ဟိုက်ဒရိုကာဗွန် စူးစမ်းလေ့လာမှုတွင် သံလိုက်နည်းလမ်းများ အသုံးချမှု
ဟိုက်ဒရိုကာဗွန် (ရေနံနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့) စူးစမ်းလေ့လာခြင်းသည် မျက်နှာပြင်အောက်ရှိ ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်စုပုံမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်၊ မြေပုံရေးဆွဲရန်နှင့် အကဲဖြတ်ရန် လုပ်ဆောင်ချက်များစွာဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင်၊ ခေတ်သစ်စူးစမ်းလေ့လာခြင်းသည် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းကို မှီခိုခဲသည်။ မသေချာမရေရာမှုများကို လျှော့ချရန်အတွက် ဘူမိဗေဒ၊ ဘူမိဓာတုဗေဒနှင့် ဘူမိရူပဗေဒဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ပေါင်းစပ်ထားလေ့ရှိသည်။ စူးစမ်းလေ့လာခြင်း၏ အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် မကြာခဏအသုံးပြုလေ့ရှိသော ဘူမိရူပဗေဒနည်းလမ်းတစ်ခုမှာ သံလိုက်နည်းလမ်းများဖြစ်သည်။ သံလိုက်နည်းလမ်းများသည် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်များကို တိုက်ရိုက်မရှာဖွေနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဒေသတွင်း ဘူမိဗေဒဘောင်၊ အနည်အနှစ်အထူ၊ ပြတ်ရွေ့ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ရေနံစနစ်များအတွက် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များဖြစ်သော မြေအောက်ခန်းဖွဲ့စည်းပုံကို မြေပုံရေးဆွဲရာတွင် အလွန်ထိရောက်မှုရှိသည်။
သံလိုက်နည်းလမ်း၏ အခြေခံမူများ
သံလိုက်နည်းလမ်းများသည် ကျောက်တုံးများ၏ သံလိုက်ဂုဏ်သတ္တိများ ကွဲပြားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကမ္ဘာ့သံလိုက်စက်ကွင်း ကွဲပြားမှုများကို တိုင်းတာခြင်းဖြင့် အလုပ်လုပ်ပါသည်။ ပါဝင်ပတ်သက်သော အဓိကဂုဏ်သတ္တိမှာ သံလိုက်ခံနိုင်ရည်ရှိမှုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ကျောက်တုံးတစ်ခုသည် ပြင်ပသံလိုက်စက်ကွင်းတွင် ထားရှိသောအခါ သံလိုက်ဖြစ်လာနိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။ မီးသင့်ကျောက်နှင့် အသွင်ပြောင်းကျောက်များ၊ အထူးသဖြင့် မဂ္ဂနက်တိုက်ကဲ့သို့သော သံလိုက်ဓာတ်သတ္တုများပါ၀င်သည့် ကျောက်များသည် အနည်ကျကျောက်များထက် ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ခံနိုင်ရည်ရှိမှုရှိသည်။ အနည်ကျကျောက်များသည် သံလိုက်အားဖြင့် အားနည်းလေ့ရှိသောကြောင့် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သံလိုက်စက်ကွင်းပြောင်းလဲမှုများသည် အနည်ကျကျောက်ကိုယ်တိုင်ထက် အောက်ခံကျောက် သို့မဟုတ် မီးသင့်ကျူးကျော်မှုများတွင် ကွဲပြားမှုများကို မကြာခဏ ထင်ဟပ်စေသည်။
သံလိုက်တိုင်းတာမှုများကို မြေပြင်သံလိုက်စစ်တမ်းများ၊ ရေကြောင်းသံလိုက်စစ်တမ်းများနှင့် ဝေဟင်သံလိုက်စစ်တမ်းများမှတစ်ဆင့် ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ ရရှိလာသောဒေတာမှာ စုစုပေါင်းသံလိုက်စက်ကွင်း မူမမှန်မှု (စုစုပေါင်းသံလိုက်ပြင်းထန်မှု/TMI) ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် မူမမှန်ပုံစံကို မီးမောင်းထိုးပြရန်နှင့် ၎င်း၏ရင်းမြစ်ကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် စီမံဆောင်ရွက်ပါသည်။
ရေနံစနစ်များနှင့် သံလိုက်နည်းလမ်းများ၏ ဆက်စပ်မှု
ရေနံစနစ်များသည် အရင်းအမြစ်ကျောက်များ၊ ရေလှောင်ကန်ကျောက်များ၊ ထောင်ချောက်များ၊ ရေဖျံများနှင့် အပူနှင့် ရွှေ့ပြောင်းမှုသမိုင်းကြောင်းကဲ့သို့သော အစိတ်အပိုင်းများစွာပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ သံလိုက်နည်းလမ်းများသည် porosity၊ permeability သို့မဟုတ် အရည်ပါဝင်မှုအကြောင်း တိုက်ရိုက်အချက်အလက်များကို မပေးစွမ်းနိုင်ပါ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ထောင်ချောက်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ရေချိုင့်ဝှမ်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ထိန်းချုပ်သည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ဖော်ပြရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်-
၁။ မြေအောက်ခန်းမြေပုံရေးဆွဲခြင်းနှင့် အနည်ထိုင်မှုအထူ
အနည်ကျရေကန်များစွာသည် ပိုမိုသံလိုက်ဓာတ်ပါဝင်သည့် ပုံဆောင်ခဲများပါရှိသော မြေအောက်ခန်းပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သံလိုက်ပုံမမှန်မှု လမ်းကြောင်းများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့် ဘူမိရူပဗေဒပညာရှင်များသည် မြေအောက်ခန်းအနက်နှင့် အနည်အနှစ်အထူပြောင်းလဲမှုများကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ အနည်အနှစ်အထူသည် အရေးကြီးပါသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် မူလကျောက်၏ ရင့်ကျက်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်- လုံလောက်သောအနက်ရှိသော မြေအောက်ခန်းများတွင် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်များထုတ်လုပ်ရန် လုံလောက်သော အပူချိန်နှင့် ဖိအားများရှိတတ်သည်။
၂။ ဒေသဆိုင်ရာဖွဲ့စည်းပုံများ (ပြတ်ရွေ့များနှင့် အတွန့်များ) ကို ဖော်ထုတ်ပါ။
ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာဖွဲ့စည်းပုံသည် ထောင်ချောက်ဖွဲ့စည်းခြင်းတွင် အဓိကအချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကြီးမားသောပြတ်ရွေ့များသည် grabens/horsts များကို ကန့်သတ်နိုင်သည်၊ ရွှေ့ပြောင်းမှုဦးတည်ချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာထောင်ချောက်များကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ပြတ်ရွေ့များ သို့မဟုတ် ပုံပျက်နေသောဇုန်များတစ်လျှောက် သံလိုက်ဆန့်ကျင်ဘက်များသည် မြေအောက်ဖွဲ့စည်းပုံများ၏ အရိပ်အယောင်များအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သော သံလိုက်မျဉ်းကြောင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
၃။ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများနှင့် မီးသင့်ကျောက်များကို ထောက်လှမ်းခြင်း
ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများရှိနေခြင်းသည် ရေနံစနစ်များကို အပြုသဘောဆောင်သောနှင့် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော နှစ်မျိုးလုံးသက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။ တစ်ဖက်တွင်၊ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများသည် မူလကျောက်များ၏ ရင့်ကျက်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးသည့် ဒေသတွင်း "အပူပေးစက်များ" အဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ သံလိုက်လှုပ်ရှားမှုသည် ရေလှောင်ကန်များ သို့မဟုတ် ရေလှောင်ကန်များကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ငလျင်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ရှုပ်ထွေးစေသည်။ သံလိုက်နည်းလမ်းများသည် မီးသင့်အရာဝတ္ထုများအပေါ် အလွန်အမင်းထိခိုက်လွယ်သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဖြန့်ဖြူးမှုကို မြေပုံရေးဆွဲရာတွင် အသုံးဝင်သည်။
၄။ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ မူဘောင်နှင့် မြစ်ဝှမ်းဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်
ဒေသတွင်းသံလိုက်ပုံမမှန်ပုံစံများသည် အက်ကွဲခြင်း၊ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ပြန့်ကားခြင်း သို့မဟုတ် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နယ်နိမိတ်များ၏သမိုင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို နားလည်ခြင်းသည် မီးဖိုချောင်များ၏တည်နေရာ (ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်ထုတ်လုပ်သည့်ဇုန်များ)၊ ၎င်းတို့၏ ရွှေ့ပြောင်းမှုနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ထောင်ချောက်အမျိုးအစားများကို ခန့်မှန်းရန် ကူညီပေးပါသည်။
သံလိုက်စစ်တမ်းနှင့် အချက်အလက်စီမံဆောင်ရွက်မှုအဆင့်များ
စူးစမ်းရှာဖွေမှုဆိုင်ရာကိစ္စများတွင် သံလိုက်နည်းလမ်းများကို ယေဘုယျအားဖြင့် ထောက်လှမ်းရေးအဆင့်မှ အလားအလာရှိသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအဆင့်အထိ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ အဆင့်များတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်-
၁။ စစ်တမ်းဒီဇိုင်း
လမ်းကြောင်းအကွာအဝေး၊ လမ်းကြောင်းဦးတည်ရာ၊ ပျံသန်းမှုအမြင့် (လေထဲတွင်ပျံသန်းရန်) နှင့် အချက်အလက်သိပ်သည်းဆတို့ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် ပစ်မှတ်ပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ ဒေသဆိုင်ရာလေ့လာမှုများအတွက် လမ်းကြောင်းအကွာအဝေးသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်နိုင်ပြီး အလားအလာရှိသောနေရာများအတွက် ပိုမိုသိပ်သည်းသောအကွာအဝေး လိုအပ်ပါသည်။
၂။ နေ့ခင်းဘက်နှင့် အဓိကလယ်ကွင်းပြင်ဆင်ခြင်း
ကမ္ဘာ့သံလိုက်စက်ကွင်းသည် အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနေသည် (နေ့စဉ်ပြောင်းလဲမှု)။ အခြေစိုက်စခန်းသံလိုက်မီတာကို အသုံးပြု၍ ဒေတာများကို ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင်၊ ဘူမိဗေဒရင်းမြစ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ပုံမှန်မဟုတ်သောအချက်များရရှိရန် မူလစက်ကွင်းအစိတ်အပိုင်းများ (ဥပမာ၊ IGRF မော်ဒယ်) ကို နုတ်ယူသည်။
၃။ ဇယားကွက်နှင့် စစ်ထုတ်ခြင်း
ထို့နောက် ဒေတာကို grid map ထဲသို့ ထည့်သွင်းသည်။ အောက်ပါကဲ့သို့သော filter အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုသည်-
– ပုံမှန်မဟုတ်သော အထွတ်အထိပ်ကို ၎င်း၏ရင်းမြစ်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်စေရန် (အထူးသဖြင့် အလယ်အလတ်-မြင့်မားသော လတ္တီတွဒ်များတွင်) လျှော့ချခြင်း (RTP)။
- သံလိုက်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျဉ်းကြောင်း၏ နယ်နိမိတ်များကို မီးမောင်းထိုးပြရန် ဆင်းသက်လာမှု (ဒေါင်လိုက်/အလျားလိုက် ဆင်းသက်လာမှု)။
– ဒေသတွင်းနှင့် ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကို ခွဲခြားရန် အပေါ်/အောက်သို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သော်လည်း၊ အောက်သို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ဆူညံသံကို တိုးစေနိုင်သောကြောင့် သတိထားအသုံးပြုရမည်။
၄။ ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းနှင့် မော်ဒယ်လ်
အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် အရည်အသွေးဆိုင်ရာ (မြေပုံများပေါ်ရှိ ပုံစံများကို ဖတ်ရှုခြင်း) သို့မဟုတ် အရေအတွက်ဆိုင်ရာ (2D/3D မော်ဒယ်လ်) ဖြစ်နိုင်သည်။ သံလိုက်ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းသည် အချက်အလက်နှင့် ကိုက်ညီသော မြေအောက်မျက်နှာပြင် ထိခိုက်လွယ်မှု ဖြန့်ဖြူးမှုကို ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားသည်။ ဟိုက်ဒရိုကာဗွန် စူးစမ်းလေ့လာမှုတွင် ပြောင်းပြန်လှန်မှုရလဒ်များကို မြေအောက်ခန်းအနက်နှင့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု ဂျီသြမေတြီ၏ မော်ဒယ်များကို တည်ဆောက်ရန် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
ဟိုက်ဒရိုကာဗွန် စူးစမ်းလေ့လာမှုတွင် အသုံးချမှု ဥပမာများ
လက်တွေ့တွင်၊ သံလိုက်နည်းလမ်းများကို အောက်ပါတို့အတွက် အသုံးများသည်-
– ချိုင့်ဝှမ်းအသစ်များကို စစ်ဆေးခြင်း- ငလျင်ဒေတာ မရရှိနိုင်သေးသည့်အခါ သို့မဟုတ် အကန့်အသတ်ရှိနေသေးသည့်အခါတွင် သံလိုက်များသည် လုံလောက်သော အနည်ကျချိုင့်ဝှမ်း ရှိမရှိနှင့် ၎င်း၏ နယ်နိမိတ်များကို အကဲဖြတ်ရန် ကူညီပေးပါသည်။
– ငလျင်စစ်တမ်းကောက်ယူခြင်း စီမံကိန်းရေးဆွဲခြင်း- သံလိုက်များမှရရှိသော ဒေသဆိုင်ရာဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အချက်အလက်များသည် အဓိကအဆောက်အအုံများကို အကောင်းဆုံးဖြတ်ကျော်နိုင်စေရန် ငလျင်မျဉ်းများ၏ ဦးတည်ချက်ကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ပါသည်။
– ငလျင်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အန္တရာယ်ကို လျှော့ချခြင်း- ငလျင်အရည်အသွေးနိမ့်သောနေရာများတွင် (ဥပမာ- ဘေဆတ်ကျောက်၊ မြန်နှုန်းမြင့်ကာဗွန်နိတ် သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာပြင်အနီးအခြေအနေများကြောင့်)၊ သံလိုက်များသည် မြေအောက်ခန်းဖွဲ့စည်းပုံနှင့် မီးတောင်များရှိနေခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် နောက်ထပ်သဲလွန်စများကို ပေးနိုင်ပါသည်။
– ကမ်းလွန်လေ့လာမှုများ- ရေကြောင်းသံလိုက်စစ်တမ်းများသည် အထူးသဖြင့် နယ်စပ်စူးစမ်းရှာဖွေရေး၏ အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် ဒေသတွင်း မူမမှန်မှုများကို မြေပုံဆွဲရန်အတွက် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မြန်ဆန်ပြီး စီးပွားရေးအရလည်း တွက်ခြေကိုက်ပါသည်။
သံလိုက်နည်းလမ်း၏ အားသာချက်များ
သံလိုက်နည်းလမ်းများသည် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်ရှာဖွေရေးတွင် သက်ဆိုင်မှုရှိစေသည့် အားသာချက်များစွာရှိသည်-
၁။ အထူးသဖြင့် ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာလွှမ်းခြုံမှုအတွက် ငလျင်ဒဏ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကုန်ကျစရိတ် အတော်လေး နည်းပါးသည်။
၂။ ရယူမှုမြန်ဆန်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် စတုရန်းကီလိုမီတာထောင်ပေါင်းများစွာကို အချိန်တိုအတွင်း လွှမ်းခြုံနိုင်သည့် လေကြောင်းစစ်တမ်းများ။
၃။ မြေအောက်ကျောက်နှင့် မီးသင့်ကျောက်များကို ထိခိုက်လွယ်သောကြောင့် ကမ္ဘာ့မြေမျက်နှာပြင်ဘောင်များနှင့် အနည်အနှစ်အထူကို လေ့လာရန်အတွက် သင့်လျော်ပါသည်။
၄။ ဥပမာအားဖြင့် ဆွဲငင်အား၊ ငလျင်လှုပ်ခြင်းနှင့် မျက်နှာပြင်ဘူမိဗေဒဒေတာများဖြင့် ဘက်စုံပေါင်းစပ်မှုကို ပံ့ပိုးပေးသည်။
ကန့်သတ်ချက်များနှင့် စိန်ခေါ်မှုများ
၎င်း၏ အားသာချက်များရှိသော်လည်း၊ သံလိုက်နည်းလမ်းတွင် အရေးကြီးသော ကန့်သတ်ချက်များလည်း ရှိသည်-
– ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်များကို တိုက်ရိုက်မထောက်လှမ်းနိုင်ပါ။ သံလိုက်ပုံမမှန်မှုများသည် အဓိကအားဖြင့် သံလိုက်ဓာတ်သတ္တုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီး အရည်များမဟုတ်ပါ။
– အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် မရှင်းလင်းခြင်း (ထူးခြားမှုမရှိ)။ မြေအောက်မော်ဒယ်များစွာသည် အလားတူ ပုံမှန်မဟုတ်သော တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သံလိုက်များကို အခြားဒေတာများ (ဆွဲငင်အား၊ ငလျင်လှုပ်ခြင်း၊ ရေတွင်းများ) နှင့် အပြန်အလှန်ချိတ်ဆက်ရန် လိုအပ်သည်။
– ကျန်ရှိနေသော သံလိုက်ဓာတ်ပြုမှု၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု။ ကျောက်အချို့တွင် လက်ရှိသံလိုက်စက်ကွင်းနှင့် ဦးတည်ရာနှင့် ပမာဏ မကိုက်ညီသော ကျန်ရှိနေသော သံလိုက်ဓာတ်ပြုမှုရှိပြီး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် ခက်ခဲစေနိုင်သည်။
– ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာဆူညံသံ။ သတ္တုအခြေခံအဆောက်အအုံများ (ပိုက်များ၊ ရထားလမ်းများ၊ ဓာတ်အားလိုင်းများ) သည် အထူးသဖြင့် စက်မှုဇုန်များရှိ မြေပြင်စစ်တမ်းကောက်ယူမှုများအတွင်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။
အခြားဘူမိရူပဗေဒနည်းလမ်းများနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း
သံလိုက်နည်းလမ်းများ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါတွင် အကြီးမားဆုံးတန်ဖိုး ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ သံလိုက်နှင့် ဆွဲငင်အား ပေါင်းစပ်ခြင်းကို မြေအောက်ခန်းကို မြေပုံဆွဲရန်နှင့် အနည်အနှစ်အထူကို ခန့်မှန်းရန် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆွဲငင်အားသည် သိပ်သည်းဆကို ထိခိုက်လွယ်ပြီး သံလိုက်သည် ထိခိုက်လွယ်မှုကို ထိခိုက်လွယ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ငလျင်ဗေဒနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုကို ဆက်စပ်နိုင်စေသည်- သံလိုက်သည် ဒေသဆိုင်ရာ နယ်နိမိတ်များနှင့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများကို မြေပုံဆွဲရန် ကူညီပေးပြီး ငလျင်ဗေဒသည် ရေနံစနစ်များနှင့် ပိုမိုတိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်သည့် ရောင်ပြန်ဟပ်မှုပုံရိပ်နှင့် အလွှာပုံများကို ပေးစွမ်းသည်။ ထို့နောက် ရေတွင်းဒေတာ (သိပ်သည်းဆမှတ်တမ်းများ၊ အသံနှင့် ကျောက်ဗေဒဆိုင်ရာ အချက်အလက်) ကို မော်ဒယ်ကို ချိန်ညှိရန် အသုံးပြုသည်။
နိဂုံး
သံလိုက်နည်းလမ်းများသည် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်ရှာဖွေရေးတွင် မရှိမဖြစ်ကိရိယာများဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အစောပိုင်းအဆင့်နှင့် ဒေသဆိုင်ရာလေ့လာမှုများတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။ မြေအောက်ခန်းဖွဲ့စည်းပုံ၊ အနည်အနှစ်အထူ၊ ဒေသဆိုင်ရာပြတ်ရွေ့များနှင့် မီးသင့်ကျောက်များရှိနေခြင်းကို မြေပုံဆွဲနိုင်စွမ်းဖြင့် ဤနည်းလမ်းများသည် ရေနံစနစ်များကို အကဲဖြတ်ရန်အတွက် အခြေခံဖွဲ့စည်းသည့် ရေချိုင့်ဝှမ်းဘောင်ကို နားလည်မှုတည်ဆောက်ရန် ကူညီပေးပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်များကို တိုက်ရိုက်မတွေ့ရှိနိုင်ဘဲ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဆိုင်ရာ မရေမရာမှုများရှိသော်လည်း၊ သံလိုက်နည်းလမ်းများကို သင့်လျော်သော စစ်တမ်းဒီဇိုင်း၊ ဂရုတစိုက်ဒေတာလုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် ဘူမိဗေဒ၊ ဆွဲငင်အား၊ ငလျင်နှင့် ရေတွင်းအချက်အလက်များနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် အသုံးပြုသောအခါ အလွန်တန်ဖိုးရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိရောက်မှုနှင့် အန္တရာယ်လျှော့ချရန် တောင်းဆိုသော စူးစမ်းလေ့လာရေးဆိုင်ရာ အခြေအနေများတွင် သံလိုက်နည်းလမ်းများသည် ရေနံနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ အရင်းအမြစ် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု မဟာဗျူဟာများ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။