුණු සඳහා, 5 හෝ 10 සාමාන්‍යයෙන් සුදුසු වේ.
5. සියලුම දත්ත කිසිදු අස්ථානගත අගයකින් තොරව ඇතුළත් කර ඇති බව සහතික කර ගැනීම සඳහා පන්ති සීමාවන් දෙවරක් පරීක්ෂා කරන්න.

නිගමනය

දත්ත සරල කිරීම සහ ව්‍යාප්තිය පැහැදිලිව පෙන්වීම සඳහා පන්ති ප්‍රාන්තරවලට දත්ත කාණ්ඩගත කිරීම වැදගත් තාක්‍ෂණයකි. පියවර අතරට අවම සහ උපරිම අගයන් තීරණය කිරීම, පරාසය ගණනය කිරීම, පන්ති ගණන තීරණය කිරීම (බොහෝ විට ස්ටර්ජස් රීතිය භාවිතා කිරීම), පන්ති පළල ගණනය කිරීම, අන්තරයන් ගොඩනැගීම සහ පසුව එක් එක් පන්තියේ සංඛ්‍යාතය ගණනය කිරීම ඇතුළත් වේ. නිවැරදි පන්ති ප්‍රාන්තර සමඟින්, සංකීර්ණ අමු දත්ත වගු හෝ ප්‍රස්ථාරවල වේවා, පහසුවෙන් තේරුම් ගත හැකි තොරතුරු බවට පරිවර්තනය කළ හැකිය.

ඔබට අවශ්‍ය නම්, මට අමු දත්ත (අගය ලැයිස්තුව) සමඟ සම්පූර්ණ උදාහරණයක් නිර්මාණය කර, පසුව හිස්ටෝග්‍රෑම් එකක් සමඟ සංඛ්‍යාත ව්‍යාප්ති වගුවක් සම්පාදනය කළ හැකිය.

අදහස අත්හැර