Isostasy ဆိုတာဘာလဲ၊ ဘယ်လိုအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေရှိလဲ။
Isostasy ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာ (လစ်သိုစဖီးယား) နှင့် အောက်ခံအလွှာ (အက်စသီနိုစဖီးယား) အကြား ဆွဲငင်အားမျှခြေအခြေအနေကို ရည်ညွှန်းသည့် ဘူမိရူပဗေဒဆိုင်ရာ အယူအဆတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤသီအိုရီသည် ကမ္ဘာမြေ၏ အတွင်းပိုင်းဒိုင်းနမစ်ကို နားလည်ရန်အတွက် အရေးကြီးသော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆွဲငင်အားမျှခြေရရှိရန် ဒြပ်ထုကို မည်သို့လွှဲပြောင်းသည်ကို ရှင်းပြသည်။ ဤဆောင်းပါးတွင်၊ isostasy ၏ အခြေခံအယူအဆ၊ ၎င်း၏အလုပ်လုပ်ပုံနှင့် ဘူမိဗေဒနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်အမျိုးမျိုးအပေါ် ၎င်း၏သက်ရောက်မှုများကို လေ့လာပါမည်။
Isostasy ၏ သမိုင်းနှင့် အခြေခံသီအိုရီ
isostasy သဘောတရားကို ၁၉ ရာစုတွင် ကမ္ဘာ့မျက်နှာပြင်၏ အမြင့်ကွာခြားချက်များကို ရှင်းပြရန် ကြိုးစားနေသော John Pratt နှင့် George Airy ကဲ့သို့သော သိပ္ပံပညာရှင်များက ပထမဆုံး အဆိုပြုခဲ့သည်။ သိပ္ပံပညာရှင်နှစ်ဦးသည် isostasy ကို ရှင်းပြရန် မတူညီသော မော်ဒယ်များကို အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။ Pratt က ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာတွင် အမြင့်ပေအလိုက် ကွဲပြားသော သိပ်သည်းဆရှိပြီး မြင့်မားသောဒေသများတွင် သိပ်သည်းဆနည်းကြောင်း ငြင်းခုံခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် Airy က ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာတွင် မတူညီသော အထူရှိသော်လည်း သိပ်သည်းဆမပြောင်းလဲကြောင်း အဆိုပြုခဲ့သည်။ မြင့်မားသောဒေသများသည် ၎င်းတို့၏ အပေါ်ယံလွှာ ပိုထူသောကြောင့် ပိုမိုပျစ်သော mantle ပေါ်တွင် "ပေါလောမျော" နေသည်။
အိုင်ဆိုစတာစီကို ရေပေါ်တွင် ပေါလောမျောနေသော သင်္ဘောတစ်စင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်- ၎င်း၏ အလေးချိန် တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားပြီး ၎င်း၏ အလေးချိန် လျော့ကျလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုမြင့်မားစွာ ပေါလောမျောလာသည်။ အလားတူပင်၊ ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာနှင့်အတူ တောင်များကဲ့သို့သော လေးလံသောနေရာများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစိတ်အပိုင်းများထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားပြီး ချိုင့်ဝှမ်းများကဲ့သို့သော ပေါ့ပါးသောနေရာများမှာ ပိုမိုမြင့်မားစွာ မြင့်တက်လာသည်။
Isostasis အလုပ်လုပ်သည့် ယန္တရား
ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာတွင် မာကျောသော လစ်သိုစဖီးယားနှင့် ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာ အချိန်ကာလများတစ်လျှောက် စီးဆင်းနိုင်သော ပိုမိုပလတ်စတစ်ဆန်သော အက်သီနိုစဖီးယားတို့ ပါဝင်သည်။ ကမ္ဘာ့မျက်နှာပြင်၏ ဒြပ်ထု ပြောင်းလဲသွားသောအခါ လစ်သိုစဖီးယားသည် အက်သီနိုစဖီးယားထဲသို့ ပစ္စည်းများ စီးဆင်းခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်သွားခြင်းဖြင့် မျှခြေအသစ်တစ်ခု ရရှိရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။
isostasy အလုပ်လုပ်သည့် အဓိကယန္တရားများစွာရှိသည်-
၁။ ကမ္ဘာမြေအပေါ်ယံလွှာ ထူလာခြင်းနှင့် ပါးလွှာလာခြင်း- ဥပမာအားဖြင့်၊ ကမ္ဘာ့မြေလွှာ දැමීම လုပ်ငန်းစဉ်များမှတစ်ဆင့် တောင်များ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၊ ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာသည် ထူလာပြီး အက်သီနိုစဖီးယားအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ တိုက်စားခြင်း သို့မဟုတ် ရေခဲများ အရည်ပျော်နေသော နေရာများသည် ၎င်းတို့၏ ပေါ့ပါးသော အလေးချိန်ကြောင့် "မြင့်တက်" လာလိမ့်မည်။
၂။ ရေခဲမြစ် မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း- ရေခဲခေတ်များအတွင်း ထူထဲသော ရေခဲပြင်များသည် ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာကို ဖိသိပ်ပြီး isostatic subsidence ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ရေခဲများ အရည်ပျော်သွားသောအခါ ဖိအားလျော့သွားပြီး ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာသည် "ပြန်လည်ခုန်တက်" သို့မဟုတ် မြင့်တက်လာသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို isostatic rebound ဟုခေါ်သည်။
၃။ အနည်အနှစ်လွှဲပြောင်းခြင်း- မြစ်ဝများ သို့မဟုတ် သမုဒ္ဒရာချိုင့်ဝှမ်းများတွင် အနည်အနှစ်များစုပုံခြင်းသည် လစ်သိုစဖီးယားတွင် ဖိအားပြောင်းလဲမှုများကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်ပြီး၊ ထို့နောက် ၎င်းသည် အိုင်ဆိုစတက်တစ် မျှခြေကို ရရှိရန် ချိန်ညှိပေးလိမ့်မည်။
Isostasy ၏ သက်ရောက်မှုများ
isostasy သဘောတရားသည် တောင်များဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ကမ္ဘာမြေကြီးလှုပ်ရှားမှုနှင့် အခြားပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာဖြစ်စဉ်များအပါအဝင် ဘူမိဗေဒတွင် သက်ရောက်မှုများစွာရှိသည်။ isostasy ၏ အရေးကြီးသောသက်ရောက်မှုအချို့ကို ဥပမာအချို့တွင်ဖော်ပြထားသည်။
၁။ တောင်များဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် တိုက်စားခြင်း-
– ဟိမဝန္တာတောင်တန်းကဲ့သို့သော မြင့်မားပြီး လေးလံသောတောင်များသည် isostatic equilibrium ရရှိရန် အောက်ခံ mantle ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။ တိုက်စားမှုကြောင့် တောင်၏ဒြပ်ထု လျော့ကျလာသောအခါ အောက်ခံအပေါ်ယံလွှာသည် ပြန်လည်မြင့်တက်လာသည်။ ဤဖြစ်စဉ်သည် သိသာထင်ရှားသော တိုက်စားမှုရှိနေသော်လည်း တောင်များသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှမြင့်မားနေလေ့ရှိသည်ကို ရှင်းပြသည်။
၂။ အိုင်ဆိုစတက်တစ် ပြန်လည်ခုန်ခြင်း-
– စကင်ဒီနေးဗီးယားနှင့် ကနေဒါကဲ့သို့သော နောက်ဆုံးရေခဲခေတ်တွင် တစ်ချိန်က ရေခဲဖုံးလွှမ်းခဲ့သော ဒေသများသည် ကြီးမားသော ရေခဲသယ်ယူပို့ဆောင်မှုပြီးနောက် ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာ ချိန်ညှိလာသည်နှင့်အမျှ isostatic rebound ကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်၊ မြစ်စီးဆင်းမှုပုံစံများနှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်များကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိသည်။
၃။ ကမ္ဘာမြေအပေါ်ယံလွှာ၏ ရေရှည်တည်ငြိမ်မှု-
– Isostasy သည် ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာ၏ ရေရှည်တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ကူညီပေးသည်။ ဤယန္တရားမရှိပါက ကမ္ဘာ့မျက်နှာပြင်၏ အချို့သောနေရာများသည် ပိုမိုသိသာထင်ရှားသော ပုံပျက်ခြင်းနှင့် မညီမျှမှုများကို ကြုံတွေ့ရနိုင်ပြီး ၎င်းသည် မြေငလျင်များနှင့် ဂေဟစနစ်မတည်ငြိမ်မှုကဲ့သို့သော အခြားပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
၄။ သဘာဝအရင်းအမြစ် စူးစမ်းလေ့လာခြင်း
– ရေနံ၊ သဘာဝဓာတ်ငွေ့နှင့် သတ္တုများကို စူးစမ်းလေ့လာရာတွင် isostasy ကို နားလည်ခြင်းသည်လည်း အရေးကြီးပါသည်။ Isostatic ပြောင်းလဲမှုများသည် အနည်အနှစ်များနှင့် ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာဖွဲ့စည်းပုံများ၏ ဖြန့်ဖြူးမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး ၎င်းသည် သဘာဝအရင်းအမြစ်ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအလားအလာကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။
၅။ ဂေဟစနစ်အပေါ် သက်ရောက်မှု
– Isostatic rebound နှင့် crustal movement သည် သဘာဝနေရင်းဒေသများကို ပြောင်းလဲစေပြီး ရေကန်အသစ်များ ဖြစ်ပေါ်စေကာ မြစ်စီးဆင်းမှုကို ပြုပြင်ပေးနိုင်သည်။ ဤဖြစ်စဉ်များသည် ဒေသခံဂေဟစနစ်များအပေါ် အပြုသဘောဆောင်သောနှင့် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော သက်ရောက်မှုနှစ်မျိုးလုံး ရှိနိုင်သည်။
နိဂုံး
Isostasy သည် ကမ္ဘာ့အပေါ်ယံလွှာသည် ၎င်း၏ဒြပ်ထုကို ချိန်ညှိခြင်းဖြင့် ဆွဲငင်အားမျှခြေကို မည်သို့ရရှိစေသည်ကို ရှင်းပြသည့် ဘူမိဗေဒဘာသာရပ်တွင် အဓိကအယူအဆတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၁၉ ရာစု သိပ္ပံပညာရှင်များက ၎င်းကို မိတ်ဆက်ပြီးကတည်းက ဤသီအိုရီသည် တောင်များဖွဲ့စည်းခြင်းမှသည် ရေခဲခေတ်နောက်ပိုင်း isostatic rebound အထိ ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာဖြစ်စဉ်အမျိုးမျိုးကို ရှင်းပြရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။
ကမ္ဘာမြေ၏ အတွင်းပိုင်း ဒိုင်းနမစ်များကို နားလည်ရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်ခြင်းအပြင်၊ isostasy သည် သဘာဝအရင်းအမြစ် စူးစမ်းလေ့လာခြင်းနှင့် ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှု လေ့လာခြင်းများတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေခြင်းအပါအဝင် နည်းပညာနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အတွက် ကျယ်ပြန့်သော သက်ရောက်မှုများလည်း ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့်၊ isostasy သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့စဉ်ဘဝများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ၎င်း၏သက်ရောက်မှုကြောင့် ဘူမိဗေဒပညာရှင်များနှင့် ကမ္ဘာမြေသိပ္ပံပညာရှင်များအတွက်သာမက အများပြည်သူအတွက်ပါ အရေးကြီးပါသည်။ isostasy ကို ဆက်လက်လေ့လာခြင်းနှင့် နားလည်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့နေထိုင်သော ဂြိုဟ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပြီး ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။