ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ
ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳು ಗುರಿ ಅಂಗಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆ, ಸ್ರವಿಸುವಿಕೆ, ಸಾಗಣೆ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಮತೋಲನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ರೋಗಗಳ ಗುಂಪಾಗಿದೆ. ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು ಚಯಾಪಚಯ, ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ, ಒತ್ತಡದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ದ್ರವ ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋಲೈಟ್ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದರಿಂದ, ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಕ ಶ್ರೇಣಿಯ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಲ್ಲದವು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವು ಇತಿಹಾಸ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ದೈಹಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷಾ ಫಲಿತಾಂಶದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ತತ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಗನಿರ್ಣಯದ ದೋಷಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಹಂತಗಳನ್ನು ಈ ಲೇಖನವು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
1. ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಸಾಮಾನ್ಯ ತತ್ವಗಳು
ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ರೋಗಿಗಳ ದೂರುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಸಾಮಾನ್ಯ" ವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಆಯಾಸ, ತೂಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ನಿದ್ರಾ ಭಂಗಗಳು, ಮನಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಅಥವಾ ಮುಟ್ಟಿನ ಅಕ್ರಮಗಳು. ಈ ದೂರುಗಳು ಶಾರೀರಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೇ, ಅಂತಃಸ್ರಾವಕವಲ್ಲದ ಕಾಯಿಲೆಯ ಪರಿಣಾಮವೇ, ಔಷಧಿ ಪರಿಣಾಮವೇ ಅಥವಾ ನಿಜವಾದ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವುದು ವೈದ್ಯರ ಸವಾಲು. ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವಗಳೆಂದರೆ: (1) ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯು ಹೈಪರ್ಸೆಕ್ರೆಟರಿ (ಹಾರ್ಮೋನ್ ಅಧಿಕ) ಅಥವಾ ಹೈಪೋಸೆಕ್ರೆಟರಿ (ಹಾರ್ಮೋನ್ ಕೊರತೆ) ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದು, ಮತ್ತು (2) ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯು ಪ್ರಾಥಮಿಕ (ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಗ್ರಂಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ) ಅಥವಾ ದ್ವಿತೀಯ/ತೃತೀಯ (ಪಿಟ್ಯುಟರಿ ಅಥವಾ ಹೈಪೋಥಾಲಮಸ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ) ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು.
ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು ಸಿರ್ಕಾಡಿಯನ್ ಲಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಏರಿಳಿತಗೊಳ್ಳಬಹುದು (ಉದಾ. ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್), ಆಹಾರದ ಸ್ಥಿತಿ (ಇನ್ಸುಲಿನ್, ಗ್ಲೂಕೋಸ್), ತೀವ್ರ ಒತ್ತಡ, ಗರ್ಭಧಾರಣೆ, ತೀವ್ರ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಔಷಧ ಸಂವಹನಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಾದರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂದರ್ಭವು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ನಿಖರತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.
2. ನಿರ್ದೇಶಿತ ಇತಿಹಾಸ: ಪ್ರಮುಖ ಸುಳಿವುಗಳಿಗಾಗಿ ಅಗೆಯುವುದು
ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಇತಿಹಾಸ. ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು ಸೇರಿವೆ:
1) ಮುಖ್ಯ ದೂರು ಮತ್ತು ಕಾಲಗಣನೆ
ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವೋ ಅಥವಾ ಕ್ರಮೇಣ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವೋ? ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದು, ಆದರೆ ತೀವ್ರವಾದ ಮೂತ್ರಜನಕಾಂಗದ ಕೊರತೆಯು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹದಗೆಡಬಹುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೋಂಕಿನ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ.
2) ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಲಕ್ಷಣಗಳು
ತೂಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಶಾಖ/ಚಳಿ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಹಸಿವಿನಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಪಾಲಿಯುರಿಯಾ/ಪಾಲಿಡಿಪ್ಸಿಯಾ, ಹೃದಯ ಬಡಿತ, ನಡುಕ, ಮಲಬದ್ಧತೆ/ಅತಿಸಾರ, ಸ್ನಾಯು ದೌರ್ಬಲ್ಯ, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು.
3) ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಇತಿಹಾಸ
ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ: ಮುಟ್ಟಿನ ಅಕ್ರಮಗಳು, ಬಂಜೆತನ, ಗ್ಯಾಲಕ್ಟೋರಿಯಾ, ಹೈಪರಾಂಡ್ರೊಜೆನಿಸಂನ ಲಕ್ಷಣಗಳು (ತೀವ್ರವಾದ ಮೊಡವೆ, ಹಿರ್ಸುಟಿಸಮ್). ಪುರುಷರಲ್ಲಿ: ಕಾಮಾಸಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು, ನಿಮಿರುವಿಕೆಯ ಅಪಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರಿಯೆ, ಬಂಜೆತನ, ಗೈನೆಕೊಮಾಸ್ಟಿಯಾ.
4) ಕುಟುಂಬದ ಇತಿಹಾಸ
ಆಟೋಇಮ್ಯೂನ್ ಕಾಯಿಲೆಗಳು (ಹಶಿಮೊಟೊ ಥೈರಾಯ್ಡಿಟಿಸ್, ಗ್ರೇವ್ಸ್), ಮಧುಮೇಹ, ಅಥವಾ ಪುರುಷರಂತಹ (ಮಲ್ಟಿಪಲ್ ಎಂಡೋಕ್ರೈನ್ ನಿಯೋಪ್ಲಾಸಿಯಾ) ಜೆನೆಟಿಕ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ಗಳು ಈ ರೋಗಶಾಸ್ತ್ರದ ಕಾರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಹುದು.
5) ಔಷಧಿ ಮತ್ತು ಮಾನ್ಯತೆ
ಗ್ಲುಕೊಕಾರ್ಟಿಕಾಯ್ಡ್ಗಳು (HPA ಅಕ್ಷವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬಹುದು), ಅಮಿಯೊಡಾರೋನ್ (ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳು), ಲಿಥಿಯಂ (ಹೈಪೋಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್), ಕೆಲವು ಆಂಟಿ ಸೈಕೋಟಿಕ್ಗಳು (ಹೈಪರ್ಪ್ರೊಲ್ಯಾಕ್ಟಿನೆಮಿಯಾ), ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಯೋಟಿನ್ (ಇಮ್ಯುನೊಕೆಮಿಕಲ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡುತ್ತದೆ), ಮತ್ತು ಹಾರ್ಮೋನ್ ಪೂರಕಗಳು ಅಥವಾ ಅನಾಬೊಲಿಕ್ ಸ್ಟೀರಾಯ್ಡ್ಗಳು.
6) ವಿಶೇಷ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು
ಗರ್ಭಧಾರಣೆ, ಹಾಲುಣಿಸುವಿಕೆ, ತೀವ್ರ ತೀವ್ರ ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆ ಅಥವಾ ಮನೋವೈದ್ಯಕೀಯ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳು ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅನುಕರಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಮಾರ್ಪಡಿಸಬಹುದು.
3. ದೈಹಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ: ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಿ
ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ದೈಹಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಲವಾದ ರೋಗನಿರ್ಣಯದ ಸುಳಿವುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ:
– ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಕಾಯಿಲೆಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳು: ಹಿಗ್ಗಿದ ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಗ್ರಂಥಿ, ಸಣ್ಣ ನಡುಕ, ಹೃದಯಾತಿಸ್ಪಂದನ, ಹೈಪರ್ಆಕ್ಟಿವ್ ಪ್ರತಿವರ್ತನಗಳು (ಹೈಪರ್ ಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್), ಒಣ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಡಿಕಾರ್ಡಿಯಾ (ಹೈಪೋಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್), ಮತ್ತು ಗ್ರೇವ್ಸ್ ಆರ್ಬಿಟೋಪತಿ.
– ಕುಶಿಂಗ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ನ ಚಿಹ್ನೆಗಳು: ಕೇಂದ್ರ ಬೊಜ್ಜು, ದುಂಡಗಿನ ಮುಖಗಳು, ಅಗಲವಾದ ನೇರಳೆ ಸ್ಟ್ರೈ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೂಗೇಟುಗಳು, ಸಮೀಪದ ಸ್ನಾಯು ದೌರ್ಬಲ್ಯ, ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ.
- ಮೂತ್ರಜನಕಾಂಗದ ಕೊರತೆಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳು: ಹೈಪರ್ಪಿಗ್ಮೆಂಟೇಶನ್ (ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕೊರತೆಯಲ್ಲಿ), ಆರ್ಥೋಸ್ಟಾಟಿಕ್ ಹೈಪೊಟೆನ್ಷನ್, ನಿರ್ಜಲೀಕರಣ.
- ಅಕ್ರೋಮೆಗಾಲಿಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳು: ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಗಳ ಹಿಗ್ಗುವಿಕೆ, ಮುಖದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಮುಂದೋಳು, ಅತಿಯಾದ ಬೆವರುವುದು.
- ಪ್ಯಾರಾಥೈರಾಯ್ಡ್/ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳ ಚಿಹ್ನೆಗಳು: ಟೆಟನಿ, ಸೆಳೆತ, ಕ್ವೋಸ್ಟೆಕ್/ಟ್ರಸ್ಸೋ ಚಿಹ್ನೆ (ಹೈಪೋಕಾಲ್ಸೆಮಿಯಾ), ಅಥವಾ ಮೂತ್ರಪಿಂಡದ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮೂಳೆ ನೋವು (ಹೈಪರ್ಕಾಲ್ಸೆಮಿಯಾ).
– ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯ ಲೈಂಗಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ: ಗೊನಾಡಲ್ ಮತ್ತು ಪಿಟ್ಯುಟರಿ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.
4. ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆ: ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು
ಅಂತಃಸ್ರಾವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು "ಏಕ-ಅಳತೆ" ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಕ್ರೀನಿಂಗ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ, ನಂತರ ದೃಢೀಕರಣ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
a) ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಹಾರ್ಮೋನ್
– TSH ಮತ್ತು ಉಚಿತ T4 ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹೈಪೋಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್ಗೆ TSH ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪಿಟ್ಯುಟರಿ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳಲ್ಲಿ (ಕೇಂದ್ರ ಹೈಪೋಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್), TSH ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಇರಬಹುದು, ಇದು ಉಚಿತ T4 ಅನ್ನು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
– ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು (ಆಂಟಿ-ಟಿಪಿಒ, ಟಿಆರ್ಎಬಿ) ಆಟೋಇಮ್ಯೂನ್ ಎಟಿಯಾಲಜಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಬಿ) ಮಧುಮೇಹ ಮತ್ತು ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಚಯಾಪಚಯ
– GDP (ಉಪವಾಸ ರಕ್ತದ ಗ್ಲೂಕೋಸ್), HbA1c, ಮತ್ತು OGTT ಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
– ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾದಲ್ಲಿ, “ವಿಪ್ಪಲ್ನ ತ್ರಿವಳಿ”ಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮತ್ತು ಇನ್ಸುಲಿನ್, ಸಿ-ಪೆಪ್ಟೈಡ್ ಮತ್ತು ಸಲ್ಫೋನಿಲ್ಯೂರಿಯಾಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಇನ್ಸುಲಿನೋಮಾ ಅಥವಾ ಔಷಧ ಬಳಕೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಬಹುದು.
ಸಿ) ಮೂತ್ರಜನಕಾಂಗದ ಅಕ್ಷ (ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್)
– ಶಂಕಿತ ಕುಶಿಂಗ್ಗಳಿಗೆ, ಸ್ಕ್ರೀನಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಡೆಕ್ಸಾಮೆಥಾಸೊನ್ ನಿಗ್ರಹ ಪರೀಕ್ಷೆ, ರಾತ್ರಿಯ ಲಾಲಾರಸದ ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ಅಥವಾ 24-ಗಂಟೆಗಳ ಮೂತ್ರದ ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ಒಳಗೊಂಡಿರಬಹುದು.
– ಮೂತ್ರಜನಕಾಂಗದ ಕೊರತೆ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ಮತ್ತು ACTH ಗಾಗಿ, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ACTH ಉದ್ದೀಪನ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಸಿನಾಕ್ಥೆನ್).
ಡಿ) ಪ್ರೊಲ್ಯಾಕ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಗೊನಡೋಟ್ರೋಪಿನ್
– ಗರ್ಭಧಾರಣೆ, ಹೈಪೋಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್, ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಲ್ಯಾಕ್ಟಿನೋಮಾದಿಂದಾಗಿ ಹೈಪರ್ಪ್ರೊಲ್ಯಾಕ್ಟಿನೆಮಿಯಾವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ದ್ವಿತೀಯ ಕಾರಣವಾಗಿ TSH ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.
– LH/FSH ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು (ಎಸ್ಟ್ರಾಡಿಯೋಲ್/ಟೆಸ್ಟೋಸ್ಟೆರಾನ್) ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯಕ ಹೈಪೊಗೊನಾಡಿಸಮ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇ) ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ, ಪಿಟಿಎಚ್ ಮತ್ತು ವಿಟಮಿನ್ ಡಿ
– ಹೈಪರ್ಕಾಲ್ಸೆಮಿಯಾಗೆ PTH (ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹೈಪರ್ಪ್ಯಾರಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟ; ಮಾರಕತೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟ) ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
- ಹೈಪೋಕಾಲ್ಸೆಮಿಯಾಕ್ಕೆ ಅಲ್ಬುಮಿನ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮೆಗ್ನೀಸಿಯಮ್ ಮತ್ತು ವಿಟಮಿನ್ ಡಿ ಅನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
5. ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆ: ಅದು ಯಾವಾಗ ಬೇಕು?
ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಏರಿಳಿತಗಳಿಂದಾಗಿ ತಳದ ಅಳತೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದಾಗ ಡೈನಾಮಿಕ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಳು:
– ಕುಶಿಂಗ್ಗಾಗಿ ಡೆಕ್ಸಾಮೆಥಾಸೊನ್ ನಿಗ್ರಹ ಪರೀಕ್ಷೆ.
- ಮೂತ್ರಜನಕಾಂಗದ ಕೊರತೆಗೆ ACTH ಉದ್ದೀಪನ ಪರೀಕ್ಷೆ.
– ಅಕ್ರೋಮೆಗಾಲಿಯನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು GH ನೊಂದಿಗೆ OGTT (ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ನಂತರ GH ಅನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು).
ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷತೆ, ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳು ಮತ್ತು ರೋಗಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ನಡೆಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಶಾರೀರಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು.
6. ಚಿತ್ರಣ ಮತ್ತು ಪೋಷಕ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳು
ಜೀವರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರವು ರೋಗನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನಂತರ, ಚಿತ್ರಣವು ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾರಣವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ:
- ಗಂಟುಗಳು ಅಥವಾ ಗಾಯಿಟರ್ಗೆ ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಅಲ್ಟ್ರಾಸೌಂಡ್; ಸಿಂಟಿಗ್ರಾಫಿ "ಬಿಸಿ" ಅಥವಾ "ಶೀತ" ಗಂಟುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಬಹುದು.
– ಶಂಕಿತ ಅಡೆನೊಮಾ (ಪ್ರೊಲ್ಯಾಕ್ಟಿನೋಮಾ, ಅಕ್ರೊಮೆಗಾಲಿ, ACTH-ಪ್ರೇರಿತ ಕುಶಿಂಗ್ಗಳು) ಗಾಗಿ ಪಿಟ್ಯುಟರಿ MRI.
- ಗೆಡ್ಡೆಗಳು ಅಥವಾ ಹೈಪರ್ಪ್ಲಾಸಿಯಾಕ್ಕೆ ಅಡ್ರಿನಲ್ ಸಿಟಿ/ಎಂಆರ್ಐ.
– ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಹೈಪರ್ ಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್, ಹೈಪರ್ ಪ್ಯಾರಾಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್ ಅಥವಾ ಹೈಪೋಗೊನಾಡಿಸಮ್ನಂತಹ ಮೂಳೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳಲ್ಲಿ DXA (ಮೂಳೆ ಸಾಂದ್ರತೆಯ ಮಾಪನ).
ಜೀವರಾಸಾಯನಿಕ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಚಿತ್ರಣವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗೊಂದಲಮಯವಾದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆದರ್ಶ ಅನುಕ್ರಮವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕ್ಲಿನಿಕಲ್ ಮತ್ತು ಜೀವರಾಸಾಯನಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ನಂತರ ಗುರಿ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
7. ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಗನಿರ್ಣಯದ ದೋಷಗಳು
ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಾಮಾನ್ಯ ದೋಷಗಳು ಸೇರಿವೆ:
– ಔಷಧಗಳು ಮತ್ತು ಪೂರಕಗಳ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬಯೋಟಿನ್ TSH/ಮುಕ್ತ T4 ಫಲಿತಾಂಶಗಳು "ಸುಳ್ಳು" ಎಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
- ದೈನಂದಿನ ಲಯಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ಟಿಸೋಲ್ ಅನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುವುದು.
- ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರೀಯ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ TSH ಅನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಹೈಪೋಥೈರಾಯ್ಡಿಸಮ್ ತಪ್ಪಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
- ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಗಡಿರೇಖೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಬೇಡಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಜೈವಿಕ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.
8. ತೀರ್ಮಾನ
ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಕ್ಕೆ ರಚನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ: ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದೈಹಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಸೇರಿದಂತೆ), ಮತ್ತು ಜೀವರಾಸಾಯನಿಕ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೂಚನೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಣ. ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಶಾರೀರಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಂತಹ ಗೊಂದಲಮಯ ಅಂಶಗಳ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ವೈದ್ಯರು ರೋಗನಿರ್ಣಯದ ನಿಖರತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅನಗತ್ಯ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವು "ಹಾರ್ಮೋನ್ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು" ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದನ್ನು ಮೀರುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾದ ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಆ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಇಡೀ ರೋಗಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತದೆ.