Iaith fel system o symbolau

Iaith fel System Symbolaidd

Mae iaith yn un o alluoedd mwyaf nodedig dynolryw. Trwy iaith, gall bodau dynol gyfleu syniadau, meithrin perthnasoedd cymdeithasol, trosglwyddo gwybodaeth, a datblygu diwylliant o genhedlaeth i genhedlaeth. Fodd bynnag, mae iaith yn fwy na dim ond casgliad o eiriau llafar neu ysgrifenedig. Mae iaith yn gweithredu fel system symbolaidd: mecanwaith o arwyddion sy'n cynrychioli rhywbeth allanol, a rennir gan aelodau cymdeithas, ac a lywodraethir gan reolau penodol. Mae deall iaith fel system symbolaidd yn ein helpu i ddeall pam mae iaith yn effeithiol, pam y gall arwain at gamddealltwriaethau, a pham mae iaith yn newid yn barhaus gyda deinameg gymdeithasol.

1. Deall symbolau a'u perthynas ag iaith

Symbol yw rhywbeth sy'n cynrychioli rhywbeth arall. Ym mywyd beunyddiol, rydym yn gyfarwydd â symbolau: mae golau coch yn golygu stopio, mae calon yn dynodi cariad, neu mae baner yn symboleiddio hunaniaeth genedlaethol. Daw symbolau yn ystyrlon oherwydd bod cytundeb cymdeithasol sy'n achosi i bobl eu deall yn yr un ffordd fwy neu lai.

Mewn iaith, y prif symbolau yw geiriau (sain ac ysgrifenedig). Er enghraifft, mae'r dilyniant sain /a-ir/ neu'r ysgrifen "dŵr" yn cynrychioli'r cysyniad o hylif clir rydyn ni'n ei yfed a'i ddefnyddio bob dydd. Nid dŵr yw'r gair ei hun; dim ond marcwr ydyw. Yr hyn y mae'r gair hwn yn cyfeirio ato yw cysyniad neu wrthrych yn y byd go iawn. Dyma hanfod iaith fel system symbolau: mae'r berthynas rhwng ffurf ac ystyr iaith yn gynrychioliadol, nid yn union yr un fath.

2. Mympwyol: pam nad yw symbolau iaith yn “naturiol”

Un o nodweddion pwysig symbolau mewn iaith yw eu natur fympwyol. Mae hyn yn golygu nad oes cysylltiad naturiol, gorfodol rhwng ffurf sain ac ystyr penodol. Pam mae'r hylif rydyn ni'n ei yfed yn cael ei alw'n "aer" yn Indoneseg, "dŵr" yn Saesneg, ac "eau" yn Ffrangeg? Nid oes rheswm naturiol pam fod un yn fwy cywir; maen nhw i gyd yn deillio o gytundeb hanesyddol o fewn cymuned y siaradwyr.

DARLLENWCH HEFYD  Y gwrthdaro rhwng traddodiad a moderniaeth mewn anthropoleg

Mae gan y natur fympwyol hon ddau ganlyniad mawr. Yn gyntaf, gall iaith fod yn amrywiol iawn. Gall pob cymuned greu ei symbolau ei hun. Yn ail, gall iaith newid: os yw cymuned yn cytuno i newid defnydd gair penodol, gall y symbol hwnnw newid o ran ystyr neu ffurf. Fodd bynnag, nid yw pob elfen ieithyddol yn gwbl fympwyol. Mae yna hefyd elfennau eiconig (sy'n debyg i) neu onomatopoeig, fel "cuckoo," "meong," neu "kring," er bod y rhain yn dal i gael eu dylanwadu gan arferion pob iaith.

3. Iaith fel system: mae rheolau a pherthnasoedd rhwng elfennau

Gelwir iaith yn system symbolaidd oherwydd nad yw ei symbolau'n sefyll ar eu pen eu hunain. Mae ganddyn nhw strwythurau a rheolau sy'n llywodraethu sut mae symbolau'n cael eu trefnu i greu ystyr. Mae'r rheolau hyn yn rhychwantu sawl lefel.

Y cyntaf yw ffonoleg, system sain iaith. Er enghraifft, yn Indoneseg, gall y sain /ng/ ymddangos ar ddiwedd geiriau fel "kambing," tra mewn ieithoedd eraill mae cyfyngiadau gwahanol. Mae synau yn fwy na synau yn unig; maent yn symbolau sy'n gwahaniaethu ystyr. Mae gan "Batu" ystyr gwahanol i "baku" oherwydd gwahaniaeth sain sengl.

Yr ail yw morffoleg, sef sut mae geiriau'n cael eu ffurfio. Mae Indoneseg yn defnyddio ôl-ddodiaid i greu ystyron newydd, fel "tulis" yn dod yn "menulis," "tulisan," neu "penulisan." Symbolau ychwanegol yw ôl-ddodiaid sy'n darparu gwybodaeth, er enghraifft, am yr actor, y broses, neu'r canlyniad.

Yn drydydd mae cystrawen, y rheolau ar gyfer trefnu geiriau yn frawddegau. Mae "Rwy'n bwyta reis" yn wahanol i "Mae reis yn fy bwyta i" oherwydd bod y drefn yn effeithio ar ystyr. Mae cystrawen yn caniatáu i symbolau bach (geiriau) ffurfio symbolau mwy (brawddegau) gydag ystyron mwy cymhleth.

Yn bedwerydd mae semanteg (ystyr) a pragmateg (ystyr yn ei gyd-destun). Yn semanteg, gall brawddeg fod yn glir, ond yn pragmateg, gall fod â ystyr gwahanol. Gallai'r frawddeg "Mae hi'n wirioneddol boeth yma" fod yn wybodaeth yn unig, neu gallai fod yn gais anuniongyrchol i agor y ffenestr.

DARLLENWCH HEFYD  Dadansoddiad anthropolegol o arferion iachau traddodiadol

4. Mae ystyr yn deillio o gonfensiynau cymdeithasol a chyd-destunau diwylliannol.

Gan fod iaith yn system o symbolau y cytunwyd arnynt, mae ystyr yn gysylltiedig yn agos â chonfensiynau cymdeithasol. Mae'r geiriau "chi" ac "eich" ill dau yn cyfeirio at y person rydych chi'n siarad ag ef, ond mae eu hystyron cymdeithasol yn wahanol: mae "chi" yn teimlo'n fwy ffurfiol a chwrtais. Mewn gwahanol ranbarthau neu gymunedau, gall dewis geiriau nodi agosatrwydd, statws, neu hyd yn oed agwedd.

Ar ben hynny, mae iaith yn cael ei llunio gan ddiwylliant. Mae llawer o symbolau ieithyddol yn crynhoi profiadau cyfunol cymdeithas. Er enghraifft, mae termau perthynas yn Indoneseg (aneglur, modryb, brawd hŷn, brawd neu chwaer iau) yn dangos pwysigrwydd perthnasoedd teuluol. Mewn cyd-destunau eraill, gall iaith fod â geirfa gyfoethog sy'n arbenigo mewn meysydd penodol, megis termau amaethyddol, morwrol neu dechnolegol, wedi'u teilwra i anghenion ei siaradwyr.

5. Symbolau iaith a chamddealltwriaethau posibl

Gan fod symbolau ieithyddol yn fympwyol ac yn ddibynnol ar gonfensiwn, gall camddealltwriaethau godi'n hawdd os yw'r confensiynau'n anghyson neu os yw'r cyd-destun yn wahanol. Gall gair gael mwy nag un ystyr (amrywiaeth). Gall y gair "pen" olygu rhan o'r corff, arweinydd ("pennaeth"), neu flaen rhywbeth ("pen llythyren"). Heb gyd-destun, gall y symbol fod yn amwys.

Mae camddealltwriaethau hefyd yn codi o wahaniaethau mewn cefndir cymdeithasol a phrofiad. Gall brawddeg a ystyrir yn normal mewn un grŵp gael ei hystyried yn anghwrtais neu'n anghwrtais mewn un arall. Mewn cyfathrebu digidol, mae'r broblem yn cael ei chymhlethu ymhellach gan anweledigrwydd goslef a mynegiant wyneb. Felly, mae pobl yn aml yn ychwanegu atalnodi, dewisiadau geiriau penodol, neu hyd yn oed sticeri i helpu i gyfleu naws. Mae hyn yn dangos bod symbolau ieithyddol yn cyfleu nid yn unig gwybodaeth ond hefyd emosiynau, agweddau a pherthnasoedd.

6. Iaith fel system symbolau cynhyrchiol a chreadigol

Mantais iaith fel system symbolaidd yw ei natur gynhyrchiol. Gall bodau dynol greu brawddegau newydd nad ydynt erioed wedi cael eu llefaru o'r blaen, ond maent yn dal i gael eu deall. Gallwn ddweud, "Yfory byddaf yn darllen y llyfr a brynais yn y siop ger fy nhŷ," a bydd eraill yn deall oherwydd ein bod yn rhannu'r un system o symbolau a rheolau.

DARLLENWCH HEFYD  Astudio symbolaeth mewn seremonïau a defodau traddodiadol

Mae'r cynhyrchiant hwn yn caniatáu geni creadigrwydd: barddoniaeth, nofelau, hiwmor, sloganau, a throsiadau. Mae trosiad ei hun yn brawf bod iaith yn mynd y tu hwnt i ystyr llythrennol. Nid yw'r ymadrodd "amser yw arian" yn golygu bod amser yn llythrennol yn arian, ond yn hytrach yn symbol i gyfleu bod gan amser werth a dylid ei ddefnyddio'n ddoeth.

7. Newidiadau iaith: mae symbolau bob amser yn symud

Fel system gymdeithasol, mae iaith yn esblygu'n gyson. Gall ystyron geiriau newid. Defnyddir y gair "firaol", a oedd ar un adeg yn gysylltiedig â bioleg, yn gyffredin bellach ar gyfer cynnwys sy'n lledaenu'n eang ar y rhyngrwyd. Mae geiriau newydd yn dod i'r amlwg, rhai hen yn diflannu, ac mae arddulliau iaith yn newid gyda thueddiadau technoleg a chyfathrebu.

Mae'r newidiadau hyn yn dangos bod symbolau ieithyddol yn byw o fewn cymdeithas. Wrth i ffyrdd o fyw newid, mae iaith yn addasu i barhau i allu cynrychioli realiti newydd. Mae termau fel "uwchlwytho," "gêm," "hunlun," neu "dewr" yn enghreifftiau o ymdrechion iaith i lunio symbolau newydd i ddiwallu anghenion yr oes.

Cau

Mae gweld iaith fel system symbolaidd yn caniatáu inni ddeall bod iaith yn ganlyniad confensiynau cymdeithasol cymhleth. Nid dilyniannau o synau neu lythrennau yn unig yw geiriau a brawddegau, ond yn hytrach symbolau sy'n cynrychioli cysyniadau, gwrthrychau, teimladau a pherthnasoedd rhwng pobl. Mae iaith yn gweithio oherwydd bod ganddi reolau, oherwydd ei bod yn cael ei rhannu, ac oherwydd ei bod bob amser yn cael ei defnyddio o fewn cyd-destun cymdeithasol-ddiwylliannol penodol. Ar yr un pryd, mae natur symbolaidd iaith yn ei gwneud yn hyblyg, yn greadigol, ac yn newid yn gyson. Drwy ddeall y dimensiwn symbolaidd hwn, gallwn gyfathrebu'n fwy effeithiol, bod yn fwy sensitif i gyd-destun, a gwerthfawrogi amrywiaeth ieithyddol yn well fel adlewyrchiad o amrywiaeth ddynol ei hun.

Gadewch sylw