Teknîkên sepandina gubre li ser nebatan orkîdeyê

Teknîkên Zibilkirinê ji bo Orkîdeyan

Orkîde wekî nebatên xemilandî yên bi bedewiya kulîlkên bêhempa têne zanîn, lê di heman demê de pir caran wekî "dijwar" têne hesibandin ku lênêrîna wan were kirin. Faktorek girîng ku tenduristî û şiyana kulîlkvedana orkîdeyan diyar dike, gubrekirin e. Gubre ne tenê "vîtamînek" e, lê çavkaniyek xurdemeniyan e ku alîkariya orkîdeyan dike ku rehên xurt, pelên saxlem û kulîlkên demdirêj pêşve bibin. Lêbelê, teknîka sepandina gubreyê li ser orkîdeyan ji ya nebatên saksî yên asayî cuda ye ji ber ku orkîde bi gelemperî bi hev ve girêdayî (epîfîtîk) mezin dibin, navgîniya wan a mezinbûnê poroz e, û rehên wan ji xwêyên gubreyan re hesas in. Ji ber vê yekê, gubrekirin divê bi doza rast, di wextê rast û bi awayê rast were kirin.

Fêmkirina hewcedariyên xurekê yên orkîdeyê

Bi gelemperî, orkîde hewceyê makronutrîyentan in wek nîtrojen (N), fosfor (P), û potasyûm (K), û her weha mîkronutrîyentan wek kalsiyûm, magnezyûm, hesin, manganez, bor, û çînko. Nîtrojen di mezinbûna pel û guliyên nû de rolek dilîze, fosfor piştgiriyê dide çêbûna reh û guliyên kulîlkan, di heman demê de potasyûm alîkariya berxwedana nebatan, kalîteya kulîlkan û hêza tevnê dike. Kêmasiyên xurekê bi gelemperî ji nîşanên wek mezinbûna hêdî, pelên zer, rehên kêm, an jî zehmetiya kulîlkkirinê diyar dibin. Berevajî vê, gubreya zêde dikare bibe sedema reşbûna serê pelan, "şewitandina" kokan, û xirabûna bilez a navgînê ji ber kombûna xwê.

Bi celebên gubre yên ji bo orkîdeyan re fêr bibin

Teknîkên gubrekirinê bi hilbijartina cureyê gubreya guncaw dest pê dikin. Çend vebijarkên gubre hene ku bi gelemperî ji bo orkîdeyan têne bikar anîn:

1. Gubreya kîmyewî (neorganîk) a ku di avê de dihele
Ji ber ku bi hêsanî tê mijandin û dozaja wê dikare were kontrol kirin, pirtir tê bikaranîn. Bi gelemperî bi şiklê krîstal an tozê tê, wek NPK bi formulasyonên taybetî.

2. Gubreya organîk a şile
Gubreya organîk a şile dikare bibe alîkar ku şert û mercên navîn baştir bibin û mîkronutrîent lê zêde bikin, lê divê hûn yekî hilbijêrin ku bi rastî gihîştî be û bêhnek xurt nebe da ku ew nebe sedema fung an bakteriyan.

3. Gubreya berdana hêdî
Ji bo kesên ku li rehetiyê digerin bêkêmahî ye. Ev gubre hêdî hêdî xurekan berdide. Lêbelê, divê baldar be, ji ber ku şilbûna zêde dikare ji ya ku tê hêvîkirin zûtir berde.

XWENDIN  Pîvanên ji bo nebatan ji bo baxçeyên hişk minasib

4. Gubreya taybet ji bo qonaxa mezinbûnê
Gelek kesên ku bi hobiyan re mijûl dibin, ji bo qonaxa vejetî NPK-yeke bi nîtrojena bilind (mînak, 30-10-10), ji bo parastinê NPK-yeke hevseng (mînak, 20-20-20), û ji bo teşwîqkirina kulîlkdanê NPK-yeke bi fosfor/potasyûma bilind (mînak, 10-30-20 an 6-30-30) bikar tînin. Lêbelê, divê formula ku hatiye hilbijartin li gorî rewş û jîngeha nebatê were adaptekirin.

Prensîba bingehîn: "Kêm kêm lê pir caran"

Xeletiyeke hevpar di gubrekirina orkîdeyan de ew e ku ew bi hêviya ku zû kulîlk bidin, zêde doz lê tê danîn. Lêbelê, orkîde bi gubreya şilkirî pirtir baş dibin. Prensîbeke hevpar "heftane bi awayekî qels" e, ku tê de her hefte bi rêjeyek kêm gubre tê sepandin. Ev teknîk xetera şewitandina reh kêm dike û dabînkirina xurdemeniyan a sabît diparêze. Ger hûn hilbijêrin ku her du hefte carekê gubre bikin, rêjeyek dikare hinekî zêde bibe, lê zêde nekin.

Teknîk ji bo amadekirina çareseriyên fertilizer

Eger hûn gubreyekî di avê de dihele bikar tînin, li gorî rêwerzên li ser pakêtê wê şil bikin, dû re dozê kêm bikin heta dora 1/4 heta 1/2 doza nebatan a asayî, nemaze ji bo orkîdeyên di kulîçeyên piçûk de. Avê paqij bikar bînin - bi tercîhî ava baranê, ava bîrê ku ne pir hişk be, an ava rûniştî. Ava ku pir "kalîteyî" ye dikare mudaxeleyî vegirtina xurdemeniyan bike û kombûna mîneralan di navgînê de pêş bixe.

Berî bikaranînê, çareseriyê tev bidin heta ku bi tevahî bihele. Ger pêwîst be, parzûn bikin da ku her bermayiyek ku dikare spreykerê bigire were rakirin. Ji bo orkîdeyan, qalindahiya çareseriyê girîng e ji ber ku rehên wan ji guhertinên di konsantrasyonê de hesas in.

Meriv çawa gubre bikar tîne: navgînê av bide, pelan birijîne, an jî şil bike.

Ji bo fertilîzkirina orkîdan çend teknîk hene, û her yek xwedî armanc û avantajên xwe ye:

1. Avdan rasterast nav navgîna çandiniyê
Ev rêbaza herî gelemper e. Çareseriya gubreyê tê rijandin heta ku tevliheviya kulîlkan bi awayekî wekhev şil bibe û hin ji wê ji qulên kulîlkan derkeve. Ev dihêle ku reh xurekan bimijin û pêşî li kombûna xwêyê ji ber herikînê digire. Ev teknîk ji bo kulîlkên ku fern, komir, perçeyên gûzê, an tevliheviyên qalikê çaman tê de hene guncaw e.

XWENDIN  Çandiniya ananasê

2. Li ser pel û rehên hewayî spraying (xwarinê pelçiqandî)
Teknîka sprejkirinê bilez mijandinê pêş dixe, bi taybetî ya mîkronutrîyentan. Li ser binê pelan (li cihê ku stomata pirtir in) û li ser rehên hewayî bi sivikî sprej bikin. Lêbelê, nehêlin ku çareserî di sîngên pelan de kom bibe, ji ber ku ev dikare bibe sedema rizîbûnê. Pêdivî ye ku sprejkirin sibehê were kirin da ku zû zuwa bibe.

3. Şilkirina potekê
Kulîlkê 5-15 deqeyan di nav çareseriya gubreyê de bihêlin, paşê ava wê bihelînin. Ev teknîk ji bo nebatên ku şilkirina wan bi awayekî wekhev dijwar e bi bandor e. Lêbelê, tevliheviya kulîlkê ji bo demek dirêj şil nehêlin, ji ber ku nebatên ku pir şil in dikarin bibin sedema qalib û rizîbûna rehên kulîlkan, nemaze di orkîdeyên ku hewceyê gerandina hewayê ya zêde ne.

Dema herî baş ji bo fertilîzkirina orkîdeyan

Dema gubrekirinê bandorek girîng li ser berheman dike. Bi awayekî îdeal, gubrekirin di sibehê de tê kirin, dema ku germahî hîn sar e û nebat ji bo fotosentezê amade ne. Di germahiya rojê de ji gubrekirinê dûr bisekinin, ji ber ku çareserî zû buhar dibe û dikare bibe sedema lekeyên pelan. Ji gubrekirina di şevê de dûr bisekinin, ji ber ku şilbûna zêde û zuwabûna hêdî dikare bibe sedema nexweşiyê.

Herwiha, bala xwe bidin rewşa nebatê. Orkîdeyên ku bi awayekî çalak mezin dibin (kok an pelên nû pêş dixin) ji gubreyan çêtir bersiv didin. Berevajî vê, orkîdeyên ku vê dawiyê hatine veguheztin, stresdar in, an nexweş in, divê pêşî werin rehabîlîtekirin: avdan, ronahî û gerandina hewayê baştir bikin, dûv re hêdî hêdî bi dozek nermtir dest bi gubrekirinê bikin.

Avşuştin: şuştina demkî ya xwêyên gubreyan

Teknîkek girîng ku pir caran tê paşguhkirin, şuştina navgînê ye. Her 3-4 hefteyan carekê (an jî heke bi rêkûpêk gubre tê kirin pirtir), navgînê bi gelek ava paqij bişon heta ku av ji binê potikê bi serbestî biherike. Ev kombûna xwêyên gubreyê yên ku dikarin astengiya vegirtina kokan bigirin ji holê radike. Nîşanên navgîna "şor" bi gelemperî wekî qalikek spî li ser rûyê navgîn an potikê, û her weha kokên reşbûyî xuya dibin.

XWENDIN  Bikaranîna gubreya biyolojîkî di çandiniya nebatan de

Rêkxistina fertilîzasyonê li gorî qonaxê

Ji bo ku bêtir armanckirî be, gubrekirin dikare li gorî qonaxa mezinbûnê were sererast kirin:

- Qonaxa vejeteryan (mezinbûna pel û reh): gubreya ku nîtrojenê wê nisbeten zêdetir e bikar bînin, lê wê şil bihêlin.
- Qonaxa çêbûna stûn/gulikê kulîlkê: nîtrojenê kêm bike, fosfor û potasyûmê hêdî hêdî zêde bike.
- Qonaxa kulîlkvedanê: Ji bo rêgirtina li ber rijandina zû ya kulîlkan, ji zêdegavtina gubreya nîtrojenê dûr bisekinin. Ji bo qalîteya reng û temendirêjiya kulîlkan, li ser potasyûm û mîkroelementan bisekinin.
- Qonaxa bêhnvedanê (hin cureyên orkîdeyan): pirbûna gubreyan kêm bikin, tenê lênêrîna sivik bikin.

Girîng e ku were bîranîn ku ne hemû orkîde xwedî "dema bêhnvedanê" ya cuda ne. Mînakî, hin Dendrobium dikarin ji Phalaenopsis an Cattleyas şêwazên lênêrînê yên cuda hewce bikin. Ji ber vê yekê, hay ji celebê orkîdeyê hebin ku hûn lê xwedî derdikevin.

Xeletiyên ku divê ji wan dûr bikevin

Hin şaşiyên hevpar ên di zibilkirinê de ku dibin sedema pirsgirêkên orkîdeyan ev in: sepandina zibilê pir konsantre, zibilkirin dema ku navgîn hişk be û dûv re tavilê sepandina dozeke bilind (ewletir e ku pêşî şil bibe), hiştin ku çareserî di serê pelan de kom bibe, û zibilkirina berdewam bêyî şuştinê. Wekî din, zibilkirin dê ne bandorker be heke ronahiya têr nebe, reh rizî be, an jî navgîn rizî be. Zibil pêvekek e, ne cîgirê lênêrîna bingehîn e.

Penutup

Zibilkirina orkîdeyan rastbûnekê dixwaze, lê ne hewce ye ku tevlihev be. Kilît hilbijartina cureyê rast ê zibilê ye, sepandina wê bi dozên kêm lê domdar, karanîna rêbazên sepandinê yên ewledar (avdan, rijandin, an şilkirin), baldariya li ser dema zibilkirinê, û şuştina xwê ya birêkûpêk. Bi teknîka rast, orkîde dê saxlemtir mezin bibin, rehên çalak, pelên kesk ên teze hebin, û di dawiyê de kulîlkên xweşik û mayînde hilberînin. Ger hûn domdar bin û amade bin ku bertekên nebatan bişopînin, zibilkirin dê çeka we ya sereke be di teşwîqkirina orkîdeyan de ku li malê bi rêkûpêk kulîlk bikin.

Tinggalkan commentar