Формула за логистичка регресија
Логистичката регресија е еден од најпопуларните методи во статистиката и науката за податоци за моделирање на врската помеѓу голем број независни варијабли (предиктори) и категорична зависна варијабла, особено бинарна (на пр., да/не, успех/неуспех, болен/здрав). За разлика од линеарната регресија, која произведува континуирани вредности, логистичката регресија е дизајнирана да ја процени веројатноста на некој настан, така што конечниот резултат е во опсег од 0 до 1. Во оваа статија ќе ја разгледаме формулата за логистичка регресија, значењето на секоја компонента и како да се толкува.
Зошто е потребна логистичка регресија?
Ако користиме линеарна регресија за предвидување на веројатностите, моделот може да произведе вредности под 0 или над 1, што е очигледно неразумно за веројатноста. Логистичката регресија го решава овој проблем со користење на нелинеарна функција која го мапира пресметаниот резултат (кој може да биде која било вредност) на вредност на веројатноста помеѓу 0 и 1. Најчесто користената функција е логистичката или сигмоидна функција.
На пример, да претпоставиме дека сакаме да предвидиме дали некој клиент ќе се откаже од претплатата врз основа на неговата возраст, времетраењето на претплатата и фреквенцијата на користење. Предвидениот исход има само две можности: одлив (1) или никаков одлив (0). Логистичката регресија е погодна за ваков тип на ситуација.
Основна формула за логистичка регресија
Суштината на логистичката регресија е да се моделира веројатноста (p) дека (Y = 1) (настанот ќе се случи), дадена вредноста на предикторската променлива (X).
Моделите на логистичка регресија обично се пишуваат во две важни форми:
1) Форма на веројатност (сигмоидна)
\[
p = P(Y=1 ≤ X) = ≤ frac{1}{1 + e^{-z}}
\]
Денган
\[
z = \beta_0 + \beta_1 X_1 + \beta_2 X_2 + \cdots + \beta_k X_k
\]
Информации:
– \( p \) е веројатноста на настанот (на пр.: одлив = 1).
– \( e \) е Ојлеров број (приближно 2,71828).
– \( z \) е линеарна комбинација од предиктори.
– \( \beta_0 \) е пресекот (константата).
– \( β_1, β_2, ldots, β_k) се коефициентите на регресија.
– \(X_1, X_2, \ldots, X_k \) се независни променливи.
Сигмоидната функција гарантира дека без оглед на вредноста на \(z\), вредноста на \(p\) останува помеѓу 0 и 1.
2) Образец за логирање (логирање на коефициенти)
Друга многу важна форма е логитската форма, што е логаритмот на коефициентите:
\[
\text{logit}(p) = \ln\left(\frac{p}{1-p}\right) = \beta_0 + \beta_1 X_1 + \beta_2 X_2 + \cdots + \beta_k X_k
\]
Информации:
– \( \frac{p}{1-p} \) се нарекува превагнување (релативна шанса).
– \( \ln \) е природниот логаритам.
Логистичката форма објаснува дека логистичката регресија всушност ги моделира логаритамските шанси како линеарна функција на предиктори. Ова го прави толкувањето на коефициентите појасно, особено во контекст на коефициентите на шанси.
Разбирање на шансите и коефициентите на шансите
За навистина да ја разбереме формулата за логистичка регресија, треба да направиме разлика помеѓу веројатноста и преваленцата.
– Веројатност (p): шансата за случување на настан (од 0 до 1).
– Коефициенти: споредба на веројатноста нешто да се случи со веројатноста да не се случи:
\[
\text{коефициенти} = \frac{p}{1-p}
\]
Пример: ако \( p = 0{,}8 \), тогаш:
\[
\text{коефициенти} = \frac{0{,}8}{0{,}2} = 4
\]
Ова значи дека настанот е 4 пати поверојатно да се случи отколку да не се случи.
Во логистичката регресија, коефициентот (бета) често се толкува преку коефициентот на превагнување:
\[
\text{ИЛИ} = e^{\бета}
\]
– Ако \( \beta > 0 \), тогаш \(e^{\beta} > 1 \): предиктор ги зголемува шансите за настанот.
– Ако \( \beta < 0 \), тогаш \( e^{\beta} < 1 \): предиктор ги намалува шансите за настанот. - Ако \( \beta = 0 \), тогаш \( e^{\beta} = 1 \): нема ефект врз шансите. На пример, ако \( \beta_1 = 0{,}7 \), тогаш: \[ e^{0{,}7} \approx 2{,}01 \] Ова значи дека секое зголемување од 1 единица на \( X_1 \) ќе ги помножи шансите за настанот за приближно 2,01 пати (под претпоставка дека другите променливи остануваат константни). Пример за едноставен логистички модел на регресија Да претпоставиме дека имаме само една предикторска променлива \( X \), на пример бројот на часови учење неделно, за да предвидиме положување на испит (положил = 1, не успеал = 0). Моделот: