Verstaan Temperatuur en Hitte
Temperatuur . Die konsep van temperatuur ontstaan eintlik uit die sensasie van hitte en koue wat deur ons tassintuig ervaar word. Gebaseer op wat ons tassintuig voel, sê ons 'n voorwerp is warmer as 'n ander voorwerp of 'n voorwerp is kouer as 'n ander voorwerp. Warm voorwerpe het 'n hoër temperatuur, terwyl koue voorwerpe 'n laer temperatuur het. Hoe kouer 'n voorwerp, hoe laer sy temperatuur. Omgekeerd, hoe warmer 'n voorwerp, hoe hoër sy temperatuur. Hierdie maatstaf van warmte of koue van 'n voorwerp word temperatuur genoem. In die onderwerp van die kinetiese teorie van gasse wat later in graad 11 bestudeer sal word, sal jy die betekenis van temperatuur dieper verstaan; wat gebeur met die molekules waaruit 'n voorwerp bestaan? Daardie voorwerp kan warm, warm, koel of koud voel.
Hitte . Wanneer voorwerpe met verskillende temperature met mekaar in aanraking kom, sal daar 'n oordrag van hitte, dikwels hitte genoem, wees van die voorwerp met 'n hoër temperatuur na die voorwerp met 'n laer temperatuur. Hitte-oordrag stop sodra die voorwerpe in kontak dieselfde temperatuur bereik. Byvoorbeeld, as ons warm water met koue water meng, beweeg hitte gewoonlik van die warm water na die koue water. Wanneer ons 'n warm strykyster in koue water sit, beweeg hitte van die warmer strykyster na die water. Hitte sal ophou vloei sodra die strykyster en water dieselfde temperatuur bereik. Wanneer 'n dokter of verpleegster 'n termometer aan jou liggaam heg, beweeg hitte van jou liggaam na die termometer. Hitte-oordrag stop sodra jou liggaam en die termometer dieselfde temperatuur bereik het. As die termometer wat gebruik word 'n kwiktermometer is, hou die oppervlak van die kwik op beweeg wanneer jou liggaam en die termometer dieselfde temperatuur bereik. Die getal wat op die oppervlak van die kwik getoon word, is jou liggaamstemperatuur op daardie tydstip.
Natuurlik beweeg hitte van voorwerpe met 'n hoë temperatuur na voorwerpe met 'n lae temperatuur. Hitte-oordrag is geneig om die temperatuur van voorwerpe in kontak met mekaar gelyk te maak. In die 18de eeu het fisici vermoed dat die vloei van hitte die beweging van 'n vloeistof was, 'n onsigbare tipe vloeistof (vloeistof is 'n stof wat kan vloei. Vloeistowwe sluit vloeistowwe en gasse in. Water (vloeistof) is 'n vloeistof omdat dit kan vloei. Lug is ook 'n vloeistof omdat dit kan vloei). Hierdie vloeistof is kalorie genoem . Die teorie van kalorie is nie meer gebruik nie, want gebaseer op eksperimentele resultate kon die bestaan van hierdie kalorie nie bewys word nie. In die 19de eeu het 'n Engelse fisikus genaamd James Prescott Joule (1818-1889) bestudeer hoe om water in 'n houer te verhit met behulp van 'n roerwiel en die verhitting van die water as gevolg van die rotasie van die roerwiel vergelyk met die verhitting van water in 'n houer wat deur 'n vlam of 'n elektriese bron aangeraak word. Gebaseer op sy eksperimente het Joule tot die gevolgtrekking gekom dat hitte nie energie is nie (hitte is nie 'n spesifieke tipe energie nie, soos kinetiese energie, potensiële energie, chemiese energie, ens.). Hitte is energie wat oorgedra word as gevolg van temperatuurverskille. Dus, wanneer hitte van 'n hoëtemperatuurvoorwerp na 'n laetemperatuurvoorwerp vloei, word energie eintlik van die hoëtemperatuurvoorwerp na die laetemperatuurvoorwerp oorgedra. Hierdie energie-oordrag stop sodra die voorwerpe in kontak dieselfde temperatuur, of termiese ewewig, bereik.
