ਆਪ੍ਰੇਟਿਵ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ
ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਰਿਕਵਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਸਰਜੀਕਲ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਜੋਖਮ ਘਟੇਗਾ, ਦਰਦ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਜ਼ਖ਼ਮ ਹੋਣਗੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਚੀਰਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ (ਟਾਂਕੇ, ਸਟੈਪਲ, ਚਮੜੀ ਦਾ ਗੂੰਦ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਡਰੈਸਿੰਗ) 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੇਖ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਆਮ ਸਿਧਾਂਤਾਂ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀਆਂ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਮੁੱਖ ਸੰਦਰਭ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜ਼ਖ਼ਮ ਭਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ
ਸਰੀਰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਸੋਜਸ਼ ਪੜਾਅ ਹੈ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੜਾਅ ਦੌਰਾਨ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਲਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸੁੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਗਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਲਕਾ ਦਰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਵਿਗੜਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਗਲਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਪੜਾਅ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਨਵੇਂ ਟਿਸ਼ੂ ਬਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਠੀਕ ਹੋਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਜਾਂ ਰੀਮਾਡਲਿੰਗ ਪੜਾਅ, ਜੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਾਗ ਚਪਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਫਿੱਕਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਪੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਨਾਲ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਤੋਂ ਘਬਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੰਕੇਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਧੇਰੇ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰਜੀਕਲ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸਿਧਾਂਤ
ਕਈ ਮੁੱਖ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ ਜੋ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖੋ। ਦੂਜਾ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਬਾਅ ਜਾਂ ਖਿੱਚਣ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੇਟ, ਗੋਡਾ, ਜਾਂ ਮੋਢੇ ਵਰਗੇ ਅਕਸਰ ਹਿਲਜੁਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ। ਤੀਜਾ, ਲਾਗ ਜਾਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਜਲਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰੋ। ਚੌਥਾ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ ਜੋ ਇਲਾਜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਢੁਕਵੀਂ ਪੋਸ਼ਣ, ਲੋੜੀਂਦੀ ਨੀਂਦ, ਅਤੇ ਸਹਿ-ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ।
ਸਫ਼ਾਈ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਣੇ
ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ ਇਹ ਡਰੈਸਿੰਗ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਵਿਵੇਕ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਨਿਰਜੀਵ ਜਾਲੀਦਾਰ ਜਾਂ ਵਾਟਰਪ੍ਰੂਫ਼ ਡਰੈਸਿੰਗ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਡ੍ਰੈਸਿੰਗ ਕਦੋਂ ਹਟਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਡ੍ਰੈਸਿੰਗ ਨੂੰ 24-48 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲੰਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਡਾਕਟਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੱਟੀ ਬਦਲਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰੋ:
1. ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਸਾਬਣ ਅਤੇ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੋ।
2. ਨਿਰਜੀਵ ਜਾਲੀਦਾਰ, ਮੈਡੀਕਲ ਟੇਪ, ਅਤੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤਾ ਸਫਾਈ ਤਰਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ (ਅਕਸਰ 0,9% ਖਾਰਾ/NaCl ਘੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)।
3. ਪੁਰਾਣੀ ਡਰੈਸਿੰਗ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਟਾਓ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਚਿਪਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਖਿੱਚਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਗਿੱਲਾ ਕਰੋ।
4. ਜ਼ਖ਼ਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ: ਕੀ ਕੋਈ ਵਿਆਪਕ ਲਾਲੀ, ਸੋਜ, ਪਸ, ਬਦਬੂ, ਜਾਂ ਖੂਨ ਵਗ ਰਿਹਾ ਹੈ?
5. ਹਦਾਇਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ—ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੂੰਝੋ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰਗੜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
6. ਸਾਫ਼ ਜਾਲੀਦਾਰ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਥਪਥਪਾ ਕੇ ਸੁਕਾਓ, ਫਿਰ ਨਵੀਂ ਪੱਟੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਢੱਕ ਦਿਓ।
ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਲਕੋਹਲ, ਪੋਵੀਡੋਨ ਆਇਓਡੀਨ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਐਂਟੀਸੈਪਟਿਕਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚੋ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਸਮੱਗਰੀ ਟਿਸ਼ੂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ 'ਤੇ ਜੋ ਨਵੇਂ ਟਿਸ਼ੂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨਹਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸੰਪਰਕ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰੀਜ਼ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਦੋਂ ਨਹਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਰਜੀਕਲ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਲਈ, ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਹਾਉਣਾ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਭਿੱਜਣ ਦੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਤਰ "ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ" ਬਨਾਮ "ਡੁਬਕੀ" ਹੈ। ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਾਵਰ ਅਕਸਰ ਬਾਥਟਬ, ਸਵੀਮਿੰਗ ਪੂਲ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਣ ਨਾਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੰਦਗੀ ਦਾ ਜੋਖਮ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵਾਟਰਪ੍ਰੂਫ਼ ਡਰੈਸਿੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ ਕਿ ਕਿਨਾਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਥਪਥਪਾ ਕੇ ਸੁਕਾਓ।
ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੋਜ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ
ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਰਦ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਡਾਕਟਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਰਾਸੀਟਾਮੋਲ, ਕੁਝ ਸਾੜ ਵਿਰੋਧੀ ਦਵਾਈਆਂ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਵਾਈਆਂ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਲਓ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਖੁਰਾਕ ਵਧਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਦਵਾਈ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਢੁਕਵਾਂ ਆਰਾਮ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸਥਿਤੀ, ਅਤੇ ਠੰਡੇ ਕੰਪਰੈੱਸ (ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਡਾਕਟਰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ) ਵਰਗੀਆਂ ਸਧਾਰਨ ਤਕਨੀਕਾਂ ਸੋਜ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੰਪਰੈੱਸ ਸਿੱਧੇ ਜ਼ਖ਼ਮ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਹੈ ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਹਦਾਇਤਾਂ ਹਨ ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਅਤੇ ਗਤੀਵਿਧੀ ਪਾਬੰਦੀਆਂ
ਜ਼ਖ਼ਮ ਭਰਨ ਲਈ ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਲਜੁਲ ਟਾਂਕੇ ਖਿੱਚ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਿੱਲਜੁਲ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਥੱਕੇ (ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ, ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਕਦੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਹੈ। ਪੇਟ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਲਈ, ਖੰਘਣ ਜਾਂ ਖਿੱਚਣ ਨਾਲ ਚੀਰਾ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਡਾਕਟਰ ਕਈ ਵਾਰ ਵਾਧੂ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਖੰਘਦੇ ਸਮੇਂ ਜ਼ਖ਼ਮ 'ਤੇ ਸਿਰਹਾਣਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੋਸ਼ਣ ਜੋ ਇਲਾਜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਪੋਸ਼ਣ ਰਿਕਵਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਨਵੇਂ ਟਿਸ਼ੂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਟਾਮਿਨ ਅਤੇ ਖਣਿਜ ਇਮਿਊਨ ਸਿਸਟਮ ਅਤੇ ਕੋਲੇਜਨ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੋ:
- ਪ੍ਰੋਟੀਨ: ਅੰਡੇ, ਮੱਛੀ, ਚਿਕਨ, ਟੋਫੂ, ਟੈਂਪੇਹ, ਗਿਰੀਦਾਰ।
- ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ: ਸੰਤਰੇ, ਅਮਰੂਦ, ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ, ਮਿਰਚ।
- ਜ਼ਿੰਕ: ਮੀਟ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਭੋਜਨ, ਅਨਾਜ, ਗਿਰੀਦਾਰ।
- ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੇਟ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ।
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਾਈ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਗ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਨੀਮੀਆ ਜਾਂ ਕੁਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਡਾਕਟਰ ਕੁਝ ਪੂਰਕਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਟਾਂਕਿਆਂ, ਸਟੈਪਲਾਂ, ਜਾਂ ਸਕਿਨ ਗਲੂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ
ਜ਼ਖ਼ਮ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਟਾਂਕਿਆਂ ਅਤੇ ਸਟੈਪਲਾਂ ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 7-14 ਦਿਨ, ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦੇ ਤਣਾਅ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਚਮੜੀ ਦਾ ਗੂੰਦ ਜਾਂ ਸਟੀਰੀ-ਸਟ੍ਰਿਪ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾ ਉਤਾਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜੇ ਕਾਫ਼ੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਲਮ, ਤੇਲ ਜਾਂ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਉਪਚਾਰ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਉਤਪਾਦ "ਕੁਦਰਤੀ" ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਐਲਰਜੀ ਅਤੇ ਗੰਦਗੀ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਾਜ਼ੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ 'ਤੇ।
ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਜੇਕਰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲੱਛਣ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ:
- ਤੇਜ਼ ਬੁਖਾਰ ਜਾਂ ਠੰਢ ਲੱਗਣਾ।
- ਵਿਆਪਕ ਲਾਲੀ, ਵਧਦਾ ਦਰਦ, ਜਾਂ ਸੋਜ ਵਧਣਾ।
- ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਿੱਚੋਂ ਪਸ, ਬੱਦਲਵਾਈ ਵਾਲਾ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਅਣਸੁਖਾਵੀਂ ਬਦਬੂ ਦਾ ਨਿਕਾਸ।
- ਖੂਨ ਵਹਿਣਾ ਜੋ ਹਲਕੇ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ।
– ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੁਬਾਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਟਾਂਕੇ ਢਿੱਲੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ।
- ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਛੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਨਾ, ਜਾਂ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ (ਖੂਨ ਦੇ ਜੰਮਣ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ)।
ਹਾਲਤ ਵਿਗੜਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜਲਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਦਾਗ਼ ਘਟਾਓ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਜ਼ਖ਼ਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਾਸਮੈਟਿਕ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਿਲੀਕੋਨ ਜੈੱਲ ਜਾਂ ਸਿਲੀਕੋਨ ਸ਼ੀਟਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਦਾਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਵੀ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦਾਗਾਂ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿੱਕਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਖ਼ਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਸਨਸਕ੍ਰੀਨ ਪਹਿਨੋ।
ਪੋਸਟ-ਆਪਰੇਟਿਵ ਕੰਟਰੋਲ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ
ਫਾਲੋ-ਅੱਪ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੋਈ ਰਸਮੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਇਲਾਜ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੁਕਵੇਂ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਰੀਜ਼ ਕਦੋਂ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਰਹੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਵਰਗੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ
ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸਫਾਈ, ਨਿਯਮਤ ਨਿਗਰਾਨੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦਰਦ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਢੁਕਵੀਂ ਗਤੀਵਿਧੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ, ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਦੇਖਭਾਲ ਲੋੜਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨਾਲ, ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਕਵਰੀ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਕਿਸਮ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿਜੇਰੀਅਨ ਸੈਕਸ਼ਨ, ਐਪੈਂਡੈਕਟੋਮੀ, ਆਰਥੋਪੀਡਿਕ, ਜਾਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਸਰਜਰੀ) ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਖਾਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਅਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ/ਨਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
