විද්‍යුත් දෘෂ්ටි විද්‍යාවේ මූලික මූලධර්ම

විදුලි ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ දෘෂ්ටි විද්‍යාවේ මූලික මූලධර්ම

ප්‍රකාශ විද්‍යාව යනු ආලෝකය, එය ප්‍රචාරණය වන ආකාරය, පදාර්ථය සමඟ අන්තර්ක්‍රියා කරන ආකාරය සහ විවිධ අරමුණු සඳහා එය හැසිරවිය හැකි ආකාරය අධ්‍යයනය කරන භෞතික විද්‍යාවේ ශාඛාවකි. "ඉලෙක්ට්‍රොනික" (විදුලි හා ඉලෙක්ට්‍රොනික ඉංජිනේරු විද්‍යාව) සන්දර්භය තුළ, ප්‍රකාශ විද්‍යාව පිරිසිදු භෞතික සංකල්පයක් ලෙස පමණක් නොව, සංවේදක, ෆයිබර්-ඔප්ටික් සන්නිවේදන පද්ධති, ප්‍රතිබිම්භකරණ උපාංග, LED සහ ෆොටෝඩයෝඩ වැනි අර්ධ සන්නායක සංරචක දක්වා බොහෝ නවීන තාක්ෂණයන් සඳහා අත්‍යවශ්‍ය පදනමක් ලෙස ද වටහාගෙන ඇත. මෙම ලිපිය විදුලි ඉංජිනේරු ක්ෂේත්‍රයේ දෘෂ්ටි විද්‍යාවේ වඩාත්ම අදාළ මූලික මූලධර්ම සාකච්ඡා කරන අතරම ඒවා ප්‍රායෝගික යෙදුම් සමඟ සම්බන්ධ කරයි.

1. තරංග සහ අංශු ලෙස ආලෝකය

ප්‍රකාශ විද්‍යාවේ මූලිකම මූලධර්මවලින් එකක් වන්නේ ආලෝකයේ ද්විත්ව භාවයයි: ආලෝකය විද්‍යුත් චුම්භක තරංගයක් සහ අංශුවක් (ෆෝටෝනයක්) ලෙස දෙකම ලෙස තේරුම් ගත හැකිය. තරංග ප්‍රවේශයේදී, ආලෝකයට තරංග ආයාමයක්, සංඛ්‍යාතයක් සහ අවධියක් ඇත. මූලික සම්බන්ධතා වන්නේ:

– ආලෝකයේ වේගය: c = λf
මෙහි c යනු රික්තයේ ආලෝකයේ වේගය (≈ 3×10⁸ m/s), λ තරංග ආයාමය සහ f යනු සංඛ්‍යාතයයි.

අංශු ප්‍රවේශයේදී, ආලෝකයේ ශක්තිය එහි සංඛ්‍යාතයට කෙලින්ම සම්බන්ධ වේ:

– ෆෝටෝන ශක්තිය: E = hf
h ප්ලාන්ක් නියතය සමඟ.

ෆොටෝඩයෝඩ, සූර්ය කෝෂ සහ CMOS සංවේදක වැනි උපාංග අර්ධ සන්නායක ද්‍රව්‍ය සමඟ ෆෝටෝන අන්තර්ක්‍රියා කිරීම මත ක්‍රියාත්මක වන බැවින් මෙම අවබෝධය ඉලෙක්ට්‍රොනික ලෝකයට ඉතා වැදගත් වේ. ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආචරණය වැනි සංසිද්ධි තාක්ෂණයේ භාවිතා වන ආලෝකයේ අංශු වැනි සංකල්පයට සංයුක්ත උදාහරණ වේ.

2. පරාවර්තනය සහ ස්නෙල්ගේ නියමය

පරාවර්තනය යනු ආලෝකය පෘෂ්ඨයකට වැදී මුල් මාධ්‍යයට නැවත පැමිණීමේ සිදුවීමකි. පරාවර්තනයේ මූලික නීති තිබේ:

– සිදුවීම් කෝණය = පරාවර්තන කෝණය

මෙම මූලධර්මය සරල බව පෙනේ, නමුත් එය අධීක්ෂණ පද්ධතිවල දර්පණ, ලේසර් දෘෂ්ටි විද්‍යාව සහ ඇතැම් සංවේදකවල පරාවර්තක මූලද්‍රව්‍ය වැනි දෘශ්‍ය උපාංග සැලසුම් කිරීමේදී ප්‍රධාන වේ. විදුලි කර්මාන්තයේ දී, පරාවර්තනයන් ද පාලනය කළ යුතුය, මන්ද ඒවා කාච මතුපිට, සංවේදක ආරක්ෂිත වීදුරු හෝ දෘශ්‍ය තන්තු වල කෙළවරට සංඥා නැතිවීම සහ ඇඟිලි ගැසීම් ඇති කළ හැකිය.

කියවන්න  එදිනෙදා ජීවිතයේදී ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණවල කාර්යභාරය

3. දෘශ්‍ය පද්ධති සහ දෘශ්‍ය තන්තු වල වර්තනය

ආලෝකය එක් මාධ්‍යයකින් තවත් මාධ්‍යයකට වෙනස් වර්තන දර්ශකයක් සහිතව ගමන් කරන විට, එහි ප්‍රචාරණ දිශාව වෙනස් වන විට වර්තනය සිදු වේ. වර්තනය පිළිබඳ මූලික නියමය ස්නෙල්ගේ නියමය මගින් ප්‍රකාශ වේ:

– n₁ sin θ₁ = n₂ sin θ₂

වර්තන දර්ශකය (n) මගින් රික්තයකට සාපේක්ෂව මාධ්‍යයක් තුළ ආලෝකය කෙතරම් සෙමින් ගමන් කරනවාද යන්න විස්තර කෙරේ. මෙම සංකල්පය විද්‍යුත් ඉංජිනේරු විද්‍යාවේදී ඉතා වැදගත් වන්නේ එය දෘශ්‍ය තන්තු වල පදනම වන බැවිනි. දෘශ්‍ය තන්තු වර්තනය සහ සම්පූර්ණ අභ්‍යන්තර පරාවර්තනය උපයෝගී කරගනිමින් ආලෝකයට අවම අලාභයක් සහිතව දිගු දුරක් ගමන් කිරීමට ඉඩ සලසයි.

උදාහරණයක් ලෙස, දෘශ්‍ය තන්තු වල ආවරණයට වඩා ඉහළ වර්තන දර්ශකයක් සහිත හරයක් ඇත. ආලෝකය යම් කෝණයකින් ඇතුළු වන විට, සම්පූර්ණ අභ්‍යන්තර පරාවර්තනය හේතුවෙන් එය හරය තුළ "අගුළු දමා" ඇති අතර එමඟින් දිගු දුර දත්ත සම්ප්‍රේෂණයට ඉඩ සලසයි.

4. සම්පූර්ණ අභ්‍යන්තර පරාවර්තනය සහ විවේචනාත්මක කෝණය

ඉහළ වර්තන දර්ශකයක් සහිත මාධ්‍යයකින් ලැබෙන ආලෝකය, අවධි කෝණය ඉක්මවන සිදුවීම් කෝණයකින් අඩු දර්ශකයක් සහිත මාධ්‍යයකට ඇතුළු වූ විට, පූර්ණ අභ්‍යන්තර පරාවර්තනය සිදු වේ. අවධි කෝණය (θc) ගණනය කළ හැක්කේ:

– sin θc = n₂ / n₁ (n₁ > n₂ සමඟ)

මෙම සංසිද්ධිය ෆයිබර්-ඔප්ටික් සන්නිවේදන තාක්ෂණයේ හදවතෙහි පවතී. නවීන විදුලි සංදේශ පද්ධතිවල, දත්ත සම්ප්‍රේෂණය කරනු ලබන්නේ මොඩියුලේටඩ් ආලෝක ස්පන්දන ලෙසය. සම්ප්‍රේෂණ ගුණාත්මකභාවය තරංග ආයාම තේරීම, තන්තු වර්ගය සහ දුර්වල වීම, විසරණය සහ පරාවර්තනය හේතුවෙන් සිදුවන පාඩු පාලනය මගින් බෙහෙවින් බලපායි.

5. ආලෝක විසරණය සහ විදුලි පද්ධති කෙරෙහි එහි බලපෑම

විසරණය යනු මාධ්‍යයක් තුළ විවිධ තරංග ආයාම සහිත ආලෝකය විවිධ වේගයකින් ගමන් කරන සංසිද්ධියක් වන අතර එමඟින් සංඥාව පුළුල් වේ (ස්පන්දන පුළුල් කිරීම). ෆයිබර්-ඔප්ටික් සන්නිවේදනයේ සන්දර්භය තුළ, විසරණය දත්ත ස්පන්දන අතිච්ඡාදනය වීමට හේතු විය හැකි අතර, අවසානයේ දත්ත කියවීමේ දෝෂ වැඩි කරයි.

කියවන්න  බලාගාරවල ටර්බයින

විසරණය වර්ග කිහිපයක් තිබේ, උදාහරණයක් ලෙස:

– ද්‍රව්‍ය විසරණය: ද්‍රව්‍යයේ වර්තන දර්ශකය තරංග ආයාමය මත රඳා පවතින බැවිනි.
– මාදිලි විසරණය: විශේෂයෙන් බහුමාධ්‍ය තන්තු වල, ආලෝකය විවිධ මාර්ග දිග සහිත මාර්ග කිහිපයක් (මාදිලි) හරහා ප්‍රචාරණය වන බැවිනි.

විදුලි ඉංජිනේරු විද්‍යාව මෙම ගැටළුව විසඳන්නේ තනි මාදිලි තන්තු වර්ග තෝරා ගැනීමෙන්, විසරණ වන්දි භාවිතා කිරීමෙන් සහ වඩා හොඳ මොඩියුලේෂන් සහ හඳුනාගැනීමේ පද්ධති නිර්මාණය කිරීමෙන් ය.

6. දෘශ්‍ය-ඉලෙක්ට්‍රොනික පද්ධතිවල ධ්‍රැවීකරණය

ධ්‍රැවීකරණය යනු ආලෝක තරංගයක විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයේ කම්පනයේ දිශාවයි. විද්‍යුත් යෙදීම් වලදී, ධ්‍රැවීකරණය බොහෝ විට දෘශ්‍ය සන්නිවේදන පද්ධති, සංවේදක සහ උපකරණවල තීරණාත්මක සාධකයකි. උදාහරණයක් ලෙස:

- දෘශ්‍ය තන්තු වලදී, ධ්‍රැවීකරණයේ සිදුවන වෙනස්කම් ධ්‍රැවීකරණ මාදිලියේ විසරණය (PMD) ඇති කළ හැකි අතර එමඟින් සංඥා ගුණාත්මක භාවයට බාධා ඇති වේ.
– LCD තිරවල, පැනලයෙන් පිටවන ආලෝකයේ තීව්‍රතාවය පාලනය කිරීම සඳහා ධ්‍රැවීකරණය භාවිතා කරයි.

ධ්‍රැවීකරණය අවබෝධ කර ගැනීම, පද්ධති ක්‍රියාකාරිත්වය වැඩි දියුණු කිරීම සඳහා භාවිතා කරන ධ්‍රැවීකරණ පෙරහන් සහ දෘශ්‍ය මොඩියුලේටර් වැනි උපාංග සමඟ ද සම්බන්ධ වේ.

7. මැදිහත්වීම් සහ විවර්තනය: නිරවද්‍ය සංවේදකවල මූලික කරුණු

ආලෝක තරංග දෙකක් හමු වූ විට මැදිහත්වීම සිදු වන අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අවධි වෙනස මත පදනම්ව විස්තාරණය (නිර්මාණාත්මක) හෝ දුර්වල වීම (විනාශකාරී) සිදු වේ. ක්ෂුද්‍ර දුර, ඝණකම හෝ කම්පනය මැනීම සඳහා ඉන්ටර්ෆෙරෝමීටර වැනි ඉහළ නිරවද්‍යතා සංවේදකවල මැදිහත්වීම බහුලව භාවිතා වේ.

විවර්තනය යනු ආලෝකය පටු විවරයක් හෝ වස්තුවක දාරයක් හරහා ගමන් කරන විට එහි නැමීමයි. ඉලෙක්ට්‍රොනික ලෝකයේ, විවර්තනය පහත සඳහන් කාර්යයන් ඉටු කරයි:

– දෘශ්‍ය වර්ණාවලීක්ෂ මාපක මත විවර්තන ග්‍රේටිං නිර්මාණය (ආලෝක වර්ණාවලී විශ්ලේෂණය සඳහා).
- ඩිජිටල් කැමරා සහ අන්වීක්ෂ රූපකරණ පද්ධතිවල විභේදන සීමාවන්.

ස්මාර්ට්ෆෝන් හෝ කාර්මික දර්ශන පද්ධති වැනි ඉලෙක්ට්‍රොනික උපාංගවල කැමරා සංවේදක, හොඳ රූප ගුණාත්මක භාවයක් පවත්වා ගැනීම සඳහා විවර්තන සීමාව මනසේ තබාගෙන නිර්මාණය කළ යුතුය.

8. ආලෝක ප්‍රභවයන්: විදුලි ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ LED සහ ලේසර්

විදුලි පද්ධතිවල බහුලව දක්නට ලැබෙන ආලෝක ප්‍රභව දෙක වන්නේ LED සහ ලේසර් ය. LED මඟින් සාපේක්ෂව පුළුල් හා විසරණය වන වර්ණාවලියක් සහිත ආලෝකය නිපදවන අතර, කෙටි දුර සන්නිවේදනයන්හි දර්ශක, ආලෝකකරණය සහ සම්ප්‍රේෂක ලෙස බොහෝ විට භාවිතා වේ. ලේසර් මඟින් පටු වර්ණාවලියක් සහිත සුසංයෝගී, දිශානුගත ආලෝකය නිපදවන අතර, ඒවා ෆයිබර්-ඔප්ටික් සන්නිවේදනය, ස්කෑනර් සහ නිරවද්‍ය මිනුම් යෙදුම් සඳහා වඩාත් සුදුසු වේ.

කියවන්න  ශ්‍රේණි සහ සමාන්තර පරිපථ අවබෝධ කර ගැනීම

ආලෝක ප්‍රභවය තෝරා ගැනීම වැදගත් සැලසුමක් වන්නේ එය කාර්යක්ෂමතාව, පරාසය, බල පරිභෝජනය සහ අනාවරකය සමඟ ගැළපුම කෙරෙහි බලපාන බැවිනි.

9. ආලෝක අනාවරක: ෆොටෝඩයෝඩ, එල්ඩීආර් සහ රූප සංවේදක

විද්‍යුත් පද්ධතිවලදී, ආලෝකය බොහෝ විට විද්‍යුත් සංඥාවක් බවට පරිවර්තනය කිරීමට අවශ්‍ය වේ. මෙම පරිවර්තනය සිදු කරනු ලබන්නේ පහත සඳහන් අනාවරක මගිනි:

– ෆොටෝඩයෝඩය: වේගවත් ප්‍රතිචාරය, දෘශ්‍ය සන්නිවේදනයේ බහුලව දක්නට ලැබේ.
– LDR (ආලෝකය මත යැපෙන ප්‍රතිරෝධකය): ලාභ, නමුත් මන්දගාමී, සරල යෙදුම්වල භාවිතා වේ.
– CMOS/CCD සංවේදක: ඩිජිටල් කැමරා සහ පරිගණක දෘශ්‍ය පද්ධතිවල භාවිතා වේ.

ක්‍රියාකාරීත්වයේ මූලධර්මය සාමාන්‍යයෙන් අර්ධ සන්නායක ද්‍රව්‍යවල ෆෝටෝන අවශෝෂණය හේතුවෙන් ඉලෙක්ට්‍රෝන-සිදුරු යුගල ජනනය වීම මත පදනම් වේ. සුදුසු සංඥා විස්තාරණය සහ සැකසුම් සමඟ, පද්ධතියට ආලෝක තීව්‍රතාවය, වර්ණය සහ අවකාශීය තොරතුරු (රූප) පවා හඳුනාගත හැකිය.

නිගමනය

ඉලෙක්ට්‍රොනික ලෝකයේ ප්‍රකාශ විද්‍යාවේ මූලික මූලධර්ම සැලකිය යුතු කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. පරාවර්තනය, වර්තනය, සම්පූර්ණ අභ්‍යන්තර පරාවර්තනය, විසරණය, ධ්‍රැවීකරණය, මැදිහත්වීම සහ විවර්තනය යන සංකල්ප න්‍යායාත්මක භෞතික විද්‍යාව පමණක් නොව, අප දිනපතා භාවිතා කරන තාක්ෂණයේ පදනම ද වේ. අධිවේගී ෆයිබර්-ඔප්ටික් සන්නිවේදනයේ සිට කැමරා සංවේදක සහ ලේසර් උපාංග දක්වා, ප්‍රකාශ විද්‍යාව පිළිබඳ අවබෝධයක් විදුලි ඉංජිනේරුවන්ට වඩාත් කාර්යක්ෂම, නිවැරදි සහ විශ්වාසදායක පද්ධති නිර්මාණය කිරීමට උපකාරී වේ. ෆෝටෝනික්ස් සහ ඔප්ටෝඉලෙක්ට්‍රොනික්ස් වල දියුණුවත් සමඟ, අනාගත නවෝත්පාදනයන්හිදී ප්‍රකාශ විද්‍යාව සහ විදුලි ඉංජිනේරු විද්‍යාව ඒකාබද්ධ කිරීම වඩ වඩාත් වැදගත් වනු ඇත.

ඔබ කැමති නම්, මට මෙම ලිපිය වඩාත් තාක්ෂණික අනුවාදයක් (වඩාත් සම්පූර්ණ සූත්‍ර, ගණනය කිරීමේ උදාහරණ සහ සංකල්ප රූප සටහන් සමඟ) බවට සංවර්ධනය කළ හැකිය, නැතහොත් හැඳින්වීම-න්‍යායාත්මක සමාලෝචනය-සාකච්ඡාව-නිගමන ආකෘතියක් සහිත විද්‍යාල පැවරුම් සඳහා එය අනුවර්තනය කළ හැකිය.

අදහස අත්හැර