ශ්‍රවණ ආබාධ සඳහා ප්‍රතිකාර කිරීමේදී භෞත චිකිත්සාව

ශ්‍රවණ ආබාධ සඳහා ප්‍රතිකාර කිරීමේදී භෞත චිකිත්සාව

ශ්‍රවණ ඌනතාවය බොහෝ විට කණේ ඇති ගැටළුවක් ලෙස පමණක් වටහා ගනු ලැබේ - නිදසුනක් ලෙස, ශ්‍රවණ ස්නායුවට හානි වීම, ආසාදනය හෝ වයසට යාම. කෙසේ වෙතත්, ශ්‍රවණ හැකියාව ඉරියව් පාලනය, සමබරතාවය, ප්‍රොප්‍රියෝසෙප්ෂන් (ශරීරයේ පිහිටීම හඳුනා ගැනීමේ හැකියාව), වෙස්ටිබුලර් ක්‍රියාකාරිත්වය සහ මොළය ශබ්ද උත්තේජක සකසන ආකාරය වැනි එකට වැඩ කරන අනෙකුත් පද්ධති මගින් ද බලපායි. භෞත චිකිත්සාව අදාළ වන්නේ මෙහිදීය: සියලු වර්ගවල ශ්‍රවණ ඌනතාවයන් "සුව කිරීමට" නොව, සමබරතාවය, කරකැවිල්ල (කරකැවිල්ල), ඇතැම් මාංශ පේශි ආතතිය නිසා ඇතිවන ටින්ටිටස් සහ ශ්‍රවණ ඌනතාවයන් සමඟ ඇති ක්‍රියාකාරී සීමාවන්ට සමීපව සම්බන්ධ ගැටළු විසඳීමට උපකාරී වේ. නිවැරදි ප්‍රවේශය සමඟ, භෞත චිකිත්සාව මගින් රෝගියාගේ ජීවන තත්ත්වය සැලකිය යුතු ලෙස වැඩිදියුණු කළ හැකිය.

ශ්‍රවණාබාධය සහ එහි බලපෑම අවබෝධ කර ගැනීම

සාමාන්‍යයෙන්, ශ්‍රවණ අලාභය සන්නායක (ශබ්ද සම්ප්‍රේෂණයට ඇති බාධා, කන් ඉටි අවහිර වීම, ඔටිටිස් මාධ්‍ය, ශ්‍රවණ අස්ථිවල ගැටළු වැනි), සංවේදක ස්නායු (ආබාධිත කොක්ලියා හෝ ශ්‍රවණ ස්නායුව) සහ මිශ්‍ර ලෙස බෙදා ඇත. ශ්‍රවණ අලාභයට අමතරව, බොහෝ රෝගීන් වෙනත් රෝග ලක්ෂණ අත්විඳිති: කනේ පූර්ණ බවක් දැනීම, ටින්ටිටස් (නාද වීම), සමබරතාවයේ ගැටළු, ඔක්කාරය, අවධානය යොමු කිරීමේ අපහසුතාව, තෙහෙට්ටුව සහ සන්නිවේදන දුෂ්කරතා හේතුවෙන් සමාජ කාංසාව පවා. වැඩිහිටියන් තුළ, ශ්‍රවණ අලාභය බොහෝ විට සමබරතාවය අඩුවීම සහ පරිසරයෙන් ලැබෙන සංවේදක ආදානය අඩුවීම හේතුවෙන් වැටීමේ අවදානම වැඩි කරයි.

එමනිසා, ශ්‍රවණාබාධ ප්‍රතිකාරය ඉතා මැනවින් බහුවිධ වේ. ENT වෛද්‍යවරුන් වෛද්‍ය රෝග විනිශ්චය සහ චිකිත්සාව සඳහා තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි, ශ්‍රවණ පරීක්ෂණ සහ ශ්‍රවණ ආධාරක සඳහා ශ්‍රව්‍ය විද්‍යාඥයින් සහාය වේ, කථන චිකිත්සකයින් සන්නිවේදනය සඳහා සහාය වේ, සහ භෞත චිකිත්සකයින් චලන ක්‍රියාකාරිත්වය, සමබරතාවය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම සහ දෛනික ක්‍රියාකාරකම් වලට අනුවර්තනය වීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.

ශ්‍රවණාබාධ ඇති අවස්ථාවලදී භෞත චිකිත්සාව කාර්යභාරයක් ඉටු කරන්නේ කවදාද?

භෞත චිකිත්සාව බොහෝ විට සම්බන්ධ වන්නේ කන් රෝග ලක්ෂණ වලට බලපාන වෙස්ටිබුලර් පැමිණිලි හෝ ඇතැම් මාංශ පේශි ආබාධ සමඟ ඇති වන තත්වයන් සඳහා ය. භෞත චිකිත්සාව ඇතුළත් සමහර පොදු තත්වයන්ට ඇතුළත් වන්නේ:

1. බෙන්ගිනි පැරොක්සිස්මල් ස්ථානීය කරකැවිල්ල (BPPV)
BPPV හි ලක්ෂණයක් වන්නේ හිසේ පිහිටීම වෙනස් කිරීමේදී ඇතිවන කරකැවිල්ලයි (උදා: නින්දෙන් නැගිටීම, ඉහළට බැලීම හෝ පහළට බැලීම). සැබෑ ශ්‍රවණ ආබාධයක් නොවූවත්, මෙම තත්ත්වය බොහෝ විට රෝගීන්ට "ඔවුන්ගේ කන්වල ගැටලුවක්" ඇති බව හැඟෙන අතර ඔක්කාරය හා අස්ථාවරත්වය සමඟ ඇති විය හැක.

කියවන්න  භෞත චිකිත්සාවේදී පසු විපරම් තක්සේරුවේ වැදගත්කම

2. වෙස්ටිබුලර් නියුරෝනයිටිස් සහ ලැබිරින්ටිටිස්
වෙස්ටිබුලර් පද්ධතියේ දැවිල්ල දරුණු කරකැවිල්ලට හේතු විය හැකි අතර, ලැබ්රින්ටයිටිස් සමඟ ශ්‍රවණාබාධ ඇති විය හැක. උග්‍ර අවධියෙන් පසු, භෞත චිකිත්සාව අනුවර්තන අභ්‍යාස හරහා සමබරතාවය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට උපකාරී වේ.

3. මෙනියර්ගේ රෝගය
කරකැවිල්ල, ටින්ටිටස් සහ උච්චාවචනය වන ශ්‍රවණාබාධ වැනි කථාංග මගින් සංලක්ෂිත වේ. මෙම තත්වය තුළ, භෞත චිකිත්සාව මූලික හේතුව ආමන්ත්‍රණය නොකරයි, නමුත් එය රෝගීන්ට අසමතුලිතතාවය කළමනාකරණය කිරීමට, චලනය ඉවසීම වැඩි දියුණු කිරීමට සහ වැටීමේ අවදානම අඩු කිරීමට උපකාරී වේ.

4. සෝමාටෝසෙන්සරි ටින්ටිටස් සහ TMJ/බෙල්ලේ මාංශ පේශි ආබාධ
සමහර රෝගීන් තුළ, බෙල්ලේ, හකු වල මාංශ පේශි ආතතිය (ටෙම්පොරොමැන්ඩිබුලර් සන්ධිය/TMJ) හෝ ඉදිරි හිස ඉරියව්ව මගින් ටින්ටිටස් ඇති විය හැක. මෙම ප්‍රදේශ ඉලක්ක කරගත් භෞත චිකිත්සක මැදිහත්වීම් සමහර විට රෝග ලක්ෂණ වල තීව්‍රතාවය හෝ වාර ගණන අඩු කිරීමට උපකාරී වේ.

5. ශ්‍රවණාධාර භාවිතා කරන්නන් හෝ වැඩිහිටියන් වැටීම් හා ක්‍රියාකාරිත්වය අඩුවීමේ අවදානම.
ශ්‍රවණාබාධය අවකාශීය දිශානතිය අඩුවීම සහ පරිසරය කෙරෙහි අවධානය අඩුවීම සමඟ සම්බන්ධ වේ. භෞත චිකිත්සාව මගින් ශක්තිමත් කිරීමේ වැඩසටහන්, සමබර පුහුණුව සහ වැටීම් වැළැක්වීමේ උපාය මාර්ග සැපයිය හැකිය.

භෞත චිකිත්සක පරීක්ෂණය: "ව්‍යායාම" වලට වඩා වැඩි යමක්

වැඩසටහනක් තීරණය කිරීමට පෙර, භෞතචිකිත්සකවරයා විසින් සම්පූර්ණ තක්සේරුවක් සිදු කරනු ඇත, එයට ඇතුළත් විය හැක්කේ:

– පැමිණිලි ඉතිහාසය: එය ආරම්භ වූ විට, කරකැවිල්ල ඇතිවීමට හේතු, කාලසීමාව, ඒ සමඟ ඇති රෝග ලක්ෂණ (ඔක්කාරය, ටින්ටිටස්, කනේ පිරී ඇති බවක් දැනීම).
- ස්ථිතික සහ ගතික සමතුලිතතා පරීක්ෂණ: එක් කකුලක් මත නැගී සිටීමට, කෙළින් ඇවිදීමට, හිස හරවන අතරතුර ඇවිදීමට යනාදිය.
- වෙස්ටිබුලෝ-අක්ෂි ක්‍රියාකාරිත්වය තක්සේරු කිරීම: හිස චලනය වන විට ඇස් බැල්ම ස්ථාවර කරන ආකාරය.
- බෙල්ලේ චලනය, ඉරියව් සහ හකු මාංශ පේශි පරීක්ෂා කිරීම (මස්කියුලේටල් පද්ධතියට දායක වී ඇති බවට සැක කෙරේ නම්).
– වැටීම් සඳහා අවදානම් සාධක හඳුනා ගන්න: කකුල් වල ශක්තිය, ඇවිදීමේ වේගය, ඇතැම් ඖෂධ භාවිතය සහ නිවසේ තත්වයන්.

මෙම පරීක්ෂණය මගින් පැමිණිල්ල ප්‍රධාන වශයෙන් පර්යන්ත, මධ්‍යම හෝ මිශ්‍ර වෙස්ටිබුලර් ද යන්න වෙන්කර හඳුනා ගැනීමට උපකාරී වන අතර තවදුරටත් යොමු කිරීම අවශ්‍යද යන්න තීරණය කරයි.

බහුලව භාවිතා වන භෞත චිකිත්සක මැදිහත්වීම්

1. BPPV සඳහා ඇල මාර්ග නැවත ස්ථානගත කිරීම
BPPV සඳහා, භෞත චිකිත්සකවරයෙකුට එප්ලි හෝ සෙමොන්ට් වැනි ඇල නැවත ස්ථානගත කිරීමේ උපාමාරු සිදු කළ හැකි අතර, එමඟින් කුඩා අංශු (ඔටොකොන්යා) අභ්‍යන්තර කණෙහි නිසි ස්ථානයට නැවත ලබා දීම අරමුණු කර ගනී. බොහෝ රෝගීන් සැසි 1-3 කට පසු සැලකිය යුතු දියුණුවක් අත්විඳින නමුත් සමහර අවස්ථාවල නැවත නැවත හෝ නැවත ඇගයීමක් අවශ්‍ය වේ.

කියවන්න  භෞත චිකිත්සාව මගින් ශල්‍යකර්මයෙන් පසු සුවය ලැබීම

2. වෙස්ටිබුලර් පුනරුත්ථාපන චිකිත්සාව (VRT)
අභ්‍යන්තර කණ ආශ්‍රිත සමතුලිතතා ආබාධ සඳහා භෞත චිකිත්සාවේ කාර්යභාරය සඳහා VRT කේන්ද්‍රීය වේ. වැඩසටහන් වලට ඇතුළත් විය හැක්කේ:

– බැල්ම ස්ථායීකරණ අභ්‍යාස: ඔබේ හිස චලනය වන විට ඔබේ බැල්ම ස්ථාවරව තබා ගැනීම සඳහා වෙස්ටිබුලෝ-අක්ෂි ප්‍රතීකයක් පුහුණු කරන්න.
– පුරුදු වීම: සංවේදීතාව අඩු කිරීම සඳහා කරකැවිල්ල ඇති කරන චලනයන්ට ක්‍රමයෙන් නිරාවරණය වීම.
– සමබරතා අභ්‍යාස: පටු ආධාරක පාදයක් සහිතව සිටගෙන සිටීමේ සිට, අස්ථායී පෘෂ්ඨ මත අභ්‍යාස, ද්විත්ව කාර්ය අභ්‍යාස දක්වා (උදා: ගණන් කරන අතරතුර ඇවිදීම).
- ඇවිදීම සහ අවකාශීය දිශානති අභ්‍යාස: විශේෂයෙන් කරකැවිල්ලෙන් පසු චලනය වීමට බිය වන රෝගීන් සඳහා.

VRT හි අරමුණ වන්නේ කරකැවිල්ල පිළිබඳ සියලු සංවේදනයන් ක්ෂණිකව ඉවත් කිරීම නොව, සමතුලිත ක්‍රියාකාරිත්වය වැඩිදියුණු වන පරිදි මොළය අනුවර්තනය වීමට (වන්දි ගෙවීමට) දිරිමත් කිරීමයි.

3. ඉරියව්, බෙල්ල සහ TMJ අභ්‍යාස
මාංශ පේශි ආතතිය හෝ බෙල්ලේ පැමිණිලි නිසා ඇතිවන ටින්ටිටස් ඇති රෝගීන් සඳහා, භෞත චිකිත්සාවට ඇතුළත් විය හැකිය:

- හිස සහ උරහිස් ඉරියව් නිවැරදි කිරීම (ඉදිරියට හිස ඉරියව්ව අඩු කරන්න).
- බෙල්ලේ සහ උරහිසේ මාංශ පේශි බලමුලු ගැන්වීම සහ දිගු කිරීම.
- ගෙල අභ්‍යන්තර මෝටර් පාලන අභ්‍යාස.
– වැඩ ergonomics අධ්‍යාපනය (නිරීක්ෂණ ස්ථානය, පුටුව, හන්චිං පුරුදු).
– දන්ත වෛද්‍යවරයෙකු හෝ අදාළ විශේෂඥයෙකු සමඟ සහයෝගයෙන්, TMJ අක්‍රියතාවයක් පවතින විට හකු ආශ්‍රිත මැදිහත්වීම්.

මෙම ප්‍රවේශය සමඟ සෑම කෙනෙකුගේම ටින්ටිටස් දියුණු නොවනු ඇතත්, සමහර රෝගීන් වාර්තා කරන්නේ ආතතිය අඩුවීම, වඩා හොඳ නින්දේ ගුණාත්මකභාවය සහ වඩාත් කළමනාකරණය කළ හැකි රෝග ලක්ෂණ බවයි.

4. වැටීම වැළැක්වීම සහ ශක්තිමත් කිරීම
වැඩිහිටි හෝ අස්ථිර රෝගීන් සඳහා, භෞත චිකිත්සකයින් කකුල් මාංශ පේශි ශක්තිමත් කිරීම, සමබරතාවය සහ ප්‍රතික්‍රියා පුහුණුව සහ නිවාස ආරක්ෂණ අධ්‍යාපනය (ආලෝකකරණය, නාන කාමර ග්‍රහණ බාර් සහ ලිස්සන සුළු කාපට් අඩු කිරීම) පිළිබඳ වැඩසටහනක් සංවර්ධනය කරයි. මෙය ඉතා වැදගත් වන්නේ ශ්‍රවණාබාධයේ බලපෑම් බොහෝ විට චලනය පිළිබඳ විශ්වාසයක් නොමැතිකම නිසා උග්‍ර වන බැවිනි.

5. අධ්‍යාපනය සහ ක්‍රියාකාරකම් කළමනාකරණය
වෙස්ටිබුලර් ආබාධ ඇති රෝගීන් බොහෝ විට කරකැවිල්ලට ඇති බිය නිසා චලනයෙන් වැළකී සිටිති. කෙසේ වෙතත්, අධික චලනයෙන් වැළකී සිටීම වන්දි ගෙවීම මන්දගාමී කළ හැකිය. භෞත චිකිත්සකයින්ට ව්‍යායාම මාත්‍රාව, හුස්ම ගැනීම සහ ලිහිල් කිරීමේ උපාය මාර්ග සකස් කිරීමට සහ දෛනික ක්‍රියාකාරකම් වලට ක්‍රමයෙන් නැවත පැමිණීම සැලසුම් කිරීමට උපකාරී වේ.

කියවන්න  භෞත චිකිත්සක ශිල්පීය ක්‍රම මගින් වේදනා කළමනාකරණය

අනෙකුත් සෞඛ්‍ය සේවකයින් සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම

භෞත චිකිත්සාව වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර සමඟ ඒකාබද්ධ කළ විට වඩාත් ඵලදායී වේ. ශ්‍රවණමිතිය, උගුර, නාසය පිළිබඳ තක්සේරුව සහ ශ්‍රවණ ආධාරක ගැලපීම් ශ්‍රවණ අලාභ කළමනාකරණයේ මූලිකාංග ලෙස පවතී. හදිසි ශ්‍රවණ අලාභය, දරුණු කණ වේදනාව, කණෙන් ශ්‍රාවයක් පිටවීම, ශරීරයේ එක් පැත්තකින් දුර්වලතාවය, හදිසි දරුණු හිසරදය හෝ දෘශ්‍ය කැළඹීම් වැනි අනතුරු ඇඟවීමේ සලකුණු ඇති වුවහොත්, රෝගියා වහාම වෛද්‍යවරයෙකු වෙත යොමු කළ යුතුය. බරපතල තත්වයක් පෙන්නුම් කළ හැකි රෝග ලක්ෂණ නොසලකා හැරීම සහතික කිරීම සඳහා භෞත චිකිත්සකයින් තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි.

යථාර්ථවාදී අපේක්ෂාවන්: භෞත චිකිත්සාවට කළ හැකි සහ කළ නොහැකි දේ

භෞත චිකිත්සාව නිසි සන්දර්භය තුළ තැබීම වැදගත් වේ. ස්ථිර සංවේදක ස්නායු ශ්‍රවණාබාධයක දී, භෞත චිකිත්සාව මගින් හානියට පත් කොක්ලියර් කෙස් සෛල "ප්‍රතිස්ථාපනය" නොකරයි. කෙසේ වෙතත්, භෞත චිකිත්සාවට කළ හැක්කේ:

- කරකැවිල්ල අඩු කර සමබරතාවය වැඩි දියුණු කරයි
- වෙස්ටිබුලර් ආබාධවලින් පසු සුවය ලැබීම වේගවත් කරයි.
- ක්‍රියාකාරකම් සීමාවන් සහ වැටීමේ අවදානම අඩු කරන්න.
- ඇතැම් රෝග ලක්ෂණ උග්‍ර කරන ඉරියව් / බෙල්ල / හකු ආශ්‍රිත පැමිණිලි කළමනාකරණය කිරීමට උපකාරී වේ.
- ආත්ම විශ්වාසය, සංචලතාව සහ ජීවන තත්ත්වය වැඩිදියුණු කිරීම

වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, භෞත චිකිත්සාව කන් රෝග ලක්ෂණ පමණක් නොව, ක්‍රියාකාරිත්වය සහ අනුවර්තනය කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.

වසා දැමීම

භෞත චිකිත්සාව ශ්‍රවණ ආබාධ කළමනාකරණය කිරීමේදී තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි, විශේෂයෙන් කරකැවිල්ල, අසමතුලිතතාවය, වැටීමේ අවදානම හෝ ඉරියව් සහ මාංශ පේශි ගැටළු ඇති විට. BPPV සඳහා විශේෂිත උපාමාරු, වෙස්ටිබුලර් පුනරුත්ථාපනය, සමතුලිත පුහුණුව, ශක්තිමත් කිරීම සහ ක්‍රියාකාරකම් අධ්‍යාපනය හරහා, භෞත චිකිත්සාව රෝගීන්ට ආරක්ෂිතව සහ විශ්වාසයෙන් චලනය නැවත ලබා ගැනීමට උපකාරී වේ. ENT වෛද්‍යවරුන්, ශ්‍රව්‍ය විද්‍යාඥයින් සහ අනෙකුත් සෞඛ්‍ය සේවා වෘත්තිකයන් සමඟ බහුවිධ ප්‍රවේශයක් හරහා, ශ්‍රවණාබාධ ඇති රෝගීන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම සහ ජීවන තත්ත්වය වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා භෞත චිකිත්සාව ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි.

අදහස අත්හැර