Teknîkên çandina fistiqan

Teknîkên Çandiniya Fistiqan

Fistiq (Arachis hypogaea) nîskekî bi nirxekî aborî yê bilind û gelek feydeyên tenduristiyê ye. Ev berhem dikare wekî madeya xav ji bo pîşesaziya xwarinê, xwarina heywanan û heta rûnê nebatan were bikar anîn. Çandiniya fistiqan dikare bibe vebijarkek karsaziya çandiniyê ya qezenckar. Li vir rêbernameyek bêkêmasî li ser teknîkên çandiniya fistiqan heye.

Amadekirina Erdê

Amadekirina erdê gaveke yekem a girîng di çandina fistiqan de ye. Hilbijartina bi baldarî ya erdê ji bo misogerkirina mezinbûna çêtirîn a nebatan pir girîng e.

1. Hilbijartina Erdê:
Nebatên fistiqan hewceyê axa baş-avjenkirî, pH-ya axê di navbera 6-7 de, û tîrêjên rojê yên têr in. Axa pir asîdî an pir alkalîn dikare mezinbûna nebatan asteng bike.

2. Pêvajoya Axê:
Ax bi rêya cotkirin an jî şuştinê heta kûrahiya 20-30 cm bikolin da ku şil bibe. Piştre, bila ax 1-2 hefteyan bêhna xwe vede da ku hemû nexweşî û kêzikên di axê de bimirin.

3. Çêkirina Nivînan:
Nivînên bi qasî 1 metre fireh û 20-30 cm bilind çêbikin. Mesafeya di navbera nivînan de dikare bi qasî 30-40 cm were sererast kirin. Ev nivîn lênêrînê hêsantir dikin û kêmbûna avê, ku dikare bibe sedema nexweşiya nebatan, kêm dikin.

Hilbijartina Tov

Toxmên bi kalîte yek ji mifteyên çandina serkeftî ya fistiqan in. Toxmên ji cûrbecûrên çêtir ên bi rêjeya şînbûnê ya bilind hilbijêrin.

1. Cûreyên Bilindtir:
Cureyekî hilbijêre ku li gorî şert û mercên ax û avhewayê yên herêmî be. Hin cureyên fistiqên çêtir li Endonezyayê Gajah, Kelinci, û Tuban in.

2. Kalîteya Tov:
Piştrast bike ku tov ji zirar, qul û kêzikan bêpar in. Divê ew ji nexweşiyan bêpar bin û asta şilbûna wan têra xwe nizm be da ku pêşî li mezinbûna qalibê bigire.

XWENDIN  Veguherandina bermayiyên organîk bo bîyogazê

3. Hilanîna Tovan:
Tovan li cîhekî hişk û sar, ji tîrêjên rojê yên rasterast biparêzin hilînin. Ev ji bo parastina jiyan û geşbûna tovan girîng e.

Çandin

Çandina fistiqan divê di wextê rast de û bi teknîkên rast were kirin.

1. Dema Çandinê:
Divê çandin di destpêka demsala baranê de an jî dema ku baran berdewam dibare were kirin. Ev girîng e da ku tov ji bo şînbûnê têra xwe av werbigirin.

2. Mesafeya Çandinê:
Nebatên fistiqan divê bi dûrahiya 20-25 cm ji hev û 50-60 cm di navbera rêzan de werin çandin. Mesafeya guncaw dê cîhê têr bide nebatan ku mezin bibin û pêşbaziya di navbera nebatan de kêm bike.

3. Çandina Tov:
Tov bi kûrahiya 3-5 cm û bi gûlên ber bi jor ve biçînin. Piştî çandinê, qulika çandinê dîsa bi axê veşêrin û bi nermî bipêçin da ku tov bi axê re bikevin têkiliyê.

Parastina Nebatan

Parastina nebatan avdan, gubrekirin, rakirina giya û kontrolkirina nexweşî û kêzikan vedihewîne.

1. Avdan:
Bi taybetî di qonaxa destpêkê ya mezinbûnê de, bi rêkûpêk av bidin. Lêbelê, ji avdana zêde dûr bisekinin, ji ber ku ew dikare bibe sedema qerebalixiya avê û bibe sedema nexweşiyan.

2. Fertilîzasyon:
Zibilkirina destpêkê dikare bi zibilê organîk an kompostê were kirin. Di qonaxa vejînê de zibilê NPK û di qonaxa hilberînê de zibilê K lê zêde bikin da ku piştgirîya çêbûna qalikê bikin.

3. Rakirina gihayan:
Ji bo kontrolkirina giyayên ku dikarin mezinbûna nebatan asteng bikin, bi rêkûpêk giyayên xwe bişon. Rakirina giyayan dikare bi destan an jî bi alîkariya giyayek bê kirin.

4. Kontrolkirina Nexweşî û Ziraran:
Hin kêzikên ku pir caran êrîşî fistiqan dikin ev in: kurmên çekdar, kêzikên podê, û kêzikên kêzikan. Nexweşiyên hevpar ev in: zengara pelan, rizîbûna qurmê, û zuwabûna bakteriyan. Kontrolkirin dikare bi mekanîkî, biyolojîkî, an jî bi dermanên kêzikan ên guncaw were kirin.

XWENDIN  Bingehên Parastina Çandiniyê ya Modern

Berhevkirin û Piştî Berhevkirinê

Berhevkirina fistiqan, li gorî cûreya ku tê bikar anîn, dema ku nebat digihîjin 90-120 rojan, tê kirin.

1. Nîşanên Berhevkirinê:
Nebatên ku ji bo çinînê amade ne dê nîşanên wekî pel dest bi zerbûnê û ketina wan bikin, û qalikên wan tijî tov bibin nîşan bidin.

2. Çawaniya berhevkirinê:
Rêbaza çinîna fistiqan ew e ku nebat bi nermî werin derxistin. Vê yekê bikin dema ku ax hinekî şil be da ku tu qalik di axê de nemînin.

3. Zuhakirin:
Piştî derxistina qalikan, bila nebat 2-3 rojan hişk bibin. Piştre qalik ji nebatan têne veqetandin û dîsa di bin tavê de têne hişk kirin heta ku rêjeya şilbûnê bigihîje dora %10. Hişkkirina rast dê xetera mezinbûna qalibê kêm bike û kalîteya tovan baştir bike.

4. Embarkirin:
Toxmên fistiqan li cîhekî sar û zuwa hilînin da ku qalîteya wan were parastin. Her wiha dikarin di nav qalikan de jî werin hilanîn da ku temenê rafê dirêj bikin û ji kêzikan werin parastin.

Xelasî

Çandiniya fistiqan ji amadekirina erdê û hilbijartina tovan bigire heya çandin û lênêrînê, heta çinîn û rêveberiya piştî çinînê hewceyê baldariyek taybetî ye. Bi teknîkên çandiniyê yên guncaw, fistiq dikarin bibin çandiniyek pir sûdmend. Piştrast bikin ku her qonax bi rêkûpêk tê meşandin da ku hûn berhema herî zêde, hem ji hêla kalîte û hem jî ji hêla mîqdarê ve, bi dest bixin. Ji ber vê yekê, ji bo bidestxistina serkeftinek domdar, berdewam bikin ku nûjeniyê bikin û teknîkên çandiniya fistiqan ên herî dawî fêr bibin.

Tinggalkan commentar