വനപ്രദേശങ്ങളിലെ മണ്ണിന്റെ തരങ്ങൾ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം
വനപ്രദേശങ്ങളിലെ മണ്ണിന്റെ തരങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുക എന്നത് ഗവേഷകർ, സംരക്ഷകർ, വന മാനേജർമാർ, ഭൂമി സുസ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വന സമൂഹങ്ങൾ എന്നിവർക്ക് പോലും നിർണായകമായ ഒരു കഴിവാണ്. മണ്ണ് ജലലഭ്യത, ഫലഭൂയിഷ്ഠത, ചരിവ് സ്ഥിരത, വളരാൻ കഴിയുന്ന സസ്യജാലങ്ങൾ എന്നിവയെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. മണ്ണിന്റെ സവിശേഷതകൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത് വന പുനരുദ്ധാരണം, നടീൽ, ആവാസവ്യവസ്ഥ സംരക്ഷണം എന്നിവ കൂടുതൽ കൃത്യമായി ആസൂത്രണം ചെയ്യാൻ നമ്മെ അനുവദിക്കുന്നു. ഫീൽഡ് നിരീക്ഷണങ്ങൾ, ലളിതമായ പരിശോധനകൾ, പാരിസ്ഥിതിക സവിശേഷതകളുടെ വ്യാഖ്യാനം എന്നിവയിലൂടെ വനപ്രദേശങ്ങളിലെ മണ്ണിന്റെ തരങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനുള്ള പ്രായോഗിക വഴികൾ ഈ ലേഖനം ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.
1. വന മണ്ണ് രൂപപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുക
മണ്ണിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനുമുമ്പ്, മണ്ണ് രൂപപ്പെടുന്നത് ഘടകങ്ങളുടെ സംയോജനത്താലാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്: മാതൃവസ്തു (ആദ്യ പാറ), കാലാവസ്ഥ (മഴയും താപനിലയും), ജീവികൾ (വേരുകൾ, സൂക്ഷ്മാണുക്കൾ, മണ്ണിലെ ജന്തുജാലങ്ങൾ), ഭൂപ്രകൃതി (ചരിവും സ്ഥാനവും), സമയം. ഉദാഹരണത്തിന്, ഉഷ്ണമേഖലാ മഴക്കാടുകളിൽ, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം വേഗത്തിലാണ്, പോഷകങ്ങളുടെ ചോർച്ച കൂടുതലാണ്, അതിനാൽ മണ്ണ് പലപ്പോഴും കൂടുതൽ അമ്ലത്വമുള്ളതും മുകളിലെ പാളികളിൽ പോഷകക്കുറവുള്ളതുമാണ്. നേരെമറിച്ച്, വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലോ ചില ഉയർന്ന ഉയരങ്ങളിലോ, ജൈവവസ്തുക്കളുടെ ശേഖരണം കട്ടിയുള്ളതായിരിക്കും, മണ്ണിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.
2. നിരീക്ഷണ സ്ഥലം നിർണ്ണയിക്കുകയും ഒരു മണ്ണ് പ്രൊഫൈൽ ദ്വാരം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുക.
ഏറ്റവും വിജ്ഞാനപ്രദമായ ആദ്യപടി മണ്ണിന്റെ ഘടന (മണ്ണിന്റെ ഘടന) പരിശോധിക്കുന്നതിനായി ഒരു ചെറിയ കുഴി കുഴിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് ഒരു ആഗർ ഉപയോഗിച്ച് തുരക്കുക എന്നതാണ്. പ്രദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുക്കുക - ചെറിയ അരുവി ചാലുകൾ, മണ്ണിടിച്ചിലിന്റെ പാടുകൾ, അസാധാരണമായ മാലിന്യക്കൂമ്പാരങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അങ്ങേയറ്റത്തെ പോയിന്റുകൾ ഒഴിവാക്കുക, പ്രദേശം വിലയിരുത്തുന്നതിൽ നിങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക താൽപ്പര്യമില്ലെങ്കിൽ. മണ്ണിന്റെ പാളികളിലെ മാറ്റങ്ങൾ (ചക്രവാളങ്ങൾ) നിരീക്ഷിക്കാൻ 50–100 സെന്റീമീറ്റർ ആഴത്തിൽ (സാധ്യമെങ്കിൽ) ഒരു കുഴി കുഴിക്കുക. കോർഡിനേറ്റുകൾ, ഉയരം, ചരിവ് ഗ്രേഡിയന്റ്, ലാൻഡ്സ്കേപ്പ് സ്ഥാനം (കൊടുമുടി, മുകളിലെ ചരിവ്, താഴ്ന്ന ചരിവ്, സമതലം), പ്രബലമായ സസ്യങ്ങൾ എന്നിവ രേഖപ്പെടുത്തുക.
ഇനിപ്പറയുന്നതുപോലുള്ള പാളികളിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുക:
– ഹൊറൈസൺ O: ജൈവ പാളി/ലിറ്റർ (ഇലകൾ, ചില്ലകൾ, ഭാഗിമായി).
– ഹൊറൈസൺ എ: മേൽമണ്ണ്, ജൈവമായതിനാൽ സാധാരണയായി ഇരുണ്ടതായിരിക്കും.
– ചക്രവാളം ബി: കളിമണ്ണ്/ഇരുമ്പ് ഓക്സൈഡ് അടിഞ്ഞുകൂടുന്നതിനാൽ പലപ്പോഴും സാന്ദ്രമായ, ചുവപ്പ്/മഞ്ഞ നിറമുള്ള ഭൂഗർഭമണ്ണ്.
– ഹൊറൈസൺ സി: കാലാവസ്ഥയെ ബാധിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മാതൃവസ്തു, പാറക്കഷണങ്ങൾ.
ഓരോ ചക്രവാളത്തിന്റെയും സാന്നിധ്യവും കനവും മണ്ണിന്റെ തരം, വികസനം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന സൂചനകൾ നൽകുന്നു.
3. മണ്ണിന്റെ നിറം നിരീക്ഷിക്കുക (ഡ്രെയിനേജ്, ധാതു സൂചകം)
മണ്ണിന്റെ നിറം പതിവായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ദ്രുത സൂചകമാണ്. ലഭ്യമെങ്കിൽ ഒരു ലളിതമായ ഗൈഡ് അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മുൻസെൽ മണ്ണിന്റെ നിറ ചാർട്ട് ഉപയോഗിക്കുക, എന്നാൽ ഉപകരണങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും, അത് ഇപ്പോഴും ഉപയോഗപ്രദമാണ്.
– കടും തവിട്ട് മുതൽ കറുപ്പ് വരെ: പൊതുവെ ജൈവവസ്തുക്കൾ, ധാരാളം ഭാഗിമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മണ്ണ്, അല്ലെങ്കിൽ ഈർപ്പമുള്ളതും ഇടതൂർന്ന സസ്യജാലങ്ങളുള്ളതുമായ മണ്ണ് എന്നിവയാൽ സമ്പന്നമാണ്.
– ചുവപ്പും ചുവപ്പും കലർന്ന തവിട്ടുനിറം: ഉയർന്ന ഇരുമ്പ് ഓക്സൈഡും നല്ല നീർവാർച്ചയും (ആവശ്യത്തിന് വായു) സൂചിപ്പിക്കുന്നു, ഓക്സിഡൈസ് ചെയ്ത ഉഷ്ണമേഖലാ മണ്ണിൽ ഇത് സാധാരണമാണ്.
– മഞ്ഞ മുതൽ തവിട്ടുനിറം വരെയുള്ള മഞ്ഞ നിറം: ഇപ്പോഴും ഇരുമ്പ് ഓക്സൈഡുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, പലപ്പോഴും ചെറുതായി തടസ്സപ്പെട്ട ഡ്രെയിനേജ് അല്ലെങ്കിൽ വ്യത്യസ്തമായ കാലാവസ്ഥയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ.
– ചാരനിറം, വിളറിയ, അല്ലെങ്കിൽ ചാരനിറത്തിലുള്ള പാടുകൾ (പുള്ളി): ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള വെള്ളപ്പൊക്കം, മോശം നീർവാർച്ച, അല്ലെങ്കിൽ ഇരുമ്പിന്റെ കുറവ് (കൂടുതൽ വായുരഹിത മണ്ണ്) എന്നിവയുടെ സൂചന.
– കട്ടിയുള്ള കറുത്ത പാടുകളും ശക്തമായ ദുർഗന്ധവും ഉണ്ട്: ഇത് വളരെ ഈർപ്പമുള്ള അവസ്ഥയെയും അഴുകുന്ന ജൈവവസ്തുക്കളെയും സൂചിപ്പിക്കാം.
നിറങ്ങൾ ഏറ്റവും നന്നായി നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നത് ഈർപ്പമുള്ള മണ്ണിലാണ് (വളരെ വരണ്ടതോ വളരെ ഈർപ്പമുള്ളതോ അല്ല), കാരണം വെള്ളത്തിന്റെ അവസ്ഥയ്ക്ക് വർണ്ണ ധാരണയിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ കഴിയും.
4. "ഫീൽ-റോൾ" രീതി ഉപയോഗിച്ച് മണ്ണിന്റെ ഘടന പരിശോധിക്കുന്നു.
മണ്ണിന്റെ ഘടന (മണൽ, എക്കൽ, കളിമണ്ണ് എന്നിവയുടെ അനുപാതം) വെള്ളവും പോഷകങ്ങളും നിലനിർത്താനുള്ള അതിന്റെ കഴിവിനെ ഗണ്യമായി നിർണ്ണയിക്കുന്നു. ഒരു സാധാരണ ഫീൽഡ് ടെസ്റ്റ് ആണ് ഫീൽ-റോൾ രീതി:
1. ഒരു മണ്ണ് സാമ്പിൾ എടുത്ത് വലിയ ചരലും വേരുകളും നീക്കം ചെയ്യുക.
2. അത് ആകൃതിയിൽ ആകുന്നതുവരെ അൽപ്പം നനയ്ക്കുക.
3. ഞെക്കി ഒരു പന്ത് രൂപപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുക, തുടർന്ന് അത് ഒരു റിബണിലേക്ക് ചുരുട്ടുക.
പ്രായോഗിക വ്യാഖ്യാനം:
– മണൽ: പരുക്കൻ പോലെ തോന്നുന്നു, ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നില്ല, സ്ഥിരതയുള്ള ഒരു പന്തായി രൂപപ്പെടുത്താൻ പ്രയാസമാണ്, വേഗത്തിൽ പൊടിയുന്നു.
– മണൽ കലർന്ന പശിമരാശി: ഇപ്പോഴും അൽപ്പം പരുക്കനായി തോന്നുന്നു, പൊട്ടുന്ന പന്തുകൾ, ചെറിയ റിബണുകൾ എന്നിവ രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയും.
– പശിമരാശി: മിനുസമാർന്നതും ചെറുതായി ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതുമായി തോന്നുന്നു, പന്ത് കൂടുതൽ സ്ഥിരതയുള്ളതാണ്, ഇടത്തരം ടേപ്പ്.
– കളിമണ്ണ്: വളരെ പശിമയുള്ളതും പ്ലാസ്റ്റിക്കുള്ളതുമാണ്, നീളമുള്ള റിബണുകൾ നിർമ്മിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്, പ്രതലം ഉരച്ചാൽ വഴുക്കലുള്ളതായി തോന്നും.
ഘടന സസ്യജാലങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നു: മണൽ നിറഞ്ഞ മണ്ണ് വേഗത്തിൽ വരണ്ടുപോകുകയും പോഷകക്കുറവുള്ളതുമാണ്; കളിമൺ മണ്ണ് കൂടുതൽ നേരം വെള്ളം നിലനിർത്തുന്നു, പക്ഷേ വെള്ളം കെട്ടിനിൽക്കുകയും ഒതുങ്ങുകയും ചെയ്യും.
5. മണ്ണിന്റെ ഘടനയും സ്ഥിരതയും വിലയിരുത്തുക
മണ്ണിന്റെ കണികകൾ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്ന രീതിയാണ് ഘടന (അഗ്രഗേറ്റ്). മണ്ണ് പൊടിഞ്ഞതാണോ (ഗ്രാനുലാർ), ബ്ലോക്കിയാണോ, പാളിയായതാണോ (പ്ലാറ്റി), അല്ലെങ്കിൽ ഭീമൻ (ഘടനയില്ലാത്തത്) ആണോ എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക. ആരോഗ്യമുള്ള വനങ്ങളിൽ, വേരുകളുടെയും മണ്ണ് ജീവജാലങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനം കാരണം മേൽമണ്ണിന് പലപ്പോഴും പൊടിഞ്ഞ ഘടനയുണ്ട്.
സ്ഥിരതയും പ്രധാനമാണ്:
– എളുപ്പത്തിൽ നശിക്കുകയും അയഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു: സാധാരണയായി ധാരാളം ജൈവവസ്തുക്കളും സുഷിരങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
– ഉണങ്ങുമ്പോൾ വളരെ കഠിനം: ഉയർന്ന കളിമണ്ണിന്റെ അംശം അല്ലെങ്കിൽ ഒതുക്കത്തെ സൂചിപ്പിക്കാം.
– നനഞ്ഞാൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത്: കളിമണ്ണിന്റെ സ്വഭാവം.
ഘടനയും സ്ഥിരതയും ജലത്തിന്റെ നുഴഞ്ഞുകയറ്റവും വേരുകളുടെ തുളച്ചുകയറലും പ്രവചിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
6. ഡ്രെയിനേജ്, കുളങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങൾ എന്നിവ പരിശോധിക്കുക.
മണ്ണ് എയറോബിക് (ഓക്സിജൻ സമ്പുഷ്ടം) ആണോ അതോ അനയറോബിക് (ഓക്സിജൻ കുറവാണോ) ആണോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നത് ഡ്രെയിനേജ് ആണ്. മോശം ഡ്രെയിനേജിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു:
– പ്രബലമായ ചാര നിറം അല്ലെങ്കിൽ ചാരനിറത്തിലുള്ള പാടുകൾ.
– വെള്ളം (ഹാർഡ്പാൻ) അല്ലെങ്കിൽ കട്ടിയുള്ള കളിമണ്ണ് അടിയിൽ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന ഒരു കട്ടിയുള്ള പാളിയുടെ സാന്നിധ്യം.
– പ്രൊഫൈൽ ദ്വാരങ്ങളിലേക്ക് വെള്ളം ഊറിവരുന്നു, അത് പിൻവാങ്ങാൻ വളരെ സമയമെടുക്കും.
– സാധാരണ തണ്ണീർത്തട സസ്യങ്ങൾ, ഉദാഹരണത്തിന് വെള്ളപ്പൊക്കത്തെ സഹിഷ്ണുത പുലർത്തുന്ന ചില ഇനങ്ങൾ.
ഒരു നദിയുടെയോ നദീതടത്തിന്റെയോ സമീപമാണെങ്കിൽ, അത് പലപ്പോഴും വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന് വിധേയമാകുന്ന ഇളം എക്കൽ മണ്ണായിരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
7. ലളിതമായ രീതിയിൽ pH നിരീക്ഷിക്കൽ
വനത്തിലെ മണ്ണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ഉഷ്ണമേഖലാ മഴക്കാടുകൾ, പലപ്പോഴും അമ്ലത്വമുള്ളതായിരിക്കും. pH പോഷക ലഭ്യതയെയും സസ്യഘടനയെയും ബാധിക്കുന്നു. ഇത് അളക്കാനുള്ള ഏറ്റവും എളുപ്പ മാർഗം ലിറ്റ്മസ് പേപ്പർ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പോർട്ടബിൾ pH മീറ്റർ ഉപയോഗിച്ചാണ്:
– ഒരു പാത്രത്തിൽ ശുദ്ധജലം (അല്ലെങ്കിൽ വാറ്റിയെടുത്ത വെള്ളം) ഉപയോഗിച്ച് അല്പം മണ്ണ് കലർത്തുക.
– ഇളക്കുക, നിൽക്കട്ടെ, തുടർന്ന് മുകളിലെ ദ്രാവകത്തിന്റെ pH അളക്കുക.
പൊതുവായി:
– pH 4–5,5: അമ്ലത്വം, പല പോഷകങ്ങളും ബന്ധിതമാണ്, ചില സസ്യങ്ങൾ പൊരുത്തപ്പെടുന്നവയാണ്.
– pH 5,5–7: പല സസ്യങ്ങൾക്കും താരതമ്യേന കൂടുതൽ സൗഹൃദപരമാണ്.
– pH >7: ക്ഷാര സ്വഭാവം, ഈർപ്പമുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാ വനങ്ങളിൽ ഇത് വളരെ കുറവാണ്, പക്ഷേ ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിന്റെ മാതൃ വസ്തുക്കളിൽ ഇത് ഉണ്ടാകാം.
8. ജൈവവസ്തുക്കളുടെയും മാലിന്യത്തിന്റെയും അളവ് വിലയിരുത്തുക
മാലിന്യത്തിന്റെയും ഭാഗിമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗത്തിന്റെയും കനം പോഷക ചലനാത്മകതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സജീവമായ ലിറ്റർ സൈക്ലിംഗ് ഉള്ള വനങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക O പാളി ഉണ്ട്. കുറിപ്പ്:
– ഇല/തണ്ടുകളുടെ പാളിയുടെ കനം.
– ദ്രവീകരണ വേഗത (മാലിന്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഭാഗിമായി മാറുന്നു അല്ലെങ്കിൽ കട്ടിയുള്ളതായി അടിഞ്ഞുകൂടുന്നു).
- ഫംഗസ്, ചിതലുകൾ, പുഴുക്കൾ, അഴുകുന്ന ജീവികൾ എന്നിവയുടെ സാന്നിധ്യം.
ജൈവാംശം കൂടുതലുള്ള മണ്ണ് സാധാരണയായി ഇരുണ്ടതും, അയഞ്ഞതും, വൈവിധ്യമാർന്ന സൂക്ഷ്മാണുക്കളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതുമാണ്.
9. മണ്ണിന്റെ തരങ്ങളെ ഭൂപ്രകൃതിയുമായും സസ്യജാലങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെടുത്തുക.
ഭൂപ്രകൃതി സാഹചര്യവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഭൂമി തിരിച്ചറിയൽ കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നു:
– കൊടുമുടി/മുകളിലെ ചരിവ്: മണ്ണ് കനം കുറഞ്ഞതും, പാറക്കെട്ടുകളുള്ളതും, എളുപ്പത്തിൽ മണ്ണൊലിപ്പിന് സാധ്യതയുള്ളതുമാണ്.
– ചരിവിന്റെ താഴ്ന്ന ചരിവ്/കാൽവിരൽ: സൂക്ഷ്മ വസ്തുക്കളുടെ ശേഖരണം, കൂടുതൽ ഫലഭൂയിഷ്ഠത, കൂടുതൽ ഈർപ്പം.
– വെള്ളപ്പൊക്ക സമതലങ്ങൾ: പാളികളായി രൂപപ്പെട്ട ഇളം എക്കൽ മണ്ണ് വളരെ ഫലഭൂയിഷ്ഠമായിരിക്കും, പക്ഷേ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന് വിധേയമാണ്.
സസ്യജാലങ്ങളും സൂചനകൾ നൽകുന്നു: ചിലതരം മരങ്ങൾ അമ്ലത്വമുള്ള മണ്ണാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്, അതേസമയം മറ്റു ചിലത് ക്ഷാരഗുണമുള്ളതോ നല്ല നീർവാർച്ചയുള്ളതോ ആയ മണ്ണിൽ പ്രബലമാണ്.
10. വനപ്രദേശങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്ന നിരവധി തരം മണ്ണുകൾ തിരിച്ചറിയുക.
ഔദ്യോഗിക വർഗ്ഗീകരണത്തിന് ലബോറട്ടറി വിശകലനം ആവശ്യമാണെങ്കിലും, ചില പൊതുവായ തരങ്ങളെ ഏകദേശം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും:
– ഉഷ്ണമേഖലാ ചുവപ്പ്-മഞ്ഞ മണ്ണ് (പലപ്പോഴും ശക്തമായ കാലാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു): ചുവപ്പ്/മഞ്ഞ നിറം, വ്യക്തമായ ബി ചക്രവാളം, പൊതുവെ നല്ല നീർവാർച്ച, ജൈവവസ്തുക്കൾ നേർത്തതാണെങ്കിൽ മേൽമണ്ണ് പോഷകക്കുറവുള്ളതായിരിക്കും.
– എക്കൽ മണ്ണ്: നദികൾക്ക് സമീപം, പാളികളായി, വൈവിധ്യമാർന്ന ഘടന, താരതമ്യേന ഇളം നിറമുള്ളതും പലപ്പോഴും കൂടുതൽ ഫലഭൂയിഷ്ഠവുമാണ്.
– തത്വം/ജൈവ മണ്ണ്: കട്ടിയുള്ള ജൈവ പാളി, വളരെ ഇരുണ്ടത്, നേരിയ, ഈർപ്പമുള്ളത്, പലപ്പോഴും അമ്ലത്വം കുറഞ്ഞതും ധാതുക്കൾ കുറവുള്ളതുമാണ്.
– റെഗോസോൾ/മണൽ നിറഞ്ഞ മണ്ണ് (ചില പ്രദേശങ്ങൾ): പ്രബലമായ മണൽ ഘടന, വേഗത്തിലുള്ള നീർവാർച്ച, പോഷകങ്ങളുടെ കുറവ്, പൊരുത്തപ്പെടുന്ന സസ്യങ്ങൾ.
ഉറപ്പ് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ, ലബോറട്ടറി പരിശോധന ഉപയോഗിക്കുക (മെക്കാനിക്കൽ ടെക്സ്ചർ, സി-ഓർഗാനിക്, സിഇസി, ബേസ് സാച്ചുറേഷൻ മുതലായവ).
11. ഫീൽഡ് ഡാറ്റ വ്യവസ്ഥാപിതമായി രേഖപ്പെടുത്തുക
കൃത്യമായ തിരിച്ചറിയലിനായി, ശ്രദ്ധിക്കുക:
- ഓരോ ചക്രവാളത്തിന്റെയും അതിരുകളുടെയും ആഴം (മൂർച്ചയുള്ളതോ ക്രമീകരിച്ചതോ).
- നിറം, ഘടന, ഘടന, വേരുകൾ, പാറകൾ/ചരൽ.
- ഈർപ്പം, ഡ്രെയിനേജ് അവസ്ഥകൾ.
– ദുർഗന്ധം (ഉദാ. വായുരഹിത സാഹചര്യങ്ങളിൽ സൾഫറിന്റെ ഗന്ധം).
– സ്കെയിലോടുകൂടിയ മണ്ണിന്റെ പ്രൊഫൈലിന്റെ ഫോട്ടോ.
കൃത്യമായ ഡാറ്റ സ്ഥലങ്ങൾ താരതമ്യം ചെയ്യാൻ സഹായിക്കുകയും കൂടുതൽ വിശകലനം സുഗമമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉപസംഹാരം
ഒരു വനപ്രദേശത്തെ മണ്ണിന്റെ തരം തിരിച്ചറിയൽ ഘട്ടങ്ങളായി ചെയ്യാം: മണ്ണിന്റെ ഘടനയും പാളികളും പരിശോധിക്കുക, നിറം നിരീക്ഷിക്കുക, ഉരുട്ടി ഘടന പരിശോധിക്കുക, ഘടനയും ഡ്രെയിനേജും വിലയിരുത്തുക, pH അളക്കുക, ജൈവവസ്തുക്കൾ പരിശോധിക്കുക എന്നിവ മുതൽ. വിജയത്തിലേക്കുള്ള താക്കോൽ മണ്ണിന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങളെ ഭൂപ്രകൃതിയും സസ്യജാലങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലവും സംയോജിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. വന പരിപാലനം, പുനഃസ്ഥാപനം അല്ലെങ്കിൽ ഗവേഷണം എന്നിവയ്ക്ക്, ഈ ഫീൽഡ് രീതി ഒരു പ്രാഥമിക വിലയിരുത്തലായി വളരെ സഹായകരമാണ്, ആവശ്യമെങ്കിൽ ലബോറട്ടറി വിശകലനത്തോടൊപ്പം ഇത് അനുബന്ധമായി നൽകാവുന്നതാണ്.
നിങ്ങൾക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ ലേഖനം ഒരു പ്രത്യേക തരം വനത്തിന് (ഉഷ്ണമേഖലാ മഴക്കാടുകൾ, കണ്ടൽക്കാടുകൾ, പർവത വനങ്ങൾ) കൂടുതൽ നിർദ്ദിഷ്ടമാക്കാം അല്ലെങ്കിൽ നിരീക്ഷണ പട്ടികകളുള്ള ഒരു "ഫീൽഡ് പ്രാക്ടീസ് ഗൈഡ്" ഫോർമാറ്റ് ചേർക്കാം.